چگونه کوه ها نامگذاری شده اند؟

چگونه کوه ها نامگذاری شده اند؟

وجه تسمیه کوه ها، قسمتی از فرهنگ کوهنوردی، جغرافیایی، تاریخی، ادبی و فولکلوریک ما را روشن می کند. باید گفت که به هیچ وجه نمی توان نظریه ای را به طور کامل مردود شمرد، حتی در مواردی که وجه تسمیه یک کوه به صورت عامیانه بیان شود. گاهی اوقات ممکن است وجه تسمیه عامیانه ما را به سوی وجه تسمیه واقعی هدایت کند.

 چگونه کوه ها نامگذاری شده اند؟

 

چگونه کوه ها نامگذاری شده اند؟ به گزارش «تابناک باتو»؛ هر کوهی نامی دارد و تمام نام ها دارای معنا هستند. نام کوه ها خود به خود به وجود نیامده است، بلکه آن ها را به دلایل گوناگونی نامگذاری کرده اند. در گذر زمان، بسیاری از این دلایل فراموش شده، ولی نام کوه ها همچنان باقی مانده است. دلیل نامگذاری یا وجه تسمیه، جنبه های مختلف یک نام را از دیدگاه های گوناگون بررسی می کند. در مورد نام کوه ها، این دیدگاه ها می تواند اسطوره ای، مذهبی، تاریخی، جغرافیایی، فولکلوریک و یا موارد دیگر باشد.


وجه تسمیه کوه ها، قسمتی از فرهنگ کوهنوردی، جغرافیایی، تاریخی، ادبی و فولکلوریک ما را روشن می کند. باید گفت که به هیچ وجه نمی توان نظریه ای را به طور کامل مردود شمرد، حتی در مواردی که وجه تسمیه یک کوه به صورت عامیانه بیان شود. گاهی اوقات ممکن است وجه تسمیه عامیانه ما را به سوی وجه تسمیه واقعی هدایت کند. در این نوشتار، از کتاب ها و نشریات زیادی به عنوان مرجع یاد شده است.

این نوشتار از دو بخش تشکیل می شود: در بخش نخست، عوامل مؤثر در نامگذاری کوه ها به طور عمومی بررسی شده و در بخش دوم، وجه تسمیه کوه های ایران به ترتیب الفبا، فهرست شده است.
 
الف- عوامل مؤثر در نامگذاری کوه های ایران را می توان به چند دسته تقسیم کرد؛

رنگ

به طور تقریبی از اسم بیشترین رنگ ها در نامگذاری کوه های ایران استفاده شده است. به تصور نخستین کسانی که کوه ها را نامگذاری کرده اند، شباهتی بین آن کوه و رنگی که کوه را با آن خوانده اید وجود داشته است؛ مثلا، برفی که روی کوه هاست و مدت زیادی روی آن می ماند، آن را سفید می کند. در ایران 70 کوه وجود دارد که نام آن ها فقط سفید است و این به غیر از کوه هایی است ک پیشوند یا پسوند سفید دارند، مانند: سفیدخانی، سفید چشمه، یا کمرسفید، و سنگ سفید. از سوی دیگر نام تمام کوه ها به فارسی نیست. تعداد زیادی از کوه های ایران نام ترکی دارند، مانند: آق بلاغ، آق تپه، آق داش، آق داغ، آق دربند و آق مزار.

 

(سفید به ترکی «آق» گفته می شود) کوه ها اگر از زاویه پشت به نور دیده شود یا از مواد و سنگ هایی سیاه رنگ شده باشد، سیاه به نظر می رسد. 32 کوه اسم سیاه کوه در ایران وجود دارد و 68 کوه با پیشوند سیاه که مهمترین «سیاه ها» عبارت است از: سیاه بند، سیاه گوک، سیاه خانی، سیاه تخت، سیاه پال و سیاه کمان. نام رنگ های دیگری چون زرد، قرمز و سبز نیز به بسیاری از کوه ها اطلاق می شود. نام زرد به دلیل رگه های آهکی زرد، نام قرمز به دلیل وجود خاک رس و نام سبز به دلیل پوشش گیاهی به کوه ها داده شده است.


عدد

گروه دوم ترکیب عدد با اسامی کوه هاست به ویژه اعدادی که حالت تقدس دارند، مانند: چهار (یال چهار پالون)، هفت (هفت سران لار، هفت خوانی)، چهل (چهل تن، چهل نابالغان، چهل چشمه، چهل دختر، چهل خشت و چهل شهیدان)، هفتاد (هفتاد قله).

جنس

وجود سنگ آهن، شیشه، گچ، نمک، سنگ سفید، سنگ سیاه، نقره، فیروزه و کانی های گوناگون، کوه هایی به همان نام ها را بوجود آورده است. در ایران 18 کوه به نام گچ و 77 کوه نمک و نمکی داریم.

جانوران

از نام جانوران هم در اسم گذاری ها استفاده شده است، مثل: خرسان، کرکس، شیرکوه، گرک، پلنگ کوه، خرگوشان، کفتارکوه، اشتران کوه، گاوچال، مارکوه، میش چال و تخت خرس.

گیاهان

بعضی از کوه ها به دلیل نزدیکی به مزرعه یا محل کاشت محصولی خاص نامگذاری شده اند، مانند: دشت آلو، دره سیب، دره انجیر و بادامستان. وجود گل های زرد درخت سنجد و گون هم نام های کوه گل زرد، کوه چشمه سنجد و گردنه گون پشته را بوجود آورده است.

مکان های مذهبی

وجود مقبره بسیاری از امامزاده ها یا اشخاص مذهبی در دامنه کوه ها یا آتشکده ها دلیلی برای نامیدن کوه ها به نام آن اشخاص بوده است: کوه های قعله دختر، آتشگاه، امامزاده عبدالله، امامزاده قاسم، ابوذر، امامزاده باباسرخه و امامزاده هاشم از این جمله اند. کوه هایی که بر مبنای اعتقادات مذهبی (کوه الله داغ و کوه الله اکبر) نامگذاری می شوند نیز در این گروه جای دارند.

شخصیت های تاریخی و افسانه ای

نامگذاری کوه های تخت سلیمان، بلقیس و کوه هایی که نامی از قهرمانان افسانه ای چون رستم دارند نیز با الهام گرفتن از شخصیت های تاریخی و افسانه ای صورت گرفته است. (در همین مقاله به دلیل نامگذاری تخت سلیمان و چک چک توجه کنید.)

 
ب- وجه تسمیه کوه های ایران به ترتیب الفبا

آتش‌گاه

در غرب اصفهان و در شمال دره زاينده‌رود، توده كوچكي به نام كوه آتشگاه با ارتفاع 1670 متر قرار دارد. اين كوه در زمان ساسانيان محل آتشكده بوده است.

جغرافياي استان اصفهان، ضميمه جغرافياي ايران، ص13آثار ملي اصفهان، ص117

آلمابلاغ

واژه‌اي تركي و به معناي چشمه سيب است. آب‌هاي منطقه آلمابلاغ سبك و گوارا بوده و اغلب فاقد مواد زايد مي‌باشند و شايد اطلاق اين نام از همين نشات گرفته باشد.

كتاب قله‌هاي الوند، ص31

آويدر

اين كوه در جنوب غربي شهر سنندج قرار دارد. چشمه‌هاي آب صاف و گوارايي در كمر كوه جاري است و از آب اين كوه، آسياب‌هاي زيادي در دره آبيدر داير است. واژه آبيدر در اصل «آويدر» بوده، كه «آو» در اصطلاح كردي مخفف آب است. بنابراين لفظ آويدر به معني كوه با آب است.

تحفه ناصري، ص65/ص25

اخلومد

دره‌اي در نزديكي مشهد است. هنگام حمله اعراب سرداري عرب به نام خالد مامور فتح اين دره بود. مردم اين دره، هرگاه سربازان خالد را مي‌ديدند فرياد مي‌كردند: خالد آمد و به تدريج اسم اين دره به اخلومد تبديل شد.


البرز

البرز در پهلوي، هربرز، هره‌برز، هربورس و در اوستا، هره برزئيتي و يا هارابرزايتي ناميده شده است. اين اسم مركب از دو جزء هر به معني كوه و برز به معني بالا، بلند و بزرگ و در مجموع به معني كوه بلند، كوه مرتفع و كوه بزرگ است.

فرهنگ دهخدا و معين

الموت

قلعه الموت را به سبب ارتفاعي كه دارد «اله‌موت» گفتند يعني عقاب آشيان، زيرا «اله» به معني عقاب و «آموت» به معني آشيان است و چون عقاب در جاهاي بلند آشيان مي‌كند، آن قلعه را بدين نام خوانده‌اند و به كثرت استعمال «الموت» شده است. نام كوه از اين قلعه است.

لغت نامه دهخدا

الوند

واقع در جنوب غربي همدان. مي‌گويند الوند در اصل اروند بوده كه به علت كثرت استعمال تغيير يافته است. الوند از ال و پسوند وند تشكيل شده كه وند به معني مكان، جا و ال به معني تندي و يربالايي زياد مي‌باشد. بنابراين الوند به معناي جايي كه سربالايي تند و بسيار زياد دارد.

بر فراز قله‌هاي الوند، ص25 و 26

الوند نام كوه در جنوب همدان است. اين نام در متون پهلوي اروند و در اوستا ائورونت ضبط شده است.

نامه كمره، جلد1، ص298

گويند شخصي در آن كوه آسوده است كه نام او اروند بوده، به همين سبب كوه را به نام او خواندند.

برهان قاطع، ص111

بزقوش

اين كوه در جنوب كوهستان سبلان واقع شده و حدود 120 كيلومتر طول و 45 كيلومتر عرض دارد.
اردبيل شهر مقدس، ص22

بيرگ

كوه بيرگ يكي از ارتفاعات بلوچستان است. چون اين كوه در منطقه بلنتر از ساير كوه‌ها است بيرق ناميده شده است كه در زبان بلوچي ق به گ تبديل شده و بيرگ خوانده مي‌شود.

جغرافياي استان سيستان و بلوچستان، ضميمه جغرافياي ايران، ص2

بيستون

بيستون در پارسي باستان بغستان تلفظ مي‌شده كه مركب از دو جزء «بغ» و «ستان» بوده است كه به معني محل پرستش خدا مي‌باشد. چون ايرانيان فراز كوه‌ها را براي ستايش خدا مناسب‌تر مي‌دانستند، اين كوه مرتفع را جايگاه نيايش خدا ناميدند.

نام مكان‌هاي جغرافيايي در بستر زمان، ص400

قله بیژن (دنا)

افسانه ای از شاهنامه فردوسی، " کیخسرو" پادشاه ایرانی، از راز آسمانی آگاه می یابد که عروج او نزدیک است. پس مرد کشاورزی به نام لهراسب را به جانشینی خود برمی گزیند،" بیژن " یکی از سرداران کیخسرو به همراه سی مرد سخت و دلیر این جانشینی را نمی پذیرند و در پی کیخسرو به سوی قله های سر به آسمان کشیده دنا می روند، گروه سواران هنگامی که برف و بوران در میگیرد، راه گم میکنند و تصمیم به بازگشت گرفتند، جز بیژن! پس از سردار بزرگ بیژن (در محل گردنه بیژن) جدا میشوند و به محل فعلی سی سخت رسیدند، در آنجا در اثر سرمای زیاد، از این سی مرد تندیسهای یخی بر جای می ماند و اینچنین نام سی سخت شکل می گیرد،پس آنگاه به علت ندانستن محل دقیق مرگ سردار مهربان و بزرگ ایران "بیژن" سه قله دنا در نزدیکی محل گم شدن اوست با نامهای بیژن1 (ماش) بیژن 2 (برج آسمانی) و بیژن3 (قاش مستان، بلندترین قله دنا با ارتفاع 4450) نام میگیرد.

کتاب راه های صعود به قلل دنا / تالیف غلامرضا

پاتاق

كوه زاگرس به فارسي پاتاق خوانده مي‌شود. چون كوه‌هاي مذكور به شكل تاق مي‌باشند، به اين نام منسوب شده است.

جغرافياي مفصل ايران جلد نخست، ص3

لغت‌نامه دهخدا

پشت‌كوه- پيش‌كوه

لرستان از قديم به دو قسمت مشخص پيش‌كوه و پشت‌كوه تقسيم شده كه به وسيله رشته عظيم كبيركوه از همديگر جدا شده‌اند. وجه تسميه اين دو قسمت مشخص اين است كه يكي در مشرق يا پيش‌كوه و ديگري در غرب يا پشت‌كوه واقع شده است.

ايرانشهر

پلنگان

كوه پلنگان از ارتفاعات شرقي دشت لوت است كه در شرق آبخوران قرار دارد. چون در كوه‌هاي سيستان بين زابل و نهبندان پلنگ فراوان است، به همين سبب كوه كه در آن‌جا است پلنگان نام گرفته است.

شهداد و جغرافياي تاريخي دشت لوت، ص51

تخت

در حدود يك كيلومتري جنوب غربي ده قلي‌آباد( در 12 كيلومتري راه شوسه تهران- همدان) رشته كوه سنگي بزرگي به نام كوه تخت قرار دارد. اين كوه داراي شكل نمايان و مخصوصي است و تا قله، مانند ديوار آهكي به هوا سربركشيده و چون دژي است كه گراگرد حصار ستبري فرا گرفته باشد.چون قله كوه خيلي تخت مي‌باشد. به اين نام منسوب شده است.

كوه‌ها و غارهاي ايران، ص385

تخت نادر

در ارتفاع 2900 متر قرار دارد و آن را نادر از اين جهت ناميده‌اند كه چنين چمنزاري كمياب است و به پندار برخي نادرشاه در موقعي كه براي جنگ با عثماني به همدان آمده در آن تخت و چادر خود را برپا نموده است.

كتاب قله‌هاي الوند، ص24

تفتان

در باره نام تفتان برخي معتقدند كه اين نام از واژه تفت به معناي گرم و سوزان آمده است و اين نامگذاري به سبب خروج دمه‌هاي آتشفشاني مركب از بخارآب و گازگوگرد از دهانه آن است.

جغرافياي مفصل ايران

توچال

به معني چال آبگير و درياچه كوچك است. چون قله توچال در كنار درياچه قرار دارد آن را بدين نام خوانده‌اند.

تهران در گذشته و حال

توزگي

آبخوران موقع جغرافيايي مناسبي  سر راه زاهدان و نه دارد. در شرق آن كوه چاه رحمان است و آن طرف كوه چاه رحمان، كوه توزگي قرار دارد. توز اسم گياه است.

شهداد و جغرافياي تاريخي دشت لوت، ص309

جانستون

جانستون مخفف جان ستان است. دشت پاي كوه به قدري زيبا است كه جان را مي‌ستاند.

جفتان

سومين قله رشته‌كوه پلوار كه نام ديگر آن سيرچ است. وجه تسميه اين قله به دليل جفت بودن دو قله در جوار يكديگر است كه اهالي پيرامون كوه، اين نام را بر آن نهاده‌اند.

كتاب كوه‌هاي كرمان

جوپار

نام اين كوه از روستاي پاي كوه گرفته شده است و وجه تسميه آن: اين شهر داراي دو قنات است به همين علت آن را جويبار نام نهاده‌اند كه به تخفيف جوپار شده است.

هشت سال در ايران، ص290

قله جوپار به لك غار و سه شاخ بزرگ نيز معروف است. در لهجه كرماني لك به معناي بلندي است و چون در جنوب اين قله، غار يخ‌نيا واقع گرديده است جنوبي‌ها به آن لك غار مي‌گويند اما در شمال كوه قله با سه سه ستيغ بلند نمايان است كه از دوردست و به ويژه در غروب به طرز بسيار زيبايي خودنمايي مي‌كند اين سه ستيغ را سه‌شاخ بزرگ مي‌نامند.

كتاب كوه‌هاي كرمان

وجه تسميه جوپار اين است كه ايلات و قبايل باديه‌نشين آن را جاي پارسال مي‌ناميده‌اند و به تدريج جوپار شده است.

كتاب سفرنامه ژنرال سرپرسي سايكس، ص419 و 420

جهان بين

رشته كوه جهان بين در حومه شهر كرد قرار دارد. چون از فراز قله چليچه، مرتفع‌ترين قله رشته جهان بين، منطقه عظيمي شامل شهركرد و شهرهاي نجف‌آباد و اصفهان كاملا ديده مي‌شود به همين مناسبت به آن نام جهان بين داده‌اند.

كتاب كوه‌ها و غارهاي ايران،ص257

چاه برف

در منطقه خبر كرمان. داراي حفره‌اي است كه برف دائمي در آن موجود است.

كتاب كوه‌هاي كرمان

چپكرو

كوه‌نوردان به دليل تمايل قله به جهت غرب و سمت چپ نام چپكرو را بر آن نهاده‌اند.

چك‌چك

نيك‌بانو، يكي از دختران يزدگرد سوم، آخرين پادشاه ساساني، در حمله اعراب فرار مي‌كند تا به كوه در نزديك يزد مي‌رسد و در آن‌جا با حال زار شروع به گريه مي‌كند. از چك‌چك گريه او چشمه‌اي از كوه مي‌جوشد و چك‌چك به پايين مي‌ريزد و نيك‌بانو ناپديد مي‌شود. زرتشتيان زيارتگاه در آن محل مي‌سازند و كوه به چك‌چك معروف مي‌شود.

چهل نابالغان

چون در فراز يكي از قلل منطقه به ارتفاع 4050 متر آثار سنگ قبر وجود دارد مردم منطقه تعداد آن‌ها را چهل دانسته و اعتقاد دارند كه 40 تن از راشدين در اين منطقه به شهادت رسيده‌اند و اقوال مختلفي در مورد آن‌ها بر سر زبانهاست كه سينه به سينه نقل شده لذا اين قله به همين مناسبت چهل تن نابالغان ناميده شده است.

كوهنامه مانگ هلات، شماره6

چهل‌تن

كوه تفتان در اصطلاح محلي به چهل‌تن معروف است. در مورد وجه‌تسميه چهل‌تن چنين روايت است كه روزي چهل تن از راشدين مذهبي در اين كوه پديد آمده سپس از نظر غايب شدند. سكنه اين حول و حوش در اوايل اين كوه را به احترام آن چهل تن ستايش و براي آن قرباني‌هاي زياد كرده‌اند.

خرسان

از كوه‌هاي تخت سليمان. به مناسبت وجود خرس‌هاي زياد در اين منطقه آن را خرسان ناميده‌اند.

كتاب كوه‌ها و غارهاي ايران، ص320

خرسنگ

واژه خر اگر در كلمه‌هاي مركب به صورت پيشوند آيد به معناي بزرگ و نتراشيده و ناهموار به كار مي‌رود. خرسنگ يعني جايي كه در آن سنگ‌هاي بزرگ و نتراشيده و ناهموار قرار دارد.

فرهنگ معین

درفك

واژه درفك مركب از دو حرف دال و فك مي‌باشد. دال در زبان و لهجه مردم گيل و ديلم نام پرنده‌اي است بزرگ و شكاري كه در ارتفاعات جواهردشت، الموت، عمارلو، طالقان و اشكور فراوان ديده مي‌شود و زير بال‌هاي آن سفيد است. واژه فك در لهجه همان اهالي به معناي آشيانه است. بنابراين در مجموع آشيانه پرنده شكاري كوهستان معني مي‌دهد.

سرزمين و مردم گيل و ديلم

دركه

واژه دركه مصغر دره به معني دره كوچك است.

تاريخ تهران

درميان

واقع در جبال بارز. وجه تسميه اين قله به دليل وسط قرار گرفتن قله و محصوربودن آن توسط ارتفاعات ديگر منطقه است.

كتاب كوه‌هاي كرمان

درياكوه

واقع در شمال غربي كوه چهل نابالغان لرستان. سابقا درياچه وسيعي بوده كه به مرور راه پيدا كرده و آب‌هاي آن خارج شده است. خشك شدن اين دريا پس از ورود اقوام آرين اتفاق افتاده و بعدها به اين كوه اسم درياكوه را داده‌اند.

جغرافياي مفصل ايران، جلد1، ص51

دشت ميشان

چون محل تجمع عشاير و گله‌داران بوده اين نام را گرفته است. اما ميشان مفهوم ديگري هم دارد. در كتاب تاريخ ادبيات ايران تاليف ا.برتلس مترجم كتاب آورده است كه ميشان نمودي از ميتره- ميترا خداي آفتاب ايرانيان باستان است. ميدان ميشان هم كه محل مناسبي براي ديدار طلوع خورشيد مي‌تواند از چنين مفهومي گرفته شده باشد.

كتاب قله‌هاي الوند، ص23

دماوند

دماوند يا دنباوند مركب از دو جزء دم به معناي دمه و بخار و پسوند آوند. به معناي داراي دمه و دود و بخار.

به نقل از فرهنگ معين، جلد5، ص536

دوبي‌سل

نام يخچالي در كوه دماوند است. اصل آن ديو- سل بوده و به مرور به دوبي‌سل تبديل شده است. ديو به همان معناي امروزي و سل به معناي آبشار است.

گفتگو با محمد موسوي‌نژاد

رحمت

در 60 كيلومتري مرودشت است. آثار تخت جمشيد در دامنه غربي اين كوه قرار دارد. اين نام به مناسبت برآمدن خورشيد يا مهر فروزان از پشت كوه به آن داده شده است. در حقيقت كوه رحمت ترجمه تحت‌اللفظي كوه‌مهر يا كمهر است.

نگرشي كوتاه بر تاريخ و جغرافياي تاريخي

زاگرس

ریشه اوستایی آن زاگر Za-G'R' به معنای کوه بزرگ است.

بنا به نظر آقاي دكتر پرويز اذكائي نام زاگرس برگرفته شده از نام يكي از قبايل ماد به نام زاگارثی/ساگارتی (Zagarthians/Sagarthians) بوده كه با تغيير ساگارت= زاگارت= زاگرت به زاگرس تبديل شده است.

كوه‌هاي همدان، ص14

واژه زاكرو به معني پشته بلند سربركشيده است و همين واژه در نزد يونانيان زاگرس شده است.

خوزستان

زردكوه

به واسطه طبقات آهكي زرد به اين نام معروف شده است.

جغرافياي استان اصفهان،ص5

زنده

در 115 كيلومتري شمال غربي ايرانشهر كوه بزمان يا زنده قرار دارد. زنده از نام حضرت خضر پيامبر كه هميشه زنده است گرفته شده و قدمگاه هم در دامنه اين كوه وجود دارد.

جغرافياي استان سيستان و بلوچستان

سبلان

سبلان را در محل سولان گويند. بعضي آن‌را برگرفته از كلمه تركي سو-آلان به معني آبگير مي‌دانند. شايد اين وجه تسميه به سبب وجود برف‌هاي دايمي بوده كه هميشه آب‌ها و چشمه‌ها از آن جاري است.

اردبيل شهر مقدس

در زبان ترکی ساوالان از دو کلمه  "ساو" به معنی "وحی" و "آلان" هم یعنی "گرفتن" نیز به کار برده شده است که در اینصورت "ساوالان"  به معنی "وحی گیرنده" نیز می باشد و  وجه تسمیه ی آن بعلت عزلت، عبادت و بعثت پیامبر باستان زرتشت در بلندترین نقطه ی این کوه عظیم است.

و در برخی نوشته ها معنی ساوالان را گيرنده آب ( سوالان) يا گيرنده صدا عنوان کرده اند. در منابع فارسي ساوالان با نام سبلان شناخته می شود که آن را از باران بزرگي به نام سبل مي دانند.

سرده

در نزديكي ملاير است و چون اين كوه پشت به آفتاب بيشتري نسبت به كوه گرمه دارد بنابراين به كوه سرده معروف شده است.

مختصري پيرامون آثار مذهبي، تاريخي و ديدني‌هاي استان همدان

سفيدخاني

در 18 كيلومتري جنوب اراك است. نام آن به دليل برف زيادي است كه در زمستان بر پيكر عظيم و پرهبت كوه مي‌نشيند و در بيشتر ايام سال، حتا در اوايل تابستان برف دارد.

كوه‌ها و غارهاي ايران

سفيدكوه

در شمال دامغان قرار دارد.صفت سفيدي براي اين كوه به سبب وجود صخره‌هاي گنيس و گرانيت در اين كوه است كه در آفتاب مي‌درخشد. بعضي ديگر عقيده دارند نام اين كوه به دليل برف‌هاي زمستاني آن است.

كوه‌ها و غارهاي ايران

سن سيمره

كوه منفرد سن‌سيمره از جهت شمال مشرف به كرمانشاه است. سيمره زني عرب بود و دنداني درشت و برآمده‌تر از دندان‌هاي ديگر داشت. سپاهان مسلمان، هنگام عبور از اين محل به طرف نهاوند اين كوه را بدين نام خواندند.

جغرافياي تاريخي شهرها

سوادكوه

سوادكوه امروزي قبلا پدشخوارگر نام داشت و بعد فرشواركوه= بدشواركوه= شواتكوه=سواته‌كوه= سوادكوه

مازندران، جغرافياي تاريخي و اقتصادي، ص10و11

سيوله

يخچال سيوله از تركيب سيو- له تشكيل شده است. سيو به معناي سياه و له به معني سيلاب.

گفتگو با محمد موسوي‌نژاد

شانه‌كوه

به علت وجود تخته‌سنگ‌هاي بزرگ كه از دور شبيه به دندانه‌هاي شانه هستند كوه‌نوردان به آن شانه‌كوه نام نهادند.

شاه‌زنده

در 35 كيلومتري جنوب غربي اراك قرار دارد. اين كوه به شازند يا شاه‌زند معروف است. گويند كيخسرو در اين غار پنهان شده است و روزي فريدون‌وار سر از غار بيرون خواهد كشيد و دنيا را پر از فر كياني خواهد كرد. از اين‌رو، كيخسرو ملقب به شاه‌زنده شده است.

جغرافياي استان مركزي

شمشيربريد

ناصرخسرو كه در قرن 5 هجري اصفهان را ديده است مي‌نويسد: و به راه كوهستان روي به اصفهان نهاديم. در راه به كوه رسيديم. دره‌اي تنگ بود. عام گفتندي اين كوه را بهرام گور به شمشير بريده است و آن را شمشير بريد مي‌گفتند.

گنجينه آثار تاريخي اصفهان

شهربابك

كوه شهربابك از ارتفاعات شهربابك است. شهربابك از شهرهاي قديمي ايران است و بناي آن را به بابك پدر اردشيربابكان نسبت مي‌دهند.

جغرافياي استان كرمان

شيركوه

واقع در جنوب غربي يزد. دو روايت براي وجه تسميه وجود دارد1- شكل كوه مانند شيري است كه سر بر دست نهاده و خفته است2- قله اين كوه در بيشتر روزهاي سال از برف پوشيده و به رنگ شير، سفيد است.

جغرافياي تاريخي شهرها

شيشه

در شرق شهرستان بيرجند واقع است. نامگذاري كوه شيشه به دليل تركيبات سنگ شيشه و سنگ طلق در آن كوه است.

خراسان

صفه

در 5 كيلومتري جنوب اصفهان است. به نظر مي‌رسد كه شكل كوه و قسمت صفحه مانندي كه در دل كوه قرار دارد، باعث شده تا در تلفظ عامه نام صفه به آن داده شود.

هنر و مردم

طاف

كوه است بلند كه از خرم‌آباد به خوبي ديده مي‌شود. به سبب آن‌كه يخ‌ها و برف‌هاي ستيغ كوه از بلندي به پايين ريخته و آبشاري به وجود آورده طاف (در زبان لري به آبشار طاف گويند) نام گرفته است.

جغرافياي تاريخي و تاريخ لرستان

قزل ارسلان

قزل ارسلان سلجوقي آن را يكي از پايگاه‌هاي ديده‌باني خود قرار داده كه جاده عراق به ايران را هميشه زيرنظر داشته باشد.

قله‌هاي الوند، ص15

قلعه دختر

بر فراز اين كوه آتشكده‌اي است كه از زمان ساسانيان به جاي مانده است. در آن هنگام پاره‌اي از آتشکده‌ها به نام ناهد از ايزدان آيين زردشتي بنا مي‌شده است و چون از ميان تمام ايردان اوستا تنها نام اين ايزد به صورت مونث ظاهر مي‌شده است بناها و زيارت‌گاه‌هايي كه به ناهد معروف بوده به نام قلعه يا قصر دختر ناميده شده است.

كافركوه

در امتداد ديوار عظيم پلوار واقع شده است. وجه تسميه اين قله به دليل سختي و خشني صخره‌ها و ديواره‌هايش مي‌باشد.

كوه‌هاي كرمان

كبيركوه

اين كلمه تحريف شده كوركوه از سلسله جبال لرستان جنوبي است و منطقه را به دو قسمت پيشكوه و پشتكوه تقسيم كرده است. وجه تسميه كوه به مناسبت درختان كوري است كه در آن وجود دارد.

سفرنامه الموت، لرستان و ايلام، ص74

كركس

در 12 كيلومتري جنوب غربي نطنز قرار دارد. حمداله مستوفي در باره كركس نوشته است: كوه سخت بلند است و از بلندي كركس بر فرازش نمي‌رود.

كلاغ لان

اين‌جا را كلاغ‌لان ناميده‌اند زيرا در روزهاي دور گذشته مامن و مركز كلاغ‌هايي بوده كه در صخره‌هاي آن لانه مي‌كرده‌اند.

كتاب قله‌هاي الوند، ص27

كل قدوس

واقع در رشته دنا. قله قدوس دنا به زبان محلي به نام كل قدويس يعني قله پاك و بلند معروف است.

كتاب كوه‌ها و غارهاي ايران، ص333

كمره

در جنوب اراك واقع است. شهرستان خمين را در قديم كمره مي‌ناميدند و نام خمين از دو سده پيش به مركز كمره اطلاق شده است. اين شهر را شهربانو نامي كه دختر موبد موبدان بوده بنا نهاده است. نام كوه كمره از كمره قديم گرفته شده است.

جغرافياي استان مركزي

كوهبنان

كوهبنان در شمال زرند، استان كرمان، قرار دارد. چون بلندترين نقطه مرزي كرمان كوهبنان است، در زمان قديم افرادي از طرف حكومت مامور مي‌شدند كه در بالاي كوه مستقر شده و اطلاعات لازم را برسانند. آن‌ها را كوه‌بانان مي‌گفتند و به همين سبب اين محل را كوهبنان ناميدند.

با من به كرمان بياييد، ص73

جغرافياي استان كرمان، ضميمه جغرافياي ايران، ص25

كوهرنگ

كرنگ(كوه+رنگ) نام بلوكي در كوه‌هاي بختياري بوده است و نام رودخانه و كوه كرنگ از آن گرفته شده است. كرنگ در قديم نام شهري در كوهستان بختياري بوده كه آن را وهشت هرمز يا بهشت هرمز مي‌گفته‌اند. نام رود كوهرنگ از نام اين شهر گرفته شده است.

رشد آموزش جغرافيا، شماره2/20؟/ ص30

كوه‌كيلويه

در جنوب غربي دنا واقع است. چون درخت زالزالك يا گيلك در اين كوهستان بيش از ديگر نقاط فارس است پس از افزودن يه به اين نام مرسوم شده است. اعتقاد ديگر بر اين است كه شخصي به نام گيلويه اهل الوار بر اين كوهستان فرمانروا شده است.

گرمه

شهر ملاير در دامنه كوه گرمه قرار دارد. ارتفاع اين كوه 2206 متر است. وجه تسميه كوه گرمه به علت موقعيت جغرافيايي و حالت طبيعي آن است. چون كوه رو به آفتاب است و حتا در سردترين روزهاي زمستان نيز برف در آن دوام نمي‌آورد به همين سبب آن را كوه گرمه ناميده‌اند.

كتاب همدان مختصري پيرامون آثار مذهبي تاريخي و ديدني‌هاي استان همدان، ص68

ملك محمد

كوه ملك محمد در شمال لوت مركزي قرار دارد. ملك محمد نامي راهنماي دكتر گابريل در دشت لوت بوده است. نام او را بر اين كوه نهادند.

شهداد و جغرافياي تاريخي دشت لوت، ص166

ميان سه چال

كوه‌هاي شمالي، البرز، البرز غربي، بخش شمالي. اين كوه ميان سه چال معروف منطقه ي تخت سليمان قرار دارد: سرچال، علم‌چال، تخت چال.

مرتضي دزفولي

ميان‌كوه

در منطقه بختياري واقع است. چون اين كوه بين زردكوه و سفيدكوه قرار دارد آن را ميان كوه مي‌نامند.

سفر به ديار بختياري

هزار

فراواني وجود گياهان معطر و داروئي گوناگوني است كه قبلا به هزارگياه معروف بوده و وجود گياهان معطري كه عطر آن فضاي كوهستان را آكنده مي‌سازد.

كتاب كوه‌هاي كرمان

كوه هزار را به مناسبت هزاران گل و گياه اين منطقه هزار مي‌نامند، رايحه گل و گياه و انواع و اقسام نباتات اين حوالي مشام را عطرآگين مي‌سازد.

كتاب سفرنامه ژنرال سرپرسي سايكس، ص435

هزارمسجد

به واسطه داشتن ستون‌هاي مرتفعي از سنگ بازالت در قله كه از دور شبيه به مناره‌هاي متعدد است آن را هزار مسجد خوانده‌اند. "فرهنگ معين"

در كوه هزار مسجد خانقاه‌هاي عديده و معتبر بوده و شايد بدين لحاظ معروف به هزارمسجد شده.
منبع: kziran.com

 

 

تماشایی‌ترین کوه‌های جهان

تماشایی‌ترین کوه‌های جهان که بی‌‌شک عاشقشان خواهید شد

شهریور ۱۶, ۱۳۹۷

 

دنیاک: کوهنوردی یکی از محبوب ترین تفریحاتی است که نه سن و سال می شناسد و نه ملیت؛ افراد زیادی هستند که به این ورزش علاقمندند و دوست دارند که هرکجای جهان که می روند، به زیباترین کوه آن نقطه رفته و در آن کوهنوردی کنند. شما نیز اگر تصمیم گرفتید که در یکی از زیباترین کوه های جهان کوهنوردی کنید، احتمالا برایتان سخت خواهد بود که کدام را انتخاب کنید. از این رو، ما در الی گشت تصمیم گرفتیم که برخی از زیباترین کوه های جهان را به شما معرفی کنیم که اگر روزی روزگاری به آن کشور رفتید، کوهنوردی در آن را جزو برنامه سفر خود بگذارید.

زیباترین کوه های جهان| دنالی، آلاسکا

کوه فوجی، ژاپن | Mount Fuji, Japan

این کوه در واقع یک آتشفشان فعال می باشد که موضوع بسیاری از آثار هنری ژاپن بوده است. این کوه آتشفشانی تنها کمی خارج از توکیو واقع شده و اگر شما خوش شانس باشید، می توانید از داخل شهر در روزهایی با هوای صف، این قله جذاب را ببینید. برخی افراد هستند که کونوردی در آن را دوست دارند و برخی نیز تماشای آن از ارتفاع پایین را می پسندند. البته آن هایی که صعود از کوه را انتخاب می کنند، خواهند توانست که هر دوی این تجربه لذت بخش را داشته باشند؛ آن ها هم کوه را از پایین می بینند و هم می توانند مناظر نفس گیر آن را تجربه کنند.

کوه فوجی، ژاپن

دولومیت، ایتالیا | Dolomites, Italy

در تعطیلات خود به پیست باشکوه اسکی دولومیت ایتالیا رفته و یا تنها آرامش و هیجان را با تماشای مناظر این منطقه تجربه کنید. زیباترین زمانی که این کوه یا بهتر بگوییم رشته کوه ناهموار را می توانید ببینید، زمستان یا تابستان است. در طول تابستان، می توانید در دامنه ها طبیعت گردی کنید و در زمستان می توانید به ورزش محبوب اسکی مشغول شوید، کوهنوردی هم همچنان گزینه ای است که علاقمندان به این ورزش می توانند انجام دهند. مهم نیست که شما برای چه کاری به سمت دولومیت می آیید، هوا همیشه تازه است و همیشه حالتان خوب خواهد شد.

دولومیت، ایتالیا

کوه کلیمانجارو، تانزانیا | Mount Kilimanjaro, Tanzania

یکی از زیباترین کوه های جهان و بلندترین کوه آفریقا، کلیمانجارو است که ترکیبی بی نظیر از منطقه ای سبز و زندگی حیات وحش می باشد. هر ساله بیش از ۷۵ هزار نفر به این قله صعود می کنند و خود را در آزمون سخت بالا رفتن از کلیمانجارو می آزمایند. این کوه در شمال کشور تانزانیا واقع شده و علاقمندان به حیات وحش، موجودات بی نظیری را در نزدیکی آن خواهند یافت.

کوه کلیمانجارو، تانزانیا

ماترهورن، رشته کوه‌های آلپ سوئیس/ایتالیا | Matterhorn, Swiss/Italian Alps

این بنای متقارن یک منظره باورنکردنی در آلپ های سوئیس و ایتالیا است. کوه ماترهورن که به چهار چهره اش شناخته شده است، دارای چهار طرف متمایز است و بسته به جایی که به آن از آن نگاه می کنید، شکل متفاوتی دارد. در نزدیکی کوه، شما می توانید یک پرواز با هلیکوپتر داشته باشید و به مناظر اطراف خیره شوید، از موزه ماترهورن یا طلوع خورشید لذت ببرید و یا اینکه دوچرخه سواری کنید؛ همه چیز برای همه کس در این کوه زیبا مهیا است.

ماترهورن

کوه اورست، چین | Mt. Everest, China

اورست چین معروف ترین در میان همه می باشد، زیرا بلندترین کوه بر روی زمین است. قله اورست یک مأموریت مشترک برای کوهنوردان حرفه ای است، اما ۲۰۰ مقبره نیز وجود دارد که به عنوان یادبود کسانی که نتوانستند به کوه صعود کرده و در راه جان خود را از دست دادند، ساخته شده است. اگر ترجیح می دهید پایین کوه اورست را تجربه کنید، می توانید به دیدن روستاهای نزدیک و شگفت انگیز اطراف آن رفته و از ابهت این کوه بهرمند شوید.

کوه اورست، چین

اما دابلام، نپال شرقی | Ama Dablam, Eastern Nepal

این کوه به «ماترهورن هیمالیا» معروف است و به عنوان یک کوه جهانی محبوب و زیبا واقع در ارتفاع ۶۸۱۲ متری محسوب می شود. جبهه جنوب غربی اما دابلام یک مسیر صعود مشهور برای کوهنوردی های مجاز است. همین جبهه جنوب غربی برای اولین بار توسط بری بیشاپ، مایک وارد، والی رومانس و مایک گیل در ۱۳ مارس ۱۹۶۱ صعود شده است. این مسیر دارای سطح دشواری های متنوع است اما مناظری که پیش روی چشمتان نمایان می شود، ارزش هرگونه سختی را خواهد داشت.

اما دابلام، نپال شرقی

کوه آسینی بوین، کانادا | Mount Assiniboine, Canada

یکی دیگر از زیباترین کوه های جهان در کشور کانادا و در مرز استان بریتیش کلمبیا و آلبرتا واقع شده است. این کوه در بخش های جنوبی کوه های راکی کانادا قرار دارد و بسیاری از گردشگران آن را زیباترین کوه کانادا نیز می دانند. پارک ملی که این کوه در آن قرار دارد نیز به نام آسینی بوین شناخته می شود. ارتفاع کوه آسینی بوین ۳۶۱۸ متر است و از آنجایی که شبیه ماترهورن، شکلی هرمی دارد «ماترهورن کوه های راکی» لقب گرفته است.

کوه آسینی بوین، کانادا

کوه ایگر، آلپ برنی، سوئیس | Eiger Mountain, Bernese Alps, Switzerland

کوه سمبلیک ایگر در کوه های آلپ برنی در غرب سوئیس واقع شده و در جبهه شرقی آن، قله های Monch و Jungfrau قرار دارد. ایگر، ارتفاعی ۳۹۷۰ متری دارد و از هر جهتی که به آن نگاه کنید، شگفت انگیز است. البته بسیاری چهره شمالی ۱۸۰۰ متری را برجسته ترین ویژگی کوه ایگر می دانند. برای کوهنوردی در ایگر مسیرهای زیادی وجود دارد که البته همه آن ها تقریبا چالش برانگیز و سخت هستند و بهتر است که با راهنما این مسیرها را طی نمایید.

کوه ایگر، آلپ برنی، سوئیس

دنالی، آلاسکا | Denali, Alaska

دنالی با ارتفاع ۶۱۹۰ متری، بلندترین قله در قاره آمریکای شمالی محسوب می شود و آن را یکی از زیباترین کوه های جهان می دانند. این کوه در جنوب مرکزی آلاسکا، در پارک ملی و منطقه حفاظت شده دنالی واقع شده، پس برای دسترسی به آن باید به آلاسکا بروید. می توان گفت که قله دنالی، خودش به تنهایی اصلی ترین جاذبه این پارک ملی است و بیشتر گردشگران این منطقه به خاطر این قله به اینجا می آیند. بهترین حس اینجا زمانی است که شما متوجه می شوید که در جایی قرار گرفته این که تا هکتارها دور از شما، تنها طبیعت بکر و دست نخورده وجود دارد (عکس این کوه در ابتدای متن آورده شده است).

منبع: الی گشت

معروف ترین دیواره های سنگ نوردی

 

معروف ترین دیواره های سنگ نوردی

برای اونهایی که به سنگ نوردی علاق دارند و دوست دارند دیواره های معروف دنیا رو یک بار هم که شده صعود کنند، این مطلب رو جمع آوری کردیم تا کمی بیشتر با دیواره های دشوار و فوق العاده دنیا آشنا بشید. رسیدن به این آرزو اونقدرها هم غیر قابل دسترسی نیست. سالیانه تیم های زیادی به این مناطق سفر می کنند. شما هم می توانید وارد یکی از این گروه ها بشید و به آرزوی قدیمیتون برسید.

برج های Trango، پاکستان

ارتفاع : ۱۳۰۰  متر              درجه سختی:۱۰                     درجه زیبایی منظره: ۹

trango-tower-climbing-destination-in-pakistan-s-karakoram-mountains

 

Tsaranoro، ماداگاسکار

ارتفاع : ۴۰۰ متر                    درجه سختی:۶                    درجه زیبایی منظره: ۷

tsaranoro-massif-on-the-island-of-madagascar-a-world-respected-area-for-big-wall-climbing-known-as-africa-s-yosemite

Le Petit Dru،فرانسه

ارتفاع : ۸۵۰ متر                        درجه سختی:۸                           درجه زیبایی منظره: ۷

aiguille-du-dru-big-wall-climbing-spot-in-france-s-mont-blanc-massif

Naranjo de Bulnes،  اسپانیا

ارتفاع : ۵۰۰ متر                       درجه سختی:۹                             درجه زیبایی منظره: ۸

Red Bull Most Difficult Route on Earth

mt asgard  ، کانادا

ارتفاع : ۱۲۰۰ متر                       درجه سختی: ۷                            درجه زیبایی منظره: ۷

climber-leo-houlding-big-wall-climbing-on-mount-asgard-in-canada-s-baffin-mountains-range

yosemite  ، آمریکا

ارتفاع : ۱۰۰۰ متر                    درجه سختی: ۹                             درجه زیبایی منظره: ۷

mount-asgard-in-canada-s-baffin-range-a-big-wall-climbing-area-of-world-renown

سرزمین Ulvetanna Queen Maud، قطب جنوب

ارتفاع : ۱۷۵۰ متر                      درجه سختی: ۸                          درجه زیبایی منظره: ۱۰

sean-stanley-leary-ulvetanna

 شما چه دیواره ای را برای امسال انتخاب کردید؟ 

                                                                        برگرفته از اینترنت

مرگبارترین بهمن های تاریخ

مرگبارترین بهمن های تاریخ

امیرعلی محمودی |                

بهمن به سقوط سریع و ناگهانی مقدار زیادی برف یا یخ از روی سطوح شیب‌دار یا کوهستان گفته می‌شود. برای کسانی‌که در مناطق سردسیر و در دامنه‌ی کوه زندگی می‌کنند، وجود بهمن خطری جدی محسوب می‌شود. در ادامه با فهرستی از مرگبارترین بهمن‌های به‌وقوع پیوسته در طول تاریخ آشنا خواهیم شد. همراه کجارو باشید.

۱۰. یخچال طبیعی کولکا، اوستیای شمالی، روسیه، سپتامبر ۲۰۰۲ (۱۲۵ کشته)

بهمن در روسیه

در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۲ وقوع یک بهمن کوچک در «یخچال طبیعی کولکا» جان ۱۲۵ را گرفت. این بهمن در شیب‌های کوه قازبگی، در اوستیای شمالی روسیه سرازیر شد. در میان کشته شدگان، یک گروه فیلمسازی ۲۷ نفره از جمله بازیگر معروف روس، سرجی بادروف جونیور نیز حضور داشتند. همچنین این بهمن، روستای «نیجنی کارمادون» را کاملاً زیر برف مدفون کرد.

مقاله‌های مرتبط:

۹. پایگاه نظامی گیاری، گانچی، پاکستان، آوریل ۲۰۱۲ (۱۳۸ کشته)

بهمن در پاکستان

در هفتم آوریل سال ۲۰۱۲، بهمنی در منطقه‌ی سیاچن هند و پاکستان رخ داد که ۱۳۸ نفر را به کام مرگ کشاند. سیاچن منطقه‌ای در کشمیر است که بر سر مالکیت آن، بین هند و پاکستان جنگ و نزاع وجود دارد. در میان کشته شدگان، سربازان و کارمندانِ غیرنظامی گُردان «نور شمال» پایگاه نظامی گیاری پاکستان نیز حضور داشتند. این حادثه موجب شد تا دولت‌های هند و پاکستان برای حل مشکلاتی که بر سر منطقه‌ی سیاچن وجود داشت، به‌پا خیزند. جنگ و مشاجره‌ای که بخاطر سیاچن وجود داشت، از سال ۱۹۸۴ تا آن زمان موجب مرگ سربازان بسیاری از هر دو کشور شده بود. البته مرگ سربازان عمدتاً به‌دلیل شرایط سخت آب و هوایی منطقه بوده است.

۸. بهمن سالنگ، هندوکش، افغانستان، فوریه ۲۰۱۰ (۱۷۲ کشته)

بهمن در افغانستان

در فوریه ۲۰۱۲، به‌دلیل وزش بادهای شدید و بارش باران، هفده بهمن کوچک و بزرگ در نواحی جنوبی گذرگاه سالنگ در کوهستان‌های هندوکش به سمت پایین سرازیر شد. این بهمن‌ها ۳ کیلومتر از بزرگراه را مدفون کردند و تقریباً جان ۱۷۲ نفر را نیز گرفتند. بهمن، اتومبیل‌های زیادی را زیر برف مدفون کرد و از آنان تابوت یخی ساخت و انسان‌های بسیاری را بلعید. همچنین خودروهای زیادی نیز در فاصله‌ی ۳ کیلومتری از آنجا و در تونلی که کابل را به شمال افغانستان متصل می‌کرد، گیر افتادند.

۷. بهمن های افغانستان، بدخشان، افغانستان، مارس ۲۰۱۲ (۲۰۱ کشته)

بهمن در افغانستان

«بهمن‌های افغانستان» در استان بدخشان شمال این کشور، موجب تلفات جانی و مالی سنگینی در این ناحیه شد. در ۲ مارس سال ۲۰۱۲، وقوع سه بهمن متوالی در بدخشان، روستاهای اطراف این شهر را، زیر تلی از برف و یخ مدفون کرد. یکی از روستاهای مدفون شده زیر برف، به‌قدری دورافتاده بود که دو روز طول کشید تا گروه نجات به آنجا برسد. در واقع، هیچ جاده‌ای برای اتصال این روستا به دیگر نقاط کشور وجود نداشت. اهالی «منطقه‌ی درواز» و ۲۵ نفر از گروه نجات تاجیکستانی، اولین کسانی بودند که به مناطق بهمن‌زده رسیدند.

۶. لاهول ولی، هند، مارس ۱۹۷۹ (۲۵۴ کشته)

بهمن در هند

مردم مهربان لاهول ولی هند، به درختان محل زندگی خود اهمیت بسیاری می‌دهند. آنان، درختان را حافظ جان خود می‌دانند؛ چرا که جنگل‌های آنجا برای مردم، مانند سپری در مقابل بلایای طبیعی از جمله بهمن است. یکی از حوادثی که همواره در یاد و خاطره‌ی مردم لاهول ولی باقی خواهد ماند، وقوع بهمنی است که در ششم مارس سال ۱۹۷۹، جان ۲۵۴ نفر از روستاییان منطقه را گرفت. گفته می‌شود این بهمن، به‌دلیل کولاک‌های شدید آن زمان رخ داد که روستا را ۶ متر زیر برف مدفون کرد. اگرچه درختان در کم کردن سرعت و جلوگیری از ادامه‌ی بهمن‌های کوچک نقش مهمی ایفا می‌کنند، اما بهمن‌های بزرگ به‌راحتی می‌توانند کل جنگل را از سر راه خود بردارند.

۵. زمستان وحشتناک، کوه های آلپ، ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ (۲۶۵ کشته)

بهمن در آلپ

«زمستان وحشتناک» یکی از بدترین ادوار تاریخ کوه‌های آلپ است که شاهد وقوع چندین بهمن در مرز اتریش-سوئیس بود. این بهمن‌ها جان ۲۶۵ انسان را گرفته و مناطق مسکونی و مراکز بزرگ بسیاری را در اتریش و سوئیس زیر برف مدفون کردند. طی وقوع بهمن‌های یاد شده، هر دو کشور هزاران هکتار از جنگل‌های ارزشمند خود را از دست دادند. شرایط بد آب و هوایی نامعمول، موجب به‌وجود آمدن «زمستان وحشتناک» شد. این فاجعه‌ی ناگوار طی دوره‌ای سه ماهه در زمستان سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱ به وقوع پیوست.

۴. بهمن افغانستان، ولایت پنجشیر، افغانستان، فوریه ۲۰۱۵ (۳۱۰ کشته)

بهمن در افغانستان

در فوریه سال ۲۰۱۵، چهار استان افغانستان تحت حملات بهمن‌های کشنده قرار گرفتند. طی وقوع این بهمن‌ها، استان پنجشیر واقع در ۹۵ کیلومتری شمال شرقی پایتخت افغانستان کابل، بیشتر از دیگر نواحی این کشور آسیب دید. بهمن بیش از ۱۰۰ خانه‌ی استان پنجشیر را نابود کرد. کولاک شدید و سقوط درختان در جاده، سرعت گروه نجات برای رسیدن به روستاهای بهمن‌زده را کاهش داد. حدوداً ۳۱۰ نفر در این فاجعه جان باختند.

۳. بهمن کوه اوآسکاران، پرو، ژانویه ۱۹۶۲ (۴۰۰۰ کشته)

بهمن در پرو

کوه اوآسکاران در رشته کوه‌های آند پرو، یک کوه آتشفشانی خاموش است که بسیاری از مردم پرو در دامنه‌ی آن، یعنی «ریو سانتا ولی» زندگی می‌کنند. در روز دهم ژانویه‌ی ۱۹۶۲، قطعه‌ی بزرگی از یخچال طبیعی کوهستان، از آن جدا و با سرعتی بسیار زیاد روانه‌ی پایین شد. از آن‌جایی که مردم آن ناحیه به وقوع بهمن عادت داشتند، می‌دانستند که قبل از رسیدن بهمن به خانه‌هایشان، بایستی به ارتفاعات پناه ببرند. اما این‌بار، مردم سرعت بهمن را دست‌کم گرفتند. این بهمن، منطقه‌ای ۱۵ کیلومتری را طی تنها ۷ دقیقه زیر برف مدفون کرد که به مردم، اجازه‌ی رسیدن به نواحی امن را نداد. این بهمن کشنده، شهرهای رانراهیرکا و هاراسکوچو را ۱۲ متر زیر برف برد و تا رسیدن به رودخانه‌ی سانتا، به تخریب‌های خود ادامه داد. سپس بهمن موجب بسته شدن راه رودخانه و وقوع سیلی عظیم در مناطق اطراف شد. چهار هزار نفر جان خود را طی وقوع این بهمن از دست دادند که هنوز هم اجساد برخی از آنان، چندین متر زیر برف مدفون مانده است. همچنین حیوانات اهلی و زمین‌های زراعی بسیاری که میلیون‌ها دلار ارزش داشتند، در این فاجعه از بین رفتند.

۲. جمعه سفید یا بهمن های خط مقدم کوه های آلپ، کوه مارمولادا، ایتالیا، دسامبر ۱۹۱۶ (۱۰٫۰۰۰ کشته)

بهمن در ایتالیا

در دسامبر سال ۱۹۱۶، طی بدترین روزهای جنگ جهانی اول، وقوع چندین بهمن در کوه‌های آلپ ایتالیا، موجب مرگ سربازان ایتالیایی و اتریشی شد که در حال جنگ مقابل یکدیگر بودند. برخی از شاهدان ماجرا مدعی‌اند که این بهمن‌ها به‌طور عمدی و توسط سربازان هر دو طرف جنگ برای از بین بردن نیروی مقابل به وقوع پیوسته‌اند. بارش شدید برف در زمستان سال ۱۹۱۶ نیز به تسریع وقوع این بهمن‌ها کمک کرد. در ۱۳ دسامبر همان سال، اولین بهمن با ۱۰۰ هزار تن یخ، برف و سنگ از کوه مارمولادا به سمت پایین سرازیر شد و سربازخانه‌ی اتریشی‌ها که درست بر سر راهش بود را نابود کرد. در این حادثه، ۳۰۰ سرباز جان خود را از دست دادند و ۲۰۰ سرباز دیگر زنده ماندند. اما این تازه شروع کار بود. طی چند هفته‌ی آینده، بهمن‌های بسیار دیگری به وقوع پیوستند که جان هزاران نفر را گرفت.

۱. بهمن مناطق اوآسکاران و انکاش، پرو، مه و ژوئن ۱۹۷۰ (۲۰٫۰۰۰ کشته)

بهمن در پرو

بدترین بلای طبیعی تاریخ کشور پرو در ۳۱ مه ۱۹۷۰ اتفاق افتاد که به «زمین‌لرزه انکاش» یا «زمین‌لرزه بزرگ پرو» معروف است. بهمنی که در پی وقوع یک زلزله ایجاد شد، تقریباً جان ۲۰٫۰۰۰ نفر را گرفت. این حادثه، مرگبارترین بهمن در کل تاریخ بشریت محسوب می‌شود. مرکز این زلزله در ۳۳ کیلومتری سواحل پرو در اقیانوس آرام بود. نواحی «انکاش» و «لا لیبرتاد» از جمله مناطقی بودند که بیشترین صدمات و خسارات این حادثه را تجربه کردند. زمانی‌که زلزله موجب بی ثباتی نواحی شمالی کوه اوآسکاران شد، بهمنی عظیم به سمت شهرهای یانگی و رانراهیرکا سرازیر شد. طی وقوع این بهمن، انباشت بزرگی از برف و یخ به طول ۱٫۶ کیلومتر و عرض ۹۱۰ متر و نیز با سرعتی بالغ بر ۲۸۰ تا ۳۳۵ کیلومتر بر ساعت روانه‌ی دامنه‌ی کوه شد. هر چیزی که بر سر راه این بهمن بود، به‌طور کامل از بین رفت.

                                                            نقل از امیرعلی محمودی | چهار شنبه, ۳ شهریور ۹۵