کوه دماوند مسیر تخت فریدون

ساخت جان پناه تخت فریدون توسط دانشجویان کوهنورد دانشکده فنی دانشگاه تهران

تخت فریدون

مسیر شمالشرقی دماوند در واقع طولانیترین مسیر قله بوده و به سبب عبور از یخچالهای نزدیک قله و ارتفاع بالای جانپناه آن (4400 متر) و همچنین طولانی بودن مسیر دستیابی به جانپناه تخت فریدون ، جزو مسیرهای مشکل این قله محسوب شده و پا نهادن در این مسیر ، برنامه ریزی و جسارت خاص خودش را می طلبد.

صعود این مسیر از گزانه آغاز شده و پس از عبور از سنگهای منار و زین اسبی به پناهگاه و سپس قله ختم می شود . در تابستان و فصول گرم این مسیر سه یا چهار روزه طی می شود و گاهی نیز صعود از مسیر شمال شرقی و فرود از جبهه جنوبی صورت می گیرد . برخی نیز از جبهه شمال دماوند شروع کرده و مسیر خود را قبل از پناهگاه تخت فریدون به شمال شرقی تغییر می دهند . وجود پناهگاه تخت فریدون به خصوص برای صعودهای زمستانی بسیار حیاتی است . و یکی از پناهگاههایی که در محلی که مورد نیاز کوه نوردان است ساخته شده است .

پروژه ساخت پناهگاه «تخت فریدون» در 4400 متری دماوند

در آذرماه سال 1353 هادي مستوفی به همراه دو کوه‌نورد دیگر که هر سه در زمره کوه‌نوردان باتجربه و کارآزموده دانشکده فنی بودند، در جریان برنامۀ تدارکاتی و شناسایی و مشخص کردن مسیر، از راه یال شمال شرقی، تخت فریدون و از کنار یخچال «دبی سل» اقدام به صعود به قله دماوند کردند. پس از صعود به قله، در بازگشت هوا طوفانی شده و زنده‌یاد هادي مستوفی دچار لغزش و سقوط چند صد متري در شیب تند و یخ‌زده یخچال «دبی سل» شد و پیکر بی‌جان او در میانه‌هاي یخچال و در ارتفاع حدود 5000 متري متوقف گردید. در خرداد سال 1355 نیز سیروس رضوان قهفرخی دانشجوي ورودي 1354 دریکی از برنامه‌هاي سنگ‌نوردي دانشکده فنی از دیواره بند یخچال سقوط کرد و کشته شد.

براي زنده‌داشت یاد و خاطره این دو جان‌باخته‌ی کوه و نیز تسهیل صعودهاي زمستانی قله دماوند، مسئولان وقت اتاق کوه‌نوردی دانشکده فنی تصمیم به ساخت پناهگاه، در همان مسیر صعود «هادي مستوفی» گرفتند. پناهگاه تخت فریدون در سال 1355توست کوهنوردان و اهالی روستای گزانه ساخته شده است.

نقل از

بایگانی‌های جانپناه تخت فریدون | عاشقان طبیعت ایران

ساخت جان پناه تخت فریدون دماوند درسال 1355 کاری بزرگ توسط کوهنوردان دانشکده فنی تهران با همت وهزینه خودشان وبدون اطلاع مسئولین وقت صورت گرفت دران زمان برای رسیدن به تخت فریدون از روستای گزنک باید حدود12 ساعت طی مسیر میشد وشرائط سخت اب وهوائی وسرما ومشکل تهیه آب وحمل ونق مصالح که کاری سخت وطاقت فرسا بود ودانشجویانی بی غل وغش که حتی نخواستند نامشان مطرح شود این کار بزرگ را به ثمر رسانیدند ویادگاری بزرگ از خود بجای گذاشتند..

نعمت اخضری 31 شهریور1398

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دماوند در اساطیر ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. شهرت آن بیش از هر چیز در این است که فریدون از شخصیت‌های اساطیری ایراناست ، او پادشاه پیشدادی بود که بر پایه شاهنامه فردوسی پسر آبتین و از تبار جمشید بود و با یاری کاوه آهنگر بر ضحاک ستمگر چیره شد و او ضحاک را در آنجا در غاری به بند کشیده‌است و ضحاک آنجا زندانی‌است تا آخرالزمان که بند بگسلد و کشتن خلق آغاز کند و سرانجام به دست گرشاسپ کشته شود. هنوز هم بعضی از ساکنین نزدیک این کوه باور دارند که ضحاک در دماوند زندانی است و اعتقاد دارند که بعضی صداهایی که از کوه شنیده می‌شود، ناله‌های هموست.در تاریخ بلعمی محل زیست کیومرث کوه دماوند دانسته شده‌است و گور فرزند وی هم آنجا دانسته شده‌است. با این تفصیل که چون فرزندش کشته شد خداوند چاهی بر سر کوه برآورد و کیومرث فرزند را در چاه فروهشت. بلعمی سپس از مغان نقل کند که کیومرث بر سر کوه آتش افروخت و آتش به چاه اندر افتاد و از آن روز تا امروز (روزگار بلعمی) ده پانزده بار پرزند و به هوا برشود و از مغان نقل می‌کند که این آتش دیو را از فرزند او دور دارد. به گفتهٔ تاریخ بلعمی جمشید به طبرستان به دماوند بود که سپاه ضحاک به وی رسید.بنا به روایتی نبرد لشکر فریدون به سپاهسالاری کاوه با ضحاک در حوالی دماوند بود.

دماوند بار دیگر در گاه پادشاهی منوچهر مطرح می‌شود؛ آرش کمانگیر از فراز آن تیری انداخت تا مرز میان ایران و توران را تعیین کند.

در زمان پادشاهی منوچهر پیشدادی درجنگی با توران، افراسیاب سپاهیان ایران را در مازندران محاصره می‌کند. سرانجام منوچهر پیشنهاد سازش می‌دهد و تورانیان پیشنهاد آشتی را می‌پذیرند و برای پذیرش این پیشنهاد سازش و کوچک‌انگاری ایرانیان پیشنهاد می‌کنند که یکی از پهلوانان ایرانی بر فراز البرز تیری بیندازد و جای فروافتادن آن تیر، مرزایران و توران شناخته شود.

در ایران کسی دلیری این کار را به خود نمی‌دهد. آرش که پیک لشکر ایران بود پیامی را به لشکر توران می‌برد. پادشاه توران برای کوچک شماردن بیشتر ایرانیان خود آرش را برمی‌گزیند و آرش ناگزیر به پذیرش این کار می‌شود. از آن سو در لشکر ایران همه بر آرش خرده می‌گیرند که چرا این پیشنهاد را پذیرفتی و اینکه این کار مایه ننگ ایران خواهد شد.

آن گاه آرش بر فراز دماوند می‌رود و تیر را در چله کمان گذاشته و پرتاب می‌کند. آرش که همه هستی و توانش را برای پرتاب تیر گذاشته بود، پس از این تیراندازی از خستگی جان می‌دهد؛ پیکرش پاره‌پاره شده و در خاک ایران پخش می‌شود و روانش در تیر دمیده می‌شود. تیر از بامداد تا هنگام غروب خورشید پرواز کرده و در کنار رودجیحون یا آمودریا بر درخت گردویی فرود می‌آید، که آنجا مرز میان ایران و توران خوانده می‌شود. بر پایه برخی واگویه‌ها اسفندارمد تیر و کمانی که به آرش داده بودند و گفته بودند که این تیر بسیار دور خواهد رفت اما هر کس که تیری با آن بیندازد، جان خواهد داد. با این همه آرش آماده از خودگذشتگی بود و آن تیر و کمان را گرفت.

بسیاری آرش را از نمونه‌های بی‌همتا در اسطوره های جهان دانسته‌اند وی در ایران، نماد جان‌فشانی در راه میهن است.

تندیس آرش کمانگیر در مجموعه کاخ‌موزه سعدآباد تهران

بعدها با پا گرفتن اساطیر سامی در ایران برخی شخصیت‌های این اساطیر هم با دماوند ارتباطاتی یافتند. از جمله «عوام معتقدند که سلیمان‌بن داوود، یکی از دیوان را که «صخر المارد» (سنگ سرکش) نام داشت در آن‌جا زندانی نمود. گویند، بر قلهٔ دماوند، زمین هموار است و از چاهی که بر فراز آن قرار دارد، روشنی بیرون آید.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

صعود به کوه دماوند از طریق بسیاری از یال های آن امکان پذیر است. متداول ترین مسیرهای صعود و پناهگاه های آن عبارتند از:

مسیر جنوبی

این مسیر از ساده ترین و قدیمی ترین مسیرهای دست یابی به قلۀ کوه دماوند است. دسترسی به مسیر جنوبی صعود، از طریق پلور و رینه امکان پذیر است. در نیمه های جادۀ آسفالتی متصل کنندۀ این دو نقطه به یکدیگر، مسیری خاکی و ناهموار به سمت شمال وجود دارد که با تابلویی کوچک مشخص شده است. این مسیر به گوسفندسرا و مسجد صاحب الزمان واقع در ارتفاع 3000 متری منتهی شده که مبدا صعود به قلۀ دماوند از مسیر جنوبی است. پس از آن، مسیر به سمت بارگاه سوم در ارتفاع 4150 متری ادامه می یابد. برای حمل بار در این فاصله می توان از چهارپایان استفاده کرد. پس از بارگاه سوم و ادامۀ مسیر از سمت چپ آبشار یخی، به تپه گوگردی می رسیم که حاصل آخرین فعالیت های آتشفشان دماوند است. گاز گوگرد از حفره های متعدد سنگ های گوگردی پراکنده در این ناحیه متصاعد شده و سبب سوزش چشم و گلو می شود. ادامۀ مسیر در یک شیب نسبتا تند به قله ختم می شود.

میانگین زمان لازم برای طی کردن فاصلۀ بارگاه اول تا بارگاه سوم 4 ساعت و از بارگاه سوم تا قله 6 ساعت می باشد.

قرارگاه رینه

این بنا که به مکان چای خوری موسوم بود، بعد از شهریور سال 1320 به صورت متروکه باقی مانده بود و سپس به فدراسیون کوهنوردی واگذار شد. این مکان به همت فدراسیون کوهنوردی کشور در سال 1348 به عنوان پناهگاه بازسازی شد. ساختمان اصلی آن در سال 1366 ساخته شده که مکانی است برای مستقر شدن صعود کنندگان از جبهۀ جنوبی. روانشادان علی و فرامرز فرامرزپور سال ها به عنوان مسئول این قرارگاه در راهنمایی کوهنوردان سراسر کشور به قلۀ دماوند سهم بسزایی ایفا نمودند.د ی

این پناهگاه و استراحتگاه در جنوب خیابان اصلی شهر، در ارتفاع 2080 متری قرار دارد. این مکان نخستین نقطۀ صعود از جنوب یا جنوب شرقی کوه است و گنجایش 30 نفر را دارد.پ ن

مسجد و گوسفندسرا

دومین مکان برای صعود به کوه دماوند از جبهۀ جنوب، ساختمان مسجد صاحب الزمان است. این مکان در ارتفاع 3050 متری قرار دارد و در نزدیکی گوسفندسرایی واقع شده. این مکان گنجایش 50 نفر را دارد و دارای نمازخانه، سرویس و محل استراحت کوهنوردان می باشد. فشار هوا 610 میلی متر جیوه است. این مسجد در سال 1371 ساخته شده است.

مسجد صاحب الزمان

بارگاه سوم

سومین پناهگاه در یال جنوبی دماوند، بارگاه سوم با ارتفاع 4150 متر است. بنای فلزی این پناهگاه در سال 1345 در ارتفاع 4150 متری ساخته شد که در زمان خود پناهگاهی مجهز به شمار می آمد. این پناهگاه به علت سقوط بهمن بزرگی در زمستان سال 1351 از بین رفت و دوباره یک سال پس از آن، یک بنای سنگی جایگزین آن شد. گنجایش آن حداکثر برای 30 نفر است و در پیرامون آن مکان هایی برای چادر زدن وجود دارد. فشار هوا در بارگاه سوم 540 میلی متر جیوه است.

بارگاه سوم

مجتمع کوهنوردی دماوند

این پناهگاه 50 متر بالاتر از پناهگاه بارگاه سوم قرار دارد. کار ساخت این مجتمع از سال 1385 شروع شد و در 8 شهریور 1387 گشایش یافت. مساحت آن 460 مترمربع است و 200 نفر ظرفیت دارد. این بنا در ارتفاع 4200 متر ساخته شده است. امکانات آن عبارت است از:

اتاق های کمک های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی.

پناهگاه سوم

مجتمع کوهنوردی دماوند

مسیر شمالی

برای صعود از این مسیر، پس از ادامۀ مسیر در جادۀ هراز به سمت شمال کشور و پس از عبور از گزنک و پشت سر گذاشتن تقریبا 7 کیلومتر از روستای بعدی، یعنی بایجان، به دوراهی روستای ناندل و دلارستاق در سمت چپ جادۀ اصلی می رسیم. وارد این مسیر خاکی شده و مسیر را تا رسیدن به روستای ناندل ادامه می دهیم.

مسیر شمالی از یال شمالی کوه دماوند واقع در دشت چم بن با شیبی ملایم و خاکی آغاز شده و در پی سینه کشی ملایم به جان پناه اول و در ادامه بر روی یال سیاه رنگی در میان صخره های سنگلاخی بزرگ و کوچک در فاصلۀ نزدیکی با یخچال دوبی سل، به جانپناه دوم می رسد. پس از آن، مسیر یال با قوسی به سمت شمال شرق مایل شده و از طریق صخره های آتشفشانی کوچک و بزرگ به مسیر شمال شرق متصل می شود و به قله می رسد. د ی

دسترسی به آب آشامیدنی در جبهۀ شمالی کمی مشکل تر از مسیرهای دیگر است و ممکن است برای تهیۀ آب، نیاز به ذوب کردن برف باشد.

خانۀ کوهنورد ناندل

خانۀ کوهنورد ناندل با مساحت حدود 50 مترمربع در روستای ناندل قرار دارد و در سال 1358 ساخته شد. ظرفیت آن بین 30 تا 40 نفر می باشد که دارای آب، برق، تلفن و امکانات رفاهی دیگر می باشد. از این مکان می توان به جبهۀ شمالی و شمال شرقی کوه دماوند و یال سرداغ دسترسی داشت.

جانپناه های مسیر شمالی

در مسیر شمالی دو پناهگاه وجود دارد که به صورت فلزی ساخته شده اند. نخستین پناهگاه در ارتفاع 3850 متری قرار دارد که در سال 1360 ساخته شده و مجهز به دو طبقه تخت چوبی است و گنجایش 15 نفر را دارد. فشار هوا در این مکان 550 میلی متر جیوه است.

دومین پناهگاه در ارتفاع 4800 متری قرار دارد که بدون طبقه و تخت چوبی است و 15 نفر گنجایش دارد. فشار هوا در این پناهگاه 490 میلی متر جیوه است. پ ن

مسیر شمال شرقی

آغاز مسیر شمال شرقی، از روستای گزانه (گزنه) است. این مسیر در امتداد رودخانۀ تلخ رود و با عبور از میان باغ ها و مزارع در دشتی فراخ به چشمۀ اسپه می رسد. ادامۀ مسیر، در بالای تپه ای مرتفع در زیر قلۀ منار و روبروی درۀ یخار، به گوسفند سرا و چشمۀ معروف استله سر می رسد که مکان مناسبی برای شب مانی است. ادامۀ مسیر شیب تندی دارد که با زیکزاک های بلند پشت سر گذاشته می شود و پس از عبور از قلۀ منار به پناهگاه تخت فریدون متصل می شود. پس از ادامۀ مسیر در امتداد درۀ یخار به ارتفاع 5400 متری رسیده که با مسیر شمالی در این نقطه مشترک شده و به قله می رسد.د

پناهگاه تخت فریدون

پناهگاه تخت فریدون در کمرکش یال شمال شرقی و بر فراز خاک های زرد رنگ، در ارتفاع 4320 متری توسط گروهی از کوهنوردان دانشکدۀ فنی در سال 1355 ساخته شد که دارای طبقه های چوبی است. تمامی مصالح این بنا از سنگ است. این پناهگاه دو طبقه می باشد و آب مصرفی کوهنوردان از چشمۀ کوچکی در جناح شمالی آن تامین می شود. پناهگاه تخت فریدون گنجایش 25 نفر را دارد و در پیرامون آن امکان چادر زدن وجود دارد. این مسیر به سوی قله، پر از صخره، قلوه سنگ، برف و یخ است و دارای چشمه های زیادی است. فشار هوا در این نقطه 530 میلی متر جیوه است.

مسیر غربی

برای استفاده از مسیر غربی باید در جادۀ هراز از طریق پلور وارد جادۀ سد لار شده و از کنار تابلوی پناهگاه سیمرغ وارد جادۀ خاکی و ناهموار منتهی به پارکینگ در منطقۀ ورارو شویم. مسیر در سینه کش ملایم رودخانه ای کوچک به سمت پناهگاه سیمرغ ادامه می یابد. پس از پناهگاه سیمرغ با عبور از یخچال و از میان سنگلاخ ها و تکه سنگ ها و خاک های گوگرد، صعود را ادامه داده و با صعود از یک شیب تند سنگلاخی به قله می رسیم. ر د

قرارگاه پلور

قرارگاه پلور، در ارتفاع 2270 متری از سطح دریا، در زمین بزرگی واقع در ابتداری جادۀ سد لار، نرسیده به دوراهی رینه و به صورت سالن سوله با وسایل و تجهیزات مناسب ساخته شده است. این بنا شامل خوابگاه، سرویس های بهداشتی، دیوارۀ سنگ نوردی و پارکینگ است که توسط فدراسیون کوهنوردی کشور ساخته شده است.

پناهگاه سیمرغ

این پناهگاه در جبهۀ غربی دماوند و در ارتفاع 4200 متری قرار دارد. پناهگاه سیمرغ در سال 1372 از سنگ و آهن در دو طبقه و مساحت مفید 50 متر ساخته شده است و گنجایش 40 کوهنورد را دارد که دارای استحکام خوبی است. فشار هوا در پناهگاه سیمرغ 540 میلی متر جیوه است. پ ن

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------مسیر غربی:

از مسیر رینه و پلور شروع شده و از جاده سد لار طی 2ساعت جاده خاکی به پارکینگ مسیر غربی که در منطقۀ چاک اسکندر و در ارتفاع 3200 متری قرار دارد،سیر در سینه کش ملایم رودخانه ای کوچک به سمت پناهگاه سیمرغ ادامه می یابد. پس از پناهگاه سیمرغ با عبور از یخچال و از میان سنگلاخ ها و تکه سنگ ها و خاک های گوگرد، صعود را ادامه داده و با صعود از یک شیب تند سنگلاخی به قله می رسیم.

-قرارگاه پلور:

قرارگاه پلور در ارتفاع 2200 متری واقع شده است و خارج از روستای پلور است و در ابتدای جاده سد لار نرسیده به دوراهی رینه وبه صورت سالن سوله ساخته شده است.این بنا شامل: خوابگاه- سرویس بهداشتی - دیواره سنگ نوردی و پارکینگ است.

قرارگاه پلور

-پناهگاه سیمرغ:

این پناهگاه در جبهۀ غربی دماوند و در ارتفاع 4200 متری قرار دارد. پناهگاه سیمرغ در سال 1372 از سنگ و آهن در دو طبقه و مساحت مفید 50 متر به همت تعدادی از کوهنوردان ساخته شده است و گنجایش 40 کوهنورد را دارد که دارای استحکام خوبی است.

پناهگاه سیمرغ

مسیر شمال شرقی:

از رینه به روستای گزانه و ملار، درادامۀ مسیر، در زیر قلۀ منار و روبروی درۀ یخار، به گوسفند سرا و چشمۀ معروف استله سر می رسد که مکان مناسبی برای شب مانی است. ادامۀ مسیر شیب تندی دارد که با زیکزاک های بلند پشت سر گذاشته می شود و پس از عبور از قلۀ منار به پناهگاه تخت فریدون متصل می شود. پس از ادامۀ مسیر در امتداد درۀ یخار به ارتفاع 5400 متری رسیده که با مسیر شمالی در این نقطه مشترک شده و به قله می رسد.

-پناهگاه تخت فریدون:

پناهگاه تخت فریدون در کمرکش یال شمال شرقی و بر فراز خاک های زرد رنگ، در ارتفاع 4320 متری توسط گروهی از کوهنوردان دانشکدۀ فنی در سال 1355 ساخته شد که دارای طبقه های چوبی است. تمامی مصالح این بنا از سنگ است. این پناهگاه دو طبقه می باشد و آب مصرفی کوهنوردان از چشمۀ کوچکی در جناح شمالی آن تامین می شود. پناهگاه تخت فریدون گنجایش 25 نفر را دارد و در پیرامون آن امکان چادر زدن وجود دارد. این مسیر به سوی قله، پر از صخره، قلوه سنگ، برف و یخ است و فشار هوا در این نقطه 530 میلی متر جیوه است.

مسیر شمالی:

کیلومتر 110جاده هراز دوراهی روستای ناندل، در ادامهمسیر شمالی از یال شمالی کوه دماوند واقع در دشت چم بن با شیبی ملایم و خاکی آغاز شده و در پی سینه کشی ملایم به جان پناه اول و در ادامه بر روی یال سیاه رنگی در میان صخره های سنگلاخی بزرگ و کوچک در فاصلۀ نزدیکی با یخچال دوبی سل، به جانپناه دوم می رسد. پس از آن، مسیر یال با قوسی به سمت شمال شرق مایل شده و از طریق صخره های آتشفشانی کوچک و بزرگ به مسیر شمال شرق متصل می شود و به قله میرسد.

-خانۀ کوهنورد ناندل:

خانۀ کوهنورد ناندل در روستای ناندل قرار دارد و در سال 1358 ساخته شد. که دارای آب، برق، تلفن می باشد. از این مکان می توان به جبهۀ شمالی و شمال شرقی کوه دماوند و یال سرداغ( شمال غربی) دسترسی داشت.

-جانپناه های مسیر شمالی:

در مسیر شمالی دو جانپناه وجود دارد که به صورت فلزی ساخته شده اند. نخستین جانپناه(جانپناه 4000) در ارتفاع 3850 متری قرار دارد که در سال 1360 ساخته شده و مجهز به دو طبقه تخت چوبی است و گنجایش 15 نفر را دارد.

دومین جانپناه(جانپناه 5000) در ارتفاع 4800 متری قرار دارد که بدون طبقه و تخت چوبی است و 15 نفر گنجایش دارد. اطلاعات فوق از اینترنت جمعاوری گردیده است.

نعمت اخضری 30 شهریور 1398

برچسب‌ها: جان پناه تخت فریدون

+ نوشته شده در شنبه سی ام شهریور ۱۳۹۸ ساعت 22:54 توسط نعمت اخضری |

🔴صعودهای انجام شده در برنامه بزرگ علم کوه🔴

[ هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان همدان]

صعودهای انجام شده در برنامه بزرگ علم کوه

وحید محمودی

با حضور پیشکسوتان دیواره نوردی و جوانان استان همدان

باشعار اتحاد و همدلی

🔴

🔴کارگروه دیواره نوردی هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان همدان🔴

🔴سرپرست کل برنامه: آقای حسن نجاتیان

📌26 مرداد 98
حرکت از همدان و شب مانی در پناهگاه سرچال

📌27 مرداد 98
حرکت از سرچال به سمت علم چال و برپایی کمپ

📌28 مردا 98
✔️صعود دیواره از مسیر فرانسوی ها+همدانی ها 67
1. سعید عریان پور(سرپرست)
2. حمید رضا مرادی

✔️صعود دیواره از مسیر هاری رست
1. وحید محمودی(سرپرست)
2. محسن سلطانی

✔️صعود از مسیر گرده آلمانها
1. جلال چشمه قصابانی (سرپرست)
2. علیرضا رفتار همدانی
3. سید مهدی طباطبایی
4. نوید افضلی
5. علی اصغر بیاتی
6. حسن احمدی مسعود
7. مجتبی مرادی محتشم
8. اکبر مرادی موید
9. وحید احمدی
10. مهرداد صدیقی
11. نادر عزیز محمدی
12. دانیال نعمتی
13. عباس شریفی(میهمان)

📌29 مرداد 98
✔️صعود دیواره از مسیر فرانسوی ها+همدانی ها 67
1. عرفان اصفهانی (سرپرست)
2. علیرضا رحیمیان

✔️صعود از مسیر گرده آلمانها
1. حسن نجاتیان (سرپرست)
2. داود کاووسی
3. جلال سبحانی
4. حمید چراغی
5. حسین پوریانی
6. امید فرهپور
7. علی عسگری بختیاری
8. حمید علافچی
9. مهدی بشارتی
10. مجید احمدی

📌30 مرداد 98
✔️صعود دیواره از مسیر همدانی ها
صعود 9 طول، فرود از طاقچه قمقمه از مسیر همدانی ها 98
1. وحید محمودی (سرپرست)
2. مهدی رابطی

✔️صعود دیواره از همدانی ها
صعود 2 طول و فرود از همان مسیر
1. سعید عریان پور (سرپرست)
2. مهدی خاکریز

✔️صعود از مسیر گرده آلمانها
1. علیرضا رفتار همدانی (سرپرست)
2. هومن فرزانه کاری
3. سید محمد مهدی حسینی شعار
4.دانیال نعمتی
5. علیرضا مصیبیان (میهمان)

✔️صعود به قله چالون و سیاه کمان
1. حسن احمدی مسعود (سرپرست)
2. امید فرهپور
3. علی عسگری بختیاری

📌31 مرداد 98
✔️صعود دیواره از مسیر فرانسوی ها+همدانی ها 68
ترمیم طول آخر مسیر همدانی ها 68 با کوبیدن 9 عدد بولت و کارگاه زنجیر در آخر مسیر
و صعود از این مسیر بعد از 30 سال
1. وحید محمودی (سرپرست)
2. عرفان اصفهانی

وحید محمودی

سعید عریانپور

عرفان اصفهانی

✔️صعود دیواره از مسیر فرانسوی ها+همدانی ها 67
1. مهدی ندیمی (سرپرست)
2. حمید چراغی

✔️صعود دیواره از همدانی ها
صعود 2 طول و فرود از همان مسیر
صعودی پر افتخار و خاطره انگیز در کنار کهنه کاران دیواره نوردی و مستند سازی توسط سعید عریان پور

1. حسن نجاتیان (سرپرست)
2. ابراهیم بابایی
3. علیرضا رفتار همدانی
4. سعید عریان پور
5. مهدی بشارتی
6. وحید احمدی

✔️صعود دیواره از لهستان 52
صعود 3 طول و فرود از همان مسیر
1. مسعود موسوی (سرپرست)
2. آکو خدری
3. سید محمد مهدی حسینی شعار
4. مجتبی انصاری

✔️صعود از مسیر گرده آلمانها
1. سید مصطفی حسینی (سرپرست)
2. امیر حسین هدایتی
3. حسن احمدی مسعود
4. علیرضا عابدنژاد (میهمان)

📌1 شهریور 98
بدون صعود
اکثر نفرات کارگروه به همدان برگشتند

📌2 شهریور 98
✔️صعود دیواره از مسیر همدانی ها+همدانی ها 67
1. سید مصطفی حسینی (سرپرست)
2. امیر حسین هدایتی

✔️صعود از مسیر گرده آلمانها
1. عرفان اصفهانی (سرپرست)
2. علیرضا گوهریان
3. حسن محمودی
4. وحید محمودی
5. حمید چراغی
6. جلال سبحانی
7. مجتبی نبردستان
8. شقایق مدبریان
9. مینا بیات

📌3 شهریور 98
بدون صعود
تیمی 4 نفره برای صعود دندان اژدها شب را در سرچال سپری کرد.

📌4 شهریور 98
✔️صعود قلل سیاه گوک، رستم نیش، قلل دندان اژدها، تخت سلیمان و قله شانه کوه
از سرچال به سرچال
1. علیرضا گوهریان (سرپرست)
2. وحید محمودی
3. سید مصطفی حسینی
4. امیر حسین هدایتی

📌5 شهریور 98
اعضاء کارگروه دیواره نوردی استان همدان به طور کامل منطقه را تخلیه کردند.

این برنامه با همت کارگروه دیواره نوردی همدان که در سال جاری راه اندازی شده ومسئولیت آن با آقای حسن نجاتیان از دیواره نوردان برجسته دهه 60 بوده پس از جندماه برنامه ریزی وجلسات متعدد با عموم دیواره نوردان همدان اعم از پیشکسوتان وجوانان دیواره نورد وهمچنین بیش از دوماه برنامه های تمرینی وآموزشی وگزینش افراد در ارتفاعات مختلف برگزار گردید وجوانانی از جمله

سعید عریانپور.وحیدمحمودی .عرفان اصفهانی و........................... وباحمایت وپشتیبانی هیئت کوهنوردی همدان وبا دلگرمی تعدادی از پیشکسوتان دیواره نوردی همدان از تاریخ 26 مرداد ماه 1398 در منطقه علم کوه برگزارشد وعلیرغم برخی مشکلات بخوبی به اجرا در آمد وحدود 7 صعود کامل روی دیواره وچند صعود درحد چند طول طناب در روی دیواره اجرا شد .

حضور بزرگانی چون ابراهیم بابائی. جلال چشمه قصابانی وعلیرضا رفتار و.....موجب دلگرمی وقوت قلب دربرنامه بود .

. تعدادی از باشگاه های کوهنوردی که در تمرینات حضورداشتند وتمایل به همکاری داشتند ولیکن بعلت برخی .مشکلات نتوانستند در برنامه حضورداشته باشند.

علیرغم همه مشکلات بیش از چهل دیواره نورد در برنامه حضور داشتند که در گزارش برنامه اسامی آنها ذکر شده است

بعضی از دوستان کوهنورد حامی مالی این برنامه بودند که موجب تشکر وقدر دانی میباشد.

خوشبختانه برنامه علیرغم خظرات زیادی که در منطقه علم کوه ودیواره علم کوه بخصوص از نظر ریزشی داشت با خیر وخوشی وسلامتی وموفقیت به پایان رسید.

این برنامه یاد اور صعودهای سرعتی دیواره علم کوه درسال 1367 بود ویاد وخاطره زنده یادان فریدون اسماعیل زاده وحسین مقدم

از همه عزیزانی که به نحوی در برنامه حضور داشتند وهمکاری نمودند .تشکر وقدر دانی مینماید

نعمت اخضری 10 شهریور 98

+ نوشته شده در یکشنبه دهم شهریور ۱۳۹۸ ساعت 22:30 توسط نعمت اخضری |

جبال بارز

جبال بارز (بکی ازشگفتی های کوههای ایران)

نعمت اخضری . اردیبشت1379 بازنویسی شهریور 1398 ..

فله علم شاه حسین غلامی .مجتبی لک ونعمت اخضری و شادروان مجتبی لک

خط الراس کوه شیر تا درمیان

جبال بارز

جبال بارز موقعیت جغرافییائی منطقه جبال بارز:

منطقه جبالبارز از دهبکری(جهل کیلومتری شهر جیرفت) شهر جبال بارز(محمد اباد) شروع وتارودفرق در فاصله70کیلومتری جنوب جیرفت ادامه یدامیکند وحدود80کیلومتر از محمداباد تارودفرق یا از قله کوه شیر تا علم شاه فاصله دارد واین منطقه خط الراس اصلی ندارد ومیتوان به ان منطقه جبال بارز گفت درقسمتهائی از جمله شمال منطقه وجنوب منطقه خط الراس های کوجکی دارد ودر فاصله انها قله هائی وجود دارد. وکوه شیر قراردارد وقسمت شمالی درمیان قله معروف فاش کوه قرار دارد. درقسمت میانی جبال بارز کوه دیگری وجود دارد که اسم ان را نفهمیدیم ودر قسمت جنوبی جبال بارز قله اصلی علم شاه همراه با جند قله دیگر بنام یخ تک.دوگو وویتو وجود دارد. متطقه جبال بارز عمدتا جنگلی که میزان جنگل ها درمنطقه علم شاه بیشتر می باشد ویکی از بلندترین ابشارهای ایران در منطقه علم شاه قراردارد که حدود170متر ارتفاع دارد. عمده ترین گیاهان منطقه درختان بنه.اوروس.کهکم.ارجن.واز روئیدنی ها اویشن.الاله.مرزنجوش.ریواس.انواع گلهای وحشی نرگس.شقایق..لاله زنبق ودیگر گلها وقارجهای خوراکی درمنطقه درمیان بجشم می خورد. گفته میشود حیواناتی از فبیل کل وبز وحشی.میش وقوج.پلنگ.خرس.روباه وگرگ وشغال رامیتوان نام برد.ولیکن ما علیرغم خلوتی منطقه وعدم ورود عشایر به محل هیجگونه حیوانی را ندیدیم. روستاهای منطقه عبارتند از: مرغک.محمداباد.ده بکری.دریجان.همید.دربن.میجان.گمرکان.کمش. سقدر.رودفرق.دومار.گردین .بادام.نیستان.دهنو.تمتو.وکل کوهی ومرکز بخش جبال بارز شهر جبال بارز(محمد ابادمسکون)وبزرگترین دهستان این منطقه ده بکری می باشد منطقه جیرفت از تنوع بسیار زیاذ آب وهوائی برخوردار است درحالیکه در ارتفاعات پائین اب وهواب گرم وجود دارد .درارتفاعات بالا اب وهوای خشک وسرد وارتفاعات ان پر برف است. از نظر باغات میوه در حالیکه درختان خرما.پرتقال.لیموشیرین (درختان گرمسیری)رامیبینیم در فاصله کوتاهی درختان سردسیری ازجمله گردو به جشم میخورد. بهترین فصل برای صعود از اسفند ماه تاخردادماه ترجیحا فروردین ماه میباشد. قلل معروف منطقه : علمشاه3741متر. قله درمیان3580متر.شاه ماران3520 متر.قدمگاه 3521متر. کورشت3451متر.میجان3313متر. کله سرخ3215متر.مهردولت3211متر. کوه شیر3412متر. وفاشکوه3542متر. مسیر صعود قله علم شاه جیرفت.عنبراباد.رودفرق. مسافت با ماشین از جیرفت حدود سه ساعت. رود فرق تا ایشاروروار4ساعت وابشار وروار تا قله حدود 5ساعت. 2-صعود قله درمیان گردنه جیرفت شهر جبال بارز.قله کوه شیر خط الراس درمیان. 3- صعود قله فاش کوه بم ده ابگرم.(فاصله 40کیلومتر) قله فاشکوه. صعودقلل جبال بارز چندین سال بود که درفکر صعود قلل منطقه جبال بارز جیرفت وبیشتر در فکر عبور از خط الراس ان بودیم وبه دنبال تهیه اطلاعاتی از این منطفع وبررسیهائی روی کتاب کوههای ایران ونوشته ها وگزارشهای متفرقه وبراساس این بررسی ها طول این رشته کوه از اولین قله حدود80کیلومتربا پستی وبلندیهای بسیارزیبا. در نوروز سال1379به هنگام سفر به جیرفت ودقت روی کوههای منطقه از اینکه خط الراس بهم پیوسته باشد شک کردم تا اینکه در25 فروردین 1379 به همراه اقایان مجید قادری. مجتبی لک.از گروه بابک وحسین غلامی ورضا شوشتری عازم این منطقه شدیم.

درتاریخ

1379/1/7با اتوبوس همدان کرمان ساعت 3بعداز ظهرحرکت کردیم وعلیرغم مشکلات اتوبوس وتعویض اتوبوس درقم ساعت 9صبح روز بعد به کرمان رسیدیم وسپس ساعت 11صبح از کرمان بطرف جیرفت حرکت کرده ساعت 3 بعد از ظهد در30کیلومتر جیرفت وبعد از گردنه ده بکری وشهر کوچک جبال بارز در ده سغدر از اتوبوس پیاده شده وطبق برنامه از ده سغدر به ده بادام.دومار ودهنو رفتیم که حدود 20کیلومتر جاده خاکی وکوهستانی وسنگلاخی بود.درابتدای جاده حدود یک ساعت منتظر شده تا یک ماشین خاور رسید وبالاجبار با ان خاور براه افتادیم. وپس از طی مسافتی به ده بادام رسیدیم وسپس به بادام ودرانجا بایک خانواده از اهالی به صحبت نشسته واقا نعمت (اقانمک سنجری) اطلاعات خوبی بما داد. در این منطقه یک خط الراس کوچک وجود داشت که مهمترین قله ان درمیان بود .در سمت راست منطفه(جنوب شرفی) وادامه ان به طرف شمال غربی قله های برفو.گردین.کله سرخ. دردوکی. درکه زرد. مهردولت وکوه شیر واگر از گردنه دهبکری یاشهر جبال بارزبخواهیم صعود قله هارا شروع بکنیم که راه بهتری برای عبور از خط الراس است ابتدا قله کوه شیر وسپس قله مهر دولت.درکه زرد.دردوکی .کله سرخ گردین .برفو وسپس قله معروف درمیان ویک فله دیگر بعد از درمیان که بافاصله یک گردنه بنام قله در غار رو وجود دارد .این قله ها از سمت تقریبا شمال به طرف چنوب شرقی کشیده شده است ودر قسمت پشت قله درغاررو وجود دارد این قله ها از سمت تقریبا شمال به طرف جنوب شرقی کشیده شده است ودر پشت قله در میان (شمال درمیان) قله فاش کوه به خوبی مشاهده میشود. تصمیم ما بر این شد که ابتدا قله مهر دولت را که مشرف به ده بادام است صعود کرده واز روی قله وادامه خط الراس به قله درمیان برویم وبرای این متظور

ساعت 30/6صبح روز شنبه 79/1/27طرف تنگه ای که زیر قله مهر دولت مشخص بود حرکت کردیم وبه ما گفتند در مسیر اب زیادی وجود دارد وبهمین علت اب برنداشتیم. مقداری درداخل تنگه حرکت کردیم واز اب چشمه خبری نبود. کمی نگران شدیم ولی ساعت50/8 صبح یعنی بعد از دوساعت وبیست دقیقه به یک چشمه اب رسیدیم وخیلی خوشحال شدیم.صبحانه رادر انجا صرف کرده واب برای مصرف بعدی برداشته وساعت 30/9 بطرف گردنه واقع در جنوب قله مهردولت حرکت کردیم.ساعت 10/45روی گردنه بودیم وپس از کمی استراحت ساعت 11صبح بطرف قله حرکت کرده وساعت11/30 روی قله بودیم.در قسمت شمالی این قله قله کوه شیر با فاصله تقریبی یک ساعت قرار داشت که بعلت کمی وقت از صعود ان صرف نظر کرده وبطرف قله های جنوبی براه افتادیم. ساعت 12 از روی گردنه جنوبی مهردولت خط الراس رابطرف جنوب ادامه دادیم وپس از عبور از قله های درکه زرد /.کله سرخ. در نزدکی قله گردین برای صرف نهار ساعت 30/1 توقف کردیم واز اب زیر برف ها استفاده کردیم واب کافی برای ادامه مسیر برداشتیم.. ساعت3بعد ازظهربطرف قله گردین حرکت کردیم وساعت 25/3 روی این قله بودیم بطرف گردنه کوچکی سرازیر شده وسپس یک شیب را بطرف قله برقو بالارفتیم وساعت 20/4 روی اولین قله برفو بودیم وتاقله درمیان در ادامه خط الراس دوسه قله دیگر را طی کردیم وبالاخره ساعت 6 بعد از ظهر روی قله درمیان بودیم. دونفر از اعضای تیم اقایان مجید قادری ومجتبی لک پیشنهاد صعود یک قله دیگر در انطرف گردنه درمیان رادادند ومیخواستند سرعتی ان قله را صعود بکنند که با موافقت ما انها به طرف قله درغاررو حرکت کردند وما از یک یال که بطرف ده نومی رفت شروع به پائین امدن نمودیم باید ارتفاع زیادی را کم میکردیم.ازبالای قله یک جاده در پائین به چشم می خورد که از یال موردنظر می توانستیم به ان جاده رفته ودر ادامه جاده به ده نو ودومار .سپس به بادام برویم ویک استخربزرگ وچشمه هم در کنار همان جاده مشاهده میشد .یال مورد نظر را پائین امده ومسیر خوبی بود وگویا مسیر اصلی صعود قله درمیان همین راه بود. درتلاش بودیم قبل از تاریکی به جاده برسیم وساعت 8 بعدازظهر که روشنائی روز به پایان رسیده بود به جاده رسیدیم وهوا کمی تاریک شد.مقداری در کنار استخر وچشمه استراحت کرده واب نوشیده وسپس با استفاده از نور مهتاب وبا مسیرجاده راه را ادامه داده وابتدا به ده نو وسپس به دومار وبالاخره ساعت 10/30شب به ده بادام رسیدیم ومورد محبت اقانمک وخانواده قرار گرفته واز ابگوشت نذری روز عاشورا بی نصیب نمانده وشام خوشمزه ای را صرف نمودیم.. این خانواده از تاخیر ما که خودمان حدس ان رامیزدیم نگران بودند وبارسیدن ما خوشحال شدند ودونفر دوستان دیگر ماهم پس از صعود قله درغاررو وبرگشت به قله درمیان ساعت 30/12 شب به منزل مسکونی ما رسیدند وما ان شب را باخیال راحت خوابیدیم.

روز 79/2/28 بدون عجله وسایل راجمع کرده بطرف که به جیرفت برویم یک اقای مسن بنام صفوی که مورد احترام محلی ها بود مارا به منزل خود دعوت کرد وبه احترام ایشان ساعتی را درسایبان باغ او با خواندن قسمتی از شاهنامه حکیم فردوسی وپذیرائی ایشان بسر بردیم وسپس با یک وانت که مربوط به خانواده اقانمک بود بطرف سغدر وسپس جیرفت حرکت کردیم. اقانمک به ما گفته بود که رودفرق(علم شاه) ناامن است وبه ان محل نرویم ونگران مابود وما قول دادیم پس از مراجعه به فرمانداری جیرفت وکسب نظر بطرف رو.دفرق می رویم که با مراجعه به فرمانداری جیرفت وراهنمائی مسئولین محترم فرمانداری عازم عنبر اباد ورودفرق شدیم. نکته ای که باید ذکر کنم ما بابت پذیرائی اقانمک وملشین وانت انها تصمیم گرفتیم مبلغی پرداخت نمائیم که با بزرگواری انها این مبلغ را نگرفتند وجای تقدیر وتشکر است. صعود قله علمشاه .ظهر روز یکشنبه در عنبراباد درفاصله30کیلومتری جیرفت (بطرف کهنوج) نهار را صرف کرده وبدنبال ماشین برای رفتن به رودفرق بودیم واین مسیر هم حدود 30کیلومتر بطرف حاجی اباداسفالت وحدود 30کیلومتر هم خاکی وبدمسیر به رود فرق میرفت وکرایه هر نفر 350تومان بود ولی اگر ماشین نباشد باید ماشین دربستی با کرایه 6یا7 هزار تومان باید به محل رفت. وبالاخره ساعت 3 بعداز ظهر با یک وانت محلی به رود فرق رفتیم. این وانت مارا دربین راه معطل کرد وبجای نیم ساعت چند ساعت وقت ماراگرفت .دیر هنگام ساعت10 شب به رود فرق رسیدیم ودر انتهای ده به منزل اقای غلامعلی ناصری رئیس شورای ده وسازمان عشایری ومعتمد محل رفته معرفی نامه فرمانداری را به اونشان داده وشب را در منزل وباغ او بسر بردیم وتاشام را خوردیم ساعت12شب شدوخوابیدیم..

روز دوشنبه28/2/79 ساعت 6صیح از خواب بر خواسته وپس از گرفتن راهنمائیهای لازم از اقای ناصری ساعت 6/30صبح از ادامه جاده شروع به صعود بطرف قله علم شاه نمودیم .ابتدا درمسیر خاکی پیش رفته تا به کف دره ورودخانه رسیدیم که تمام کف رودخانه پر از قلوه سنگهای بسیار بزرگ بودوگاهی قطر انها بیش از 2متر میشد وگویا در اثر سیل های خیلی شدید این سنگها از بالای کوه سرازیر وبشکل بسیار جالب وزیبائی تمام مسیر رودخانه را فرا گرفته بود وما دوساعت در مسیر این سنگها حرکت داشتیم.پس از یک ساعت طی مسافت به یک سه راهی رسیدیم که دره سمت چپ مسیر ما نبود وما باید دره رامستقیم ادامه میدادیم وادامه مسیر هم پر از درخت وگل وگیاه ومقداری باغات بود که مجددا یک ساعت دیگر طی کرده تا باز به یک سه راهی رسیدیم که دره سمت چپ به طرف ابشار وروار می رفت.ابشار وروار بسیار زیبا وقشنگ قابل مشاهده وعکاسی بود کمی جلوتر رفته وبرای صرف صبحانه توقف کردیم.پس از صرف صبحانه ساعت9/30 صبح از سمت راست ابشار وروار واز داخل یک دره بالا رفتیم واگر دقت کنیم یک راه عبور وجود دارد که بطرف بالای ابشار میرود وباید دقت کرد از مسیر های مناسب بالا رفت که با صخره ها کمتر درگیری داشته باشد .ساعت 11/10صبح بالای ابشار رسیده ساعت 11/30 درکناررودخانه بالای ابشار برای صرف اب وتنقلات وکمی استراحت توقف کردیم. توضیح اینکه منطقه بالای ابشار میدان بزرگی است پر از درخت وجنگل زار ومناطق کشاورزی است ورودخانه ای که کف ان هم سنگلاخی مانند مسیر رودفرق است از این محل درسمت چپ قله علم شاه به خوبی مشاهده میشود ودوراه برای صعود قله وجود دارد یک راه ادامه رودخانه وسپس چمنزارهای سمت چپ وروی خط الراس سمت چپ قله که راه معمول است وراه دیگر مستقیم از ادامه رودخانه بطرف زیر قله ودرنهایت یال سمت راست قله وما بعلت زیبائی رودخانه وابشارهای بسیار زیبای مسیر ودرخت وجنگل ها مسیر رودخانه را طی نمودیم . طبیعت بسیارزیبای منطقه همانند جنگلهای شمال ایران .فراوانی اب .سرسبزی .سنگهای کف رودخانه که ناشی از سیلابهای بود وابشارها انسان را از خود بیخود وغیر قابل تصور وشگفتی اور بود.بالاخره ساعت 12 از مسیر رودخانه حرکت کردیم .مسیر های پراب وپرگل وگیاه باعث میشد سختی وخستگی راه راه را احساس نکنیم.پس از طی مسافتی بطرف یال سمت راست قله از یک مسیر یال سنگی عبور کرده وساعت 3/45 بعد از ظهر درزیر قله برای صرف نهار توقف نمودیم ومیدان های اطراف قله وچمنزارها در ارتفاع حدود 3500متری بسیار زیبا وجالب بودند پس از صرف نهار ورفع خستگی ساعت45/4 بطرف قله حرکت کرده وبالاخره ساعت 5/15 روی قله بودیم. که سنگ چینی داشت وبنام حضرت علی ع علم شاه نامیده شده ومورد احترام وزیارت اهالی قرار داشت.پس از عکس برداری وتماشای مناظر اطراف قله ساعت 5/45 یطرف پائین از مسیر یال های سمت چپ قله سرازیر شدیم این مسیر کمی طولانی بود وپس از عبور از چند کوه وتراورس به محل چمن زارها رسیدیم ومسیر بسیارزیبای چمن زارهارا پائین امده وساعت 7/45 عصر به کنار رودخانه ومیدان بزرگ بالای ابشار رسیدیم وهوا کمی تاریک شده بود وتصمیم گرفتیم شب را در این محل علیرغم اینکه امکانات شب مانی نداشتیم بمانیم.ازچوب درختان خشک استفاده کرده واتش بر پا کرده وشب خوبی را در کنار اتش ونور مهتاب گذراندیم. از قله علم شاه وادامه خط الراس کوچک ان قله زیبای دیگری مشاهده میشد که من خیلی علاقه به صعود ان داشتم ولی وقت اجازه نمیداد ونظر من این است که برنامه طوری تنظیم شود که دوشب در بالای ابشار تدارک دیده شود ویک روز از بالای ابشار قله علم شاه وان قله دیگر را صعود کردوبا توجه به زیبائیهای منطقه وقت صعود را محدود نکرد وبرنامه تنظیمی ما برای صعود یک روزه قله علم شاه بعلت کمی وقت درست نبود چون بهرجهت با کوله پشتی متوسط از رودفرق تا بالای ابشار حدود4 ساعت وقت لازم است واز بالای ابشار تاقله 4تا5 ساعت وقت لازم است وشب مانی درکوه اجباری است. وهنگام تاریکی سرازیری از مسیر ابشار پر دردسر است. بهر جهت ما بعلت اینکه از زیبائیهای منطقه لذت زیادی برده بودیم کم خوابی وکم غذائی را در ان شب احساس نکرده وصبح روز بعد به طرف رود فرق سرازیر شدیم ودیگر مشکل وقت نداشتیم وساعت 12 در رودفرق بودیم .نهاررا صرف کرده وبعد ازظهر ماشین برای برگشت نبود وبناچار در ان محل متوقف شده ومورد پذیرائی اقای ناصری قرار گرفتیم وصبح روز چهارشنبه به طرف عنبراباد وجیرفت وسپس کرمان حرکت کرده وبا ماشین ساعت 5 بعدازظهر به فم واز فم به همدان مراجعت کردیم .

نعمت اخضری اردیبشت1379 بازنویسی دی 1394

قله درمیان

آبشار وروار

قله علم شاه(عکس اینترنتی)

                                                                قله علم شاه

                                                               کوه درمیان


                              خط الراس کوه شیر تا درمیان خط الراس کوه شیر تا درمیان

                       خط الراس کوه شیر تا درمیان خط الراس کوه شیر تا درمیان