کریستوف ویلیچکی نقل از موج کوه

کریستوف ویلیچکی       

کرزیستوف ویلیکی که  کریستوف ویلیچکی نیز گفته شده است. کوهنورد لهستانی. شناخته شده به عنوان یکی از بهترین کوهنوردان تاریخ. وی پنجمین کسی است که توانست به تمام هشت هزار متری ها صعود کند. وی یکی از اعضای باشگاه کاشفان می باشد. ویلیچکی سه قله اورست، کانگچنجونگا و لوتسه را در زمستان صعود نمود. 

زندگی کریستوف ویلیچکی

متولد ۱۹۵۰ لهستان می باشد. وی در رشته الکترونیک در دانشگاه وروسلاو تحصیل کرد. وی کوهنوردی را در سال ۱۹۷۰ آغاز نمود. در سال ۱۹۷۲ به نخستین دوره کوهنوردی خود به سرپرستی وندا روتکویچ رفت.

در سال ۱۹۷۳ اولین موفقیت بین المللی خود را در کمپ دولومیت ها به دست آورد. پس از آن به کوههای قفقاز، هندوکش و پامیر سفر نمود.

در ۱۷ فوریه ۱۹۸۰ در قالب هیات ملی اعزامی لهستانی به سرپرستی آندرژ زوادا قرار گرفت. وی و لزک سیچی تبدیل به اولین کسانی شدند که یک هشت هزار متری را در زمستان صعود نمودند. وی همچنین اولین، سومین و چهارمین قله جهان را در زمستان صعود کرد.

ویلیکی برودپیک را در یک صعود انفرادی صعود کرد. این صعود اولین صعود یکروزه در یک هشت هزار متری در تاریخ بود. در دائولاگیری و شیشاپانگما به صورت انفرادی مسیرهای جدیدی گشایش کرد. همچنین گاشربروم ۲ و نانگاپاربات را به تنهایی صعود کرد. ویلیکی در چندین برنامه در کی۲ حضور داشته است. در سال ۱۹۹۶ به همراه دو کوهنورد ایتالیایی توانست کی۲ را از ستون شمالی صعود کند.

مرگ در کوه ها ، همیشه نزدیک است. کریستوف ویلیچکی

سرپرستی در کوههای بلند

در سالهای مختلفی سرپرستی تلاشهای لهستانی ها در زمستان بر روی هشت هزار متری ها را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۲،۲۰۰۳ تلاش زمستانی کی۲، و در سال ۲۰۰۶-۲۰۰۷ تلاش زمستانی نانگاپاربات را رهبری کرد. وی همچنین سرپرست اولین صعود زمستانی برودپیک بوده است. در سال ۲۰۱۸ سرپرست تلاش زمستانی دیگری در کی۲ بود.

مرگ در کوه ها ، همیشه نزدیک است. کریستوف ویلیچکی

 

صعودهای اصلی کریستوف ویلیچکی

سال	کوه	ارتفاع – متر	توضیحات
۱۹۸۰	اورست	۸۸۴۸	اولین صعود زمستانی به یک هشت هزار متری
۱۹۸۴	برودپیک	۸۰۵۱	اولین صعود یکروزه به یک هشت هزار متری
۱۹۸۴   ۱۹۹۲	ماناسلو	۸۱۶۳	مسیر جدید در رخ جنوب جنوب شرقی
۱۹۸۶	کانگچنجونگا	۸۵۸۶	اولین صعود زمستانی به ویلیچکی و کوکوچکا
۱۹۸۶	ماکالو	۸۴۸۵	سبک آلپی
۱۹۸۸	لوتسه	۸۵۱۶	اولین صعود زمستانی   انفرادی
۱۹۹۰	دائولاگیری	۸۱۶۷	مسیر جدید   صعود انفرادی
۱۹۹۱	آناپورنا	۸۰۹۱	مسیر بانینگتون
۱۹۹۳	شیشاپانگما	۸۰۲۷	مسیر جدید در رخ جنوبی   انفرادی در ۲۴ ساعت
۱۹۹۳	چوآیو	۸۲۰۱	مسیر لهستان
۱۹۹۵   ۲۰۰۶	گاشربروم ۲	۸۰۳۵	صعود انفرادی
۱۹۹۵	گاشربروم ۱	۸۰۸۰	سبک آلپی
۱۹۹۶	کی۲	۸۶۱۱	مسیر ژاپنی ها
۱۹۹۶	نانگاپاربات	۸۱۲۵	صعود انفرادی – تنها در کوه

برخی از افتخارات ویلیچکی

• ۲۰۰۱  جایزه لول توماس از طرف باشگاه مکتشفان.
• ۲۰۱۵  مدال دانشگاه ورسلاو به خاطر دستآوردهای وی در کوهنوردی.
• ۲۰۱۷  نام گذاری یک سیارک به نام ویلیکی به افتخار وی.
• ۲۰۱۸  دریافت نشان شاهزداه آستوریاس به طور مشترک با رینهولد مسنر.
• ۲۰۱۹  دریافت یازدهمین کلنگ طلایی دوران.

 

قله آناپورنا، خطرناکترین قله جهان

 

قله آناپورنا، خطرناکترین قله جهان    

             تنها قله 8000متری که علیرغم تلاش بزرگترین کوهنوردان هیمالیا نورد جهان برای صعود زمستانی تاکنون عملی نشده است.

              مازیار نیک بخش                    نقل اینترنتی بمنظورتکمیل اطلاعات قبلی

                                          

                                        اولین صعود آناپورنا

نام کوه آناپورنا ارتفاع 8091 متر موقعیت: 28،35 عرض شمالی 83،57 طول شرقی محل قرار گیری: نپال بهترین ماههای صعود: آوریل و می و سپتامبر و اکتبر نزدیکترین شهر: پخارا نزدیکترین فرودگا:ه بین المللی کاتماندو اولین صعود: 1950 هیئت اعزامی از کشور فرانسه اولین صعود کننده: موریس هرزوک، لوئیس لاشنال

آناپورنا مجموعه‌ای از قله‌ها در رشته هیمالیا است. ارتفاع بلندترین آنها به ۸۰۹۱ متر می رسد. این قله که در مذهب هندو به "خدایگان حاصلخیزی و زراعت" منسوب است، بخشی از منطقه ی حفاظت شده با وسعت ۷۶۲۹ کیلومتر مربع در کشور نپال می باشد. با توجه به میزان تلفات کوهنوردان صعود کننده به این قله ، برخی این کوه را مرگبارترین کوهستان بر می شمارند.

 

نخستین بار در سال ۱۹۵۰ پس از آنکه هیئت اعزامی از کشور فرانسه از پیداکردن مسیری برای صعود به " دائولاگیری " نومید شد به این کوه روی آورد. در این صعود که با حماسه و جانفشانی اعضای تیم همراه بود کوهنوردان نامی فرانسه" موریس هرزوک" و " لوئیس لاشنال " موفق به فتح قله و البته فتح نخستین کوه ۸۰۰۰ متری دنیا شدند. این صعود در ۳ ژوئن 1950 به ثبت رسید. آنها برای صعود قله بهای گزافی پرداختند که همانا سرمازدگی هر دو نفر و از دست دادن همه انگشتان دست و پای لشنال بود. آن دو که در بازگشت از قله کاملا تحلیل رفته بودند، با کمک دوستان و هم تیمی های خود" لیونل تری "و"  گاستین ربوفا " که هر دو از کوهنوردان برجسته عصر خود بودند، به شکلی حماسی به پائین منتقل شدند. در حالیکه یکی از آنها بر اثر سقوط شب سختی را درون یک شکاف به سر برد. از این تیم در پاریس همچون گروهی قهرمان استقبال شد.

قله  آناپورنا (Annapurna) بر روی رشته کوهی عظیم هیمالیا که از شرق به غرب و به طول 55 کیلومتر از ماریساندی به کالی گانداکی گسترده شده، که آنرا الهه محصول می نامند، این کوه با ارتفاع 8091 متر دهمین کوه بلند جهان و با توجه به میزان تلفات کوهنوردان صعود کننده به این قله که حدود 41 درصد است، این کوه را مرگبارترین کوهستان بر می شمارند. نخستین بار در سال 1950 پس از آنکه هیئت اعزامی از کشور فرانسه از پیداکردن مسیری برای صعود به دائولاگیری نامید شد به این کوه روی آورد. در این صعود که با حماسه و جانفشانی اعضای تیم همراه بود کوهنوردان نامی فرانسه موریس هرزوک و لوئیس لاشنال موفق به فتح قله و البته فتح نخستین کوه 8000 متری دنیا شدند این صعود در 3 جون به ثبت رسید. آنها برای صعود قله بهای گذافی پرداختند که همانا سرمازدگی هر دو نفر و از دست دادن تمامی انگشتان دست و پای لشنال بود. آن دو که در بازگشت از قله کاملا تحلیل رفته بود، با کمک دوستان و هم تیمی های خود لیونل تری و گاستین ربوفا که هر دو از کوهنوردان برجسته عصر خود بودند، به شکلی حماسی به پائین منتقل شدند. در حالیکه یکی از آنها بر اثر سقوط شب سختی را درون یک شکاف به سر برد. از این تیم در پاریس همچون گروهی قهرمان استقبال شد. هرزوک کتابی حماسی به رشته تحریر در آورد و از دوستانش ستایش کرد.

موریس هرزوک نخستین فاتح آنناپورنا به همراه لوئیس لاشنال - عکس از لوئیس لاشنال

در 1955 لیونل تری به همراه تیم فرانسویها به ماکالو رفت و با سرپرستی جان کوزی قله را صعود کرد. در این سال متاسفانه لشنال هنگام اسکی به اعماق دره ای در شامونی سقوط کرد و کشته شد.

 

کوه آناپورنا دارای یخچالهایی عظیم دردامنه غربی و شمال غرب خود می باشد. نام کوه از زبان سانسکریت گرفته شده و به معنای الهه محصول است. این توده عظیم همچنین از چند قله فرعی تشکیل شده که مهمترین آنها عبارتند از: آناپورناI ، 8091متر، 26،565 فیت آناپورناII 7937متر، 26،040 فیت آناپورنا7555 IIIمتر، 24،786 فیت آناپورناVI 7525متر، 24،688 فیت گانگاپورنا 7455متر، 24،457 فیت آناپورنای جنوبی 7219متر، 23،684 فیت آناپورناI در غرب و آناپورناII در شرق از این رشته کوه محافظت می کنند. در سال 1970 هیئتی از کوهنوردان کشور انگلستان به سرپرستی کریس بانینگتون موفق شد دیواره رعب آور جنوبی کوه را فتح نماید. این نخستین صعود یک دیواره در هیمالیا بود. دوگال هستون و دان ویلانس افراد صعود کننده به قله از این مسیر بودند. در این صعود ایان کلاف هنگام بازگشت بر اثر سقوط یک برج یخی کشته شد. نمای زیبای رشته کوه آناپورنا بخصوص کوه مقدس ماچاپوچار، هرساله کوهنوردان و جهانگردان زیادی را به این سوی از دنیا روان می کند. اما به رغم زیبایی نسبت کشته های کوه به صعود هایش تقریبا 50% می باشد که از این حیث در میان 8000 متریها رتبه نخست را داراست.

 

عظیم قیچی ساز در اسفند سال۱۳۹۰ به همراه یک گروه بین‌المللی صعود به قله آناپورنا در نپال را آغاز کرده و پس از یک تلاش ۵۰ روزه در اردیبهشت سال ۱۳۹۱ به این مهم دست یافت. او تنها ایرانی است که به این قله صعودی موفقیت آمیز داشته است.

عظیم قیچی ساز بر فراز قله آناپورنا

اولی استیک(Ueli Steck) ، کوهنورد پرتوان سوئیسی و معروف به ماشین سویس در فصل پاییز 2013 برابر با  10 اکتبر برای نخستین بار موفق به صعود قله کوه آناپورنا از رخ جنوبی آن با صعودی آلپی در 28 ساعت خود را به این قله رساند.

اولی استیک(Ueli Steck) ، موفق به صعود 28 ساعته از رخ جنوبی به قله آناپورنا شد

رضا شهلائی دومین کوهنورد ایرانی است که درفروردین سال1394 موفق به صعود قله اناپورنا گردی 

 رضا شهلائی فاتح اناپورنا از کرمانشاه هیمالیانوردی بزرگمرد وجسور

                                                            ادامه دارد

 

 

سه شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۵ | آرشیو نظرات

اولی اشتیک

 

 

خانه وبلاگ کوهنوردان اولی اشتک Ueli Steck

کوهنورد:

اولی اشتک Ueli Steck

1397/09/18

اولی اشتک Ueli Steck کوهنورد و دیواره نورد توانمند سوئیسی متولد 4 اکتبر 1976 و تاریخ مرگ وی 30 آپریل 2017 است.

مهم ترین شهرت اشتک به دلیل انجام صعودهای مسیرهای فنی و دشوار کوهستان آلپ به صورت سرعتی و سولو است.

صعودهای شاخص

اولی اشتک در سال 2015 رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه آیگر را با زمان 2 ساعت و 22 دقیقه به خود اختصاص داد. دیواره شمالی آیگر یکی از شش دیواره شمالی بزرگ آلپ است که 1800 متر طول دارد و یکی از سخت ترین و فنی ترین دیواره‌های آلپ است. کوه آیگر با 3970 متر ارتفاع از کوه‌های فنی و دشوار آلپ در کشور سوئیس به شمار می‌رود. اشتک بارها در طول عمر ورزشی خود دیواره شمالی آیگر را از مسیرهای مختلف در فصول مختلف صعود کرد.

 

اشتک در سال 2008 دیواره شمالی  Tengkampocheرا به روش آلپی با کم ترین بار و بدون طناب ثابت به همراه سیمون آنترناتن صعود کرد و جایزه کلنگ طلایی کوهنوردی را برای این صعود تصاحب کرد.

 

وی در سال 2009 رکورد سرعت کوه ماترهورن از مسیر اشمید را با 1 ساعت و 56 دقیقه به خود اختصاص داد. این صعود به صورت سولو و انفرادی انجام شد. در همین سال گاشربروم 2 را نیز بصورت سولو صعود کرد و همینطور سپس موفق به صعود ماکالو شد.

 

در سال 2011 شیشاپانگا را از مسیر جنوبی به صورت سولو فقط در 10 ساعت و 56 دقیقه صعود کرد و درست 18 روز بعد دوباره به صورت سولو این بار چوآیو را صعود کرد.

 

در سال 2012 اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن کرد. درگیری او و سیمون مورو در این برنامه با چند تن از شرپاهای محلی تبدیل به مرتفع ترین نزاع کوهنوردی دنیا شد و در محافل کوهنوردی سر و صدای زیادی بر پا کرد.

 

اشتک بدون شک بهترین کوهنورد آلپ و یکی از بهترین کوهنوردان سرعتی و سولو کار تمام دوران است. اوج نبوغ، استعداد، توان و مهارت اشتک در سال 2013 بروز کرد. وی در این سال کوه سرسخت آناپورنا (خطرناک ترین و یکی از دشوارترین کوه های دنیا) را از مسیر بسیار سخت دیواره جنوبی به صورت سولو در 28 ساعت صعود کرد و برای بار دوم جایزه کلنگ طلایی (معتبر ترین جایزه دنیای کوهنوردی) را به خود اختصاص داد.

 

توان فرا انسانی اولی اشتک باعث شده که لقب ماشین سوئیسی را به خود اختصاص دهد. این توان بالا دلیل اصلی انفرادی انجام دادن بسیاری از برنامه‌های او است چرا که کمتر کسی توان همنوردی با وی را دارد.

 

اولی اشتک در سال 2015 پروژه 82 قله آلپ را با موفقیت به پایان رساند. وی در این پروژه یکی از همنوردانش را بر اثر سقوط از دست داد. بعد از این اتفاق انتقاداتی به وی وارد شد. منتقدین خواستار این شدند که اشتک به برنامه‌های سولو و انفرادی خود ادامه دهد چرا که توان بالای او سبب متحمل شدن فشار زیاد به همنوردانش و در نهایت بروز حادثه می‌شود.

 

اولی اشتک بی شک توانی فراتر از انسان داشت و یکه تاز کوه‌های فنی و سرسخت آلپ بود.

 

فوت

اولی اشتک قصد داشت به همراه شرپای خود تنجی با صعود سه قله اورست لوتسه و نوپتسه فصل بهار را به پایان رساند، در صعود انفرادی نوپتسه بر اثر سرخوردن از نزدیک قله در اعماق دره کم غربی آرام گرفت. تیمی ۶ نفره از حاضران در کمپ ۲ (ازجمله مهدی قلی پور از ایران) پیکر متلاشی شده او راجمع آوری نموده و به بالگرد امداد سپردند تا به کاتماندو انتقال داده شود (نقل از محمود هاشمی عضو تیم ایران حاضر درکمپ ۲ اورست).

برنامه اولیه اولی اشتک صعود و تراورس رخ غربی اورست (مسیر سال ۱۹۶۳ آمریکائی‌ها) و بازگشت به کمپ ۴ جبهه جنوب شرقی و در ادامه صعود لوتسه از مسیر دنیس اوربکوی اکراینی بود. او مقدمات هم هوایی خود را بر روی رخ غربی اورست انجام داده بود. اما با تغییر برنامه در تلاش برای صعود مسیر مستقیم نوپتسه از کم غربی در نزدیکی قله بر اثر سرخوردن به دره کم غربی جان خود را از دست داد.

برای او آرامش ابدی را آرزومندیم.

                  دیواره شمال شمالی ایگر

نمای جبهه شمالی ایگر
مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع	۳٬۹۷۰ متر (۱۳٬۰۲۰ پا)
ارتفاع نسبی	۳۵۶ متر (۱٬۱۶۸ پا) [۱]
نقل از ویکیپیدیا
مکان	کانتون برن، سوئیس
نخستین صعود	۱۱ ا۱۸۵۸وت
راحت‌ترین مسیر	صعود ساده از صخره، برف و یخ

ایگر (انگلیسی: Eiger) کوهی است به ارتفاع ۳۹۷۰ متر واقع در آلپ برنی واقع شده و مشرف بر گریندلوالد، درست در شمال حوضه آبریز و مرز کانتون وله است. ایگر، شرقی‌ترین قله در خط‌الرأسی است که از مونک به یونگفراو در ارتفاع ۴۱۸۵ متر می‌رسد. ایگر یکی از نمادهای آلپ سوئیس است.

نخستین صعود از این قله توسط کوهنورد سوئیسی، کریستن آلمر و پیتر بوئرن در ۱۱ اوت ۱۸۵۸ انجام شده‌است. جبهه شمالی ایگر، یکی از چالش‌برانگیزترین و خطرناک‌ترین مسیرهای رسیدن به قله است. ایگر برای تراژدی‌های فراوانی که هنگام صعود از آن رخ داده، مشهور است. از ۱۹۳۵، دست‌کم ۶۴ کوهنورد هنگام تلاش برای صعود از جبهه شمالی این کوه کشته شده‌اند. دیواره این جبهه، دیوار قاتل خوانده می‌شود.

 

 

دنی آرنولد رقیب ماشین سوئیسی

دنی آرنولد در کنار کوه Urner در Burgle آلمان رشد کرد. کوه ها خیلی زود ارنولد را مجذوب خود کردند اما این علاقه مربوط به شرایط محل زندگی او نبود زیرا همه چیز را تنها از یک تور کوهستانی سبک شروع کرد و بهانه ای کوچک آغازگر راهی جدید برای دنی شد و همین امر سبب شد در سن 20 سالگی یخنوردی را بدون استفاده از ابزار و تجهیزات ایمنی و حمایتی انجام دهد. رکوردی که او را به همگان معرفی کرد صعود رخ شمالی دیواره آیگر در سال 2011 بود در کمال ناباوری او توانسته بود دیواره را بدون استفاده از هیچ ابزاری و به صورت انفرادی تنها در مدت 2 ساعت و 28 دقیقه صعود نماید که پیش از این رکورد صعود در دست Ueili Steck به مدت 2 ساعت و 48 دقیقه بوده است اما بعدها اشتک توانست رکورد آرنولد را بشکند و در سال 2015 زمان 2 ساعت و 22 دقیقه را به نام خود ثبت نماید.

 

 

در صحنه کوهنوردی آرنولد حتی قبل از سال 2011 نیز مورد توجه بوده است زیرا توانسته بود در زمان 1 ساعت و 35 دقیقه خط الرأس غربی Salbitschijen را صعود نماید. علاوه بر این وی در سال 2010 به همراه استفان سیگریست و توماس سنف اولین صعود زمستانی Torre Egger در پاتاگونیا را انجام داد .

در زانویه 2012 آرنولد مسیر صعود مختلط Hunting در اسکاتلند را بدون هیچ خط قرمزی انجام داد و می توان گفت که Hurting یکی از سنگین ترین مسیرهای کوهنوردی مختلط در جهان به حساب می آید. در اوریل 2013 آرنولد و دیوید لاما برای مسیر Bird of prey نیاز به 2 ساعت زمان داشتند.

در اواخر جولای 2018 رکورد زمانی جدیدی در Grandes Jorasses  را در کارنامه درخشان خود ثبت نمود. او Walker Pillar (متر 4208) در Mont Blanc در مسیر Cassin را در 2 ساعت و 4 دقیقه صعود کرد. او رکورد Ueili Steck که از مسیری متفاوت این صعود را انجام داده بود، در مدت 2 ساعت و 21 دقیقه شکست. علاوه بر آن رکورد سرعت ماترهورن آرنولد، دو رکورد از سه رکورد ثبت شده دیواره بزرگ شمالی آیگر توسط Ueili Steck نگه داشته شد. 

و اکنون شاهد آخرین رکورد او در سپتامبر 2019 هستیم. سرانجام او توانست مسیر کومیسی دیمای به ارتفاع 550 متر را تنها در 46 دقیقه و بدون استفاده از تجهیزات ایمنی صعود نماید.