ادموند هیلاری، نخستین فاتح اورست

زندگینامه ادموند هیلاری، نخستین فاتح قله اورست

 

ادموند هیلاری، نخستین فاتح اورست

بیوگرافی ادموند هیلاری
سر ادموند پرسی وال هیلاری (دارنده مقام های) KG ، ONZ ،KBE ( متولد 20 جولای 1919 – وفات 11 ژانویه 2008 ) کوه نورد و سیّاح نیوزیلندی بود. در 29 ماه می 1953، وی و کوه نورد شرپا تنزینگ نورگی اولین کوهنوردانی بودند که اورست را فتح کردند. آنها بخشی از نهمین سفر اکتشافی بریتانیا به اورست به رهبری جان هانت بودند.

جوانی ادموند هیلاری
ادموند هیلاری در خانواده پرسی وال آگوستوس هیلاری و گرترود هیلاری در تواکائو ( جنوب اوکلند) در 20 جولای 1919 متولد شد. پدر بزرگ و مادر بزرگش از ساکنان اولیه جنوب wairoa در نیمه قرن نوزدهم پس از مهاجرت از یورک شایر بودند. ادموند هیلاری در مدرسه گرامر اوکلند تحصیل کرد. رفت و برگشت روزانه اش با اتوبوس به مدرسه هر بار بیش از دو ساعت طول می کشید که در طی این مدت به طور مرتب مطالعه می کرد. او  کوچکتر از همسالانش و بسیار خجالتی بود در نتیجه به کتاب هایش و به خیال پردازی هایش از یک زندگی پر از ماجرا پناه می برد.
در 16 سالگی علاقه اش به کوهنوردی در خلال اردوی مدرسه به کوه Ruapehu نمایان شد. ادموند هیلاری دریافت که از لحاظ بدنی قوی است و استقامت بیشتری نسبت به بسیاری از دوستانی که همراهش راه می رفتند داشت. در سال 1939 اولین کوهنوردی مهمش را انجام داد و به قله کوه الیور در جنوب آلپ صعود کرد. هیلاری به همراه برادرش رکس به زنبور داری روی آوردند که شغلی تابستانی بود که به این ترتیب می توانست در زمستان ها به کوهنوردی برود.

ادموند هیلاری و جنگ جهانی دوم
در سال 1943 ادموند هیلاری به عنوان ناوبر به نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند ((RNZAF پیوست و بر روی هواپیماهای بزرگ کاتالینا ( که بر روی آب فرود می آید) خدمت کرد. در سال 1945 به فیجی و به جزایر سلیمان فرستاده شد که در آنجا به طور ناجوری در تصادف قایق دچار سوختگی شد و پس از آن به نیوزیلند بازگردانده شد.

ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی نخستین انسان‌هایی بودند که به قله اورست صعود کردند

سفرهای اکتشافی ادموند هیلاری
ادموند هیلاری بخشی از سفر اکتشافی بریتانیا به اورست در سال 1951 به سرپرستی اریک شیپتون قبل از پیوستن به تلاش موفق بریتانیا در 1953 بود.
در سال 1952 هیلاری و جورج لو بخشی از تیم بریتانیایی به سرپرستی اریک شیپتون بود که برای صعود به چو اویو تلاش کردند. پس از شکست این اقدام به علت فقدان مسیر از سمت نپال، هیلاری و لو با عبور از Lhi-la به تبت رفتند و به کمپ دوم قدیمی در سمت شمال رسیدند، جایی که تمام گروه های اکتشافی قبل از جنگ در آنجا اردو زدند.

سفر اکتشافی اورست در سال 1953
مسیر اورست توسط تبت تحت کنترل چین بسته شده بود و کشور نپال هم هر سال تنها به یک گروه اکتشافی اجازه صعود می داد. یک گروه اکتشافی سویسی ( که در آن  تنزینگ هم شرکت داشت) اقدام به صعود به قله در سال 1952 کردند اما  بر اثر هوای بد با 260 متر فاصله با قله ناکام برگشتند. در خلال سفر 1952 به آلپ ، هیلاری آگاه شد که او و دوستش جورج لو به سفر مصوب 1953 بریتانیا دعوت شده اند که بلافاصله قبول کرد.

شیپتون به عنوان سرپرست انتخاب شد اما جای او را به هانت دادند. هیلاری تصمیم به کناره گیری گرفت اما هم هانت و هم شیپتون در مورد ماندن با او صحبت کردند. هیلاری قصد داشت به همراه او صعود کند اما هانت دو تیم را برای حمله انتخاب کرد : تام بوردیلون و چارلز اوانس ؛ و هیلاری و تنزینگ. بنابراین هیلاری تلاش هماهنگی را برای ایجاد یک دوستی کاری با تنزینگ انجام داد.

 

ادموند هیلاری

ادموند هیلاری و تنزینگ
گروه اکتشافی هانت، به مانند بسیاری از این چنین گروه ها، تلاشی تیمی بود. لو آماده سازی جبهه لوتسه را، جبهه یخی عظیم و شیب دار، برای کوه نوردی اداره کرد. هیلاری مسیری را از میان یخشار خومبو ( khumbu ) ایجاد کرد. این گروه اکتشافی کمپ اصلی را در مارس 1953 برپا کردند. به علت سرعت کم کار این گروه آخرین کمپ را در South Col در ارتفاع 7900 متری برپا کرد. در 26 ماه می، بوردیلون و اوانس اقدام به صعود کردند اما به علت از کار افتادن سیستم اکسیژن اوانس بازگشتند. این دو به 100 متری جنوب قله صعود کرده بودند. آنگاه هانت، به  هیلاری و تنزینگ دستور رفتن به قله را داد.

برف و باد به مدت دو روز این دو را در South Col زمینگیر کرد. آنها در 28 ماه می با حمایت سه نفری لو ، آلفرد گرگوری و آنگ نیما رهسپار شدند. آن دو در 28 ماه می در ارتفاع 8500 متری چادر زدند در حالیکه گروه پشتیبانی شان به ارتفاع پایین کوه برگشتند. صبح روز بعد هیلاری دریافت که پوتین هایش در بیرون از چادر یخ زده اند. او دو ساعت صرف گرم کردن آنها کرد و پس از آن به همراه تنزینگ با داشتن 10 کیلو بار کوله رهسپار صعود نهایی شدند. آخرین بخش دشوار صعود، 12 متر جبهه صخره ای بود که بعدا " قدمگاه هیلاری " نامگذاری شد.

ادموند هیلاری راهی را بین دیواره صخره ای و یخ دید و خود را بالا کشید و تنزینگ هم به دنبال او آمد. از آنجا به بعد صعود نسبتا ساده بود. آنها در 30/11 صبح به قله رسیدند. بنابه گفته هیلاری ، " چند ضربه محکم بیشتر با تبر یخ به برف سخت، و بعد بر روی قله ایستادیم.

آنها فقط حدود 15 دقیقه در قله ماندند. در آنجا به جستجوی مدرکی از گروه اکتشافی پیشتر مالوری پرداختند، اما موفق نشدند. هیلاری عکس تنزینگ را گرفت، تنزینگ شکلات هایی را به رسم پیشکش در برف بر جای گذاشت و هیلاری صلیبی را که به او داده بودند در آنجا گذاشت. چون تنزینگ طرز عکس گرفتن با دوربین را بلد نبود هیچ عکسی از هیلاری در آنجا وجود ندارد.

آن دو مجبور بودند به هنگام فرود مراقب باشند چون فهمیدند برف در حال حرکت رد پاهایشان را پوشانده است که این کار را دشوار می کرد. اولین کسی که آنها دیدند لو بود که با سوپی گرم برای استقبال از آنها تا بالا صعود کرده بود.

" خوب جورج ، ما بالاخره لعنتی را تمام کردیم."
- اولین جملات هیلاری به دوست همیشگی اش جورج لو در هنگام برگشت از قله اورست.
اخبار این سفر اکتشافی موفق در روز تاجگذاری ملکه الیزابت دوم به بریتانیا رسید. این گروه از استقبال بین المللی که به هنگام رسیدن به کاتماندو ار آنها به عمل آمد ، متعجب شدند.

ادموند هیلاری پس از بازگشت از صعود به اورست در 3 سپتامبر 1953 ازدواج کرد

ادموند هیلاری پس از فتح اورست
ادموند هیلاری به ده قله دیگر در هیمالیا در سفرهای بعدی در سال 1956، 61-1960 و 65-1963 صعود کرد. ادموند هیلاری به عنوان بخشی از سفر اکتشافی ماورإ قطب جنوب مشترک المنافع در 4 ژانویه 1958 که سرپرستی بخش نیوزیلندی را بر عهده داشت به قطب جنوب رسید. وی سرپرستی یک سفر اکتشافی با jetboat به نام " اقیانوس تا آسمان " را از دهانه رودخانه Ganges  تا سرمنشا آن در سال 1977 بر عهده داشت. در سال 1977 ، برنامه ریزی شده بود که به عنوان گزارشگر به همراه پرواز 901 بد فرجام ایرنیوزیلند که پروازی جهت دیدن مناظر قطب جنوب بود، برود اما به علت تعهد کاری در جایی دیگر مجبور به کناره گیری شد. به جای او دوست نزدیکش پیتر مولگرو انتخاب شد که در تصادف هواپیما با کوه Erebus کشته شد.
هیلاری در انتخابات عمومی سال 1975 ، به عنوان عضوی از مبارزه "Citizens for Rowling " شرکت کرد. شرکت او را در این مبارزه به معنی امتناع او از نامزدی فرماندار کل دانستند که این مقام در عوض در سال 1977 به کیث هولیوک داده شد. به هر حال، در سال 1985 وی به عنوان کمیسیونر عالی ( سفیر ) نیوزیلند در هند، نپال و بنگلادش منصوب شد و چهار ونیم سال را در دهلی نو گذراند. در سال 1985 نیل آرمسترانگ را در هواپیمای اسکی کوچک دو موتوره بر فراز اقیانوس منجمد شمالی همراهی کرد و در قطب شمال فرود آمدند. پس وی اولین انسانی شد که در هر دو قطب و بروی اورست ایستاد/

در ژانویه 2007 ، هیلاری برای گرامیداشت پنجاهمین سالگرد تاسیس پایگاه اسکات به قطب جنوب سفر کرد. وی به همراه هیئت نمایندگان از جمله نخست وزیر در 18 ژانویه 2007 به این ایستگاه پرواز کرد. در آنجا از دولت بریتانیا در خواست  کرد تا در نگهداری کلبه های اسکات و شاکلتون کمک کند. در 22 آوریل 2007 هنگام سفر به کاتماندو ، گزارش شد که زمین خورده است. اظهار نظری در مورد ماهیت بیماری اش گزارش نشد و بلافاصله دنبال درمان نرفت. پس از برگشت به نیوزیلند در بیمارستان بستری شد.

قدردانی عمومی از ادموند هیلاری
هیلاری به مقام فرمانده شوالیه (KBE ) Order of British Empire در 16 جولای 1953؛ به عضویت ( ONZ )Order of New Zealand در سال 1987 و شوالیه (KG ) Order of Garter در 23 آوریل 1995 مفتخر شد. خیابان ها، مدارس و سازمان های مختلفی در گوشه کنار نیوزیلند و خارج از نیوزیلند به افتخار او نامگذاری شدند. چند  نمونه از این قرار است: کالج هیلاری (در اوتارا )، مدرسه ابتدایی ادموند هیلاری (در پاپاکورا) و کمیسیون هیلاری (اکنون SPARC).
در سال 1992 تصویر هیلاری بر روی اسکناس 5 دلاری جدید نیوزیلند منتشر شد، هیلاری تنها نیوزیلندی بود که تصویرش بر روی یک اسکناس منتشر شد. برای بزرگداشت پنجاهمین سالگرد اولین صعود موفق به اورست ، دولت نپال در مراسم ویژه Golden Jubilee در کاتماندو، نشان افتخاری شهروندی را به هیلاری اعطا کرد. در سال 2003، مجسمه برنزی 3/2 متری سر ادموند در بیرون هتل هرمیتاژ  در روستای Mt Cook نیوزیلند نصب شد.

زندگی خانوادگی ادموند هیلاری
ادموند هیلاری بلافاصله پس از بازگشت از صعود به اورست در 3 سپتامبر 1953 با لوئیس مری رز ازدواج کرد. او که مردی خجالتی بود از مادر زن آینده خود خواست که از طرف او خواستگاری کند. حاصل ازدواج شان سه فرزند بود: پیتر (1954)، سارا (1955)، بلیندا (1959).
درسال 1975 لوئیس و بلیندا در راه پیوستن به هیلاری در روستای Phaphlu که وی در حال کمک به ساخت یک بیمارستان بود،  در سانحه هواپیما نزدیک فرودگاه کاتماندو لحظاتی کوتاه پس از برخاستن از زمین کشته شدند. هیلاری در 21 دسامبر 1989 با جون مولگرو، بیوه دوست نزدیکش پیتر مولگرو ازدواج کرد.
پسرش پیتر هیلاری هم کوهنورد شده بود و در 1990 اورست را فتح کرد. در آوریل 2003 ، پیتر و جاملینگ تنزینگ نورگی (پسر تنزینگ) به عنوان بخشی از مراسم پنجاهمین سالگرد ( فتح اورست ) به اورست صعود کردند. هیلاری شش نوه از جمله آملیا هیلاری دارد که او هم به کار هیلاری در هیمالیا مشغول است.

ادموند هیلاری در سن 88 سالگی در گذشت

انسان دوستی ادموند هیلاری
ادموند هیلاری تمام عمر خود را وقف کمک به مردم شرپای نپال از طریق صندوق هیمالیا کرد که خود بنیانگذار آن بود و بیشتر وقت و انرژی اش را صرف آن کرده بود. با اقداماتش موفق به ساخت چندین مدرسه و بیمارستان در این منطقه دور افتاده از هیمالیا شد. او رئیس افتخاری بیمارستان بنیاد هیمالیای آمریکا  بود، یک موسسه غیرانتفاعی ایالات متحده که به بهبود اکولوژی و شرایط زیست در هیمالیا کمک می کند.
مرگ ادموند هیلاری
در 11 ژانویه 2008 هیلاری بر اثر سکته قلبی در بیمارستان اوکلند سیتی در حدود ساعت 9 صبح به وقت محلی نیوزیلند در سن 88 سالگی در گذشت.

 

         برگرفته از اینترنت  

ادموندهیلاری شخصیت برجسته وبزرگمنشی خودرا بعد ازصعود قله اورست که اولین فاتح آن بهمراه تنسینگ بود نشان داد.بعداز فتح قله اورست وعزت واحترامی که در انگلستان ودر سطح ملی پیدا کرد وبزرگترین مدالهای انگلستان را به دست آورد اوتمام امکانات رفاهی کشورش را رها کرد وبه یاری مردم نپال دردامنه اورست پرداخت ومابقی عمر خورا(بیشتر از50 سال) در اموزش شرپاها. راه وجاده سازی .مدرسه سازی.بیمارستان سازی وکارهای عمرانی در منطقه گذراند وخدمات قابل توجه وبیاد ماندنی وخاطرات بسیار خوبی از خود برای اهالی منطقه بجای گذاشت که ارزشی بیش از صعود قله اورست داشت اوحتی در این مسیرجان همسر ودخترش را از دست داد .

ما باید درس بگیریم از کوه لذت میبریم افتخار بدست میاوریم ولی باید تلافی کنیم خدمت گذار کوه وجامعه کوه باشیم ودر حفظ کوهستان وطبیعت پاک کوه کوشا والگو واثرگذار باشیم.

                                                           نعمت اخضری 25 تیر1400

جهنم دره

 

 

•  

ایران، استان اردبیل، شهرستان مشگین شهر، کیلومتر ۱۸ ییلاق قارا یاتاغ

مدت زمان بازدید از این جاذبه: نصف روز

ایران، استان اردبیل، شهرستان مشگین شهر، کیلومتر ۱۸ ییلاق قارا یاتاغ

---

 

 

تابه‌حال کسی از شما پرسیده است «کدام جهنم دره‌ای بودی؟» این سوال آنقدرها هم که فکر می‌کنید، بی‌ادبانه نیست. جالب است بدانید که جهنم دره، مکانی واقعی در نزدیکی‌های مشگین شهر است که با نامی که روی آن گذاشته‌اند، تفاوت فاحشی دارد. هرچه پیش از این درباره جهنم شنیده و خوانده بودید را از ذهن‌تان دور کنید و با این مقاله از کجارو همراه شوید تا ضمن آشنایی با جهنم دره‌ای واقعی در شمال غرب ایران که علاوه بر خطرناک بودن، زیبا و تماشایی نیز است، پاسخی درخور برای سوال‌هایی نظیر آنچه ابتدای این پاراگراف پرسیده شد، پیدا کنید.

جهنم دره کجاست و چرا باید به جهنم دره برویم؟

• جهنم دره کجاست؟
• پیشینه تاریخی جهنم دره سی
• آب و هوای جهنم دره سی
• پوشش گیاهی و جانوری جهنم دره
• بهترین زمان سفر به جهنم دره
• جاهای دیدنی نزدیک به جهنم دره
• کدام جهنم دره؟

جهنم دره کجاست؟

در فاصله ۳۵ کیلومتری مشگین شهر، کیلومتر ۱۸ ییلاق قارا یاتاغ دره‌ای عمیق وجود دارد که دورتادور آن را صخره‌های سنگی احاطه کرده است و رودخانه خیاوچایی با سرخوشی راه خود را از میان آن‌ها باز می‌کند و می‌گذرد. تناقض باورنکردنی چهره خشن صخره‌ها را در کنار زیبایی‌های رودخانه پر آب و همچنین، آب سرد و خنک آن را در فصل تابستان در ذهن خود تجسم کنید. شاید باور نکنید! اما محلی‌ها این دره را که با زیبایی‌های وصف‌ناشدنی‌اش شوق زندگی در انسان‌ها برمی‌افروزد، «جهنم دره» یا «شیطان دره» می‌نامند.

طبیعت زیبای جهنم دره در خردادماه؛ عکس از اینستاگرام lady.polaris

«دره جهنم» یا به‌قول محلی‌ها، «جهنم دره سی» (جهنم درسی)، برخلاف آنچه از نامش به ذهن‌ها متبادر می‌شود، تکه‌ای کوچک از بهشت موعود است که در دامنه‌های شمالی کوه استوار سبلان و در شمال غربی ایران قرار دارد. این دره‌ بهشتی، یکی از شگفتی‌های طبیعت در فاصله ۲۰ کیلومتری روستای موئیل است. برای رفتن به این دره، از مبدا روستای موئیل، بخشی از راه را باید با خودرو و بخشی را باید پیاده پیمود. آبراه کم‌پهنا و در عین حال، پرآب و خنکی از میان این دره عبور می‌کند که در تمام فصول سال زیبا است. با سرد شدن هوا، به‌خاطر تشکیل قندیل‌های یخی فراوان و زیبا در دو طرف آبراه در اشکال مختلف، زیبایی دره صدچندان می‌شود.

جهنم دره در فصل تابستان؛ منبع عکس: اینستاگرام anvar_nemati98

علت نام‌گذاری جهنم دره سی

به گفته ساکنان محلی، علت این نام‌گذاری سراشیبی‌های تند و مسیر صعب‌العبوری است که برای رسیدن به دره و رودخانه آن باید پیمود. به‌خاطر همین شیب‌های تند ۷۰ درصد و خاک سستی که هر لحظه امکان دارد زیر پای افراد را خالی کنند، فقط طبیعت‌گردان و کوهنوردان حرفه‌ای پا به این منطقه می‌گذارند؛ بنابراین، بهتر است بدون راهنما وارد دره نشوید. هرچقدر که به پایین دره نزدیک‌تر شوید، زیبایی‌های آن پررنگ‌تر می‌شود. 

صعب‌العبور بودن مسیر و ترسناک بودن نام جهنم دره دلیل خوبی برای سفر نکردن به آن نیست. دلایل زیادی برای سفر به جهنم دره خاص و تماشایی مشگین شهر وجود دارد. قندیل‌های یخی و حتی چشمه‌های آب گرم طبیعی اطراف دره که از دل صخره‌های کوه سبلان به بیرون می‌تراوند هم تنها ویژگی‌هایی نیستند که به جهنم دره، ارزش سفر می‌بخشند. این دره دارای طبیعتی دست‌نخورده، حیات‌وحش متنوع و اهمیت زیست‌محیطی فراوانی برای عشایر است.

پیشینه تاریخی جهنم دره سی

جهنم دره در فصل زمستان؛ منبع عکس: اینستاگرام iranparadisecom

سال‌ها پیش، در محلی که اکنون روستای موئیل جزئی از آن است، زمین‌های سرسبز و ییلاق‌های خوش‌آب‌وهوایی وجود داشت که محل کوچ عشایری بود که دره‌های این منطقه را برای رفت‌وآمدهای سالانه خود انتخاب کرده بودند و شاید هیچ‌کس به‌اندازه شاهسون‌ها از زیبایی‌های نهان و ناشناخته جهنم دره آگاه نباشد. این عشایر هنوز هم برای رفتن به ییلاق‌های مرتفع مانند آیقار، تندیرلی و هازامیغ از دره‌های این منطقه عبور می‌کنند. 

طول کل دره حدود ۱۳ کیلومتر است که فقط بخشی از آن به شکلی که در تصویر بالا مشاهده می‌کنید، درآمده است. کوهنوردان بسیاری برای صعود به قله‌های سبلان، مانند قلل کسری، هرم و جنوارداغ از این حوالی عبور می‌کنند. علاوه بر آن، جهنم دره به‌خاطر همجواری با آتشفشان نیمه‌فعال سبلان که سومین قله بلند ایران محسوب می‌شود، از چشمه‌های آب‌گرم بی‌شماری برخوردار است که ویژگی‌های درمانی متعددی دارند. 

آب و هوای جهنم دره سی

جهنم دره در ۳۵ کیلومتری مشگین شهر؛ عکس از مهدی صادقی راد

مبارزه گرما و سرما در کل مشگین شهر در تمام فصول سال ادامه دارد. برخلاف تصورهایی که از شنیدن کلمه «جهنم» در اذهان نقش می‌بندند، جهنم دره مشگین شهر اصلا محلی خشک و سوزان نیست. این دره به‌خاطر موقعیت کوهستانی خود حتی تابستان‌ها هم هوایی خنک و معتدل دارد و به‌خاطر اختلاف زیادی که با سطح دریا دارد، به‌جرئت می‌توان این نقطه را یکی از سردترین نقاط ایران دانست. 

علاوه بر آب سردی که حاصل ذوب شدن یخچال‌های سبلان است و با شدت در آبراهه‌ وسط دره جریان دارد، از دیواره‌های آن نیز آب گرم به بیرون تراوش می‌کند. منطقه‌ای که جهنم دره در آن واقع شده است، به‌خاطر قرار گرفتن در مسیر یک نوار آتشفشانی از چشمه‌های آب‌گرم بی‌شماری برخوردار است که همگی دارای خواص درمانی هستند. چشمه آب‌گرم ملک سویی را که در نزدیکی این دره واقع شده است، یکی از چشمه‌های آب‌گرم همجوار با سبلان در این دره است که می‌توان آن را یکی از الطاف الهی در این منطقه برشمرد.

پوشش گیاهی و جانوری جهنم دره

طبیعت تماشایی جهنم دره مشگین شهر؛ عکس از اینستاگرام فرناز معماری

جهنم دره چشم‌اندازهای مثال‌زدنی زیادی دارد. مناظر اطراف آن که ترکیبی از کوه و دره و رودخانه و پوشش گیاهی و جانوری متنوع است، یکی از دست‌نخورده‌ترین طبیعت‌های مشکین شهر و حتی کل استان اردبیل را در دل خود جای داده است. رودخانه خیاوچای (یا خیوچای) که با طول ۵۰ کیلومتر از سرشاخه‌های مهم رودخانه قره‌سو است، پس از گذشتن از کوه‌های هزارمیخ، آیی قاری و دلی آلی جنوار داغی، به دره عریض و طویل موئیل می‌رسد و پس از عبور از دل جهنم‌دره به قره‌سو می‌پیوندد. این رودخانه یکی از منابع مهم تامین آب شرب روستاهای مجاور آن است. آبشار زیبای گورگور نیز در مسیر این رودخانه و در محل تلاقی آن با بلندی‌های دره واقع شده است. این آبشار که در خور تصویربرداری است، در هر فصل از سال جلوه‌ای خاص دارد و بازدیدکنندگان بسیاری برای تماشای آن به این منطقه سفر می‌کنند.

گل‌های وحشی در جهنم دره؛ عکس از شهرام اسماعیلی

با به‌جای گذاشتن زباله در طبیعت، خواب حیات وحش دره بهشت‌گونه «جهنم دره» را آشفته نکنیم

رودخانه خیاوچای که از وسط جهنم دره می‌گذرد و به‌ویژه حوضچه‌ای که در محل ریزش آبشار گورگور ملک سوئی ایجاد شده است، محل زندگی ماهی‌های قزل‌آلای بی‌شماری است که تماشای جست‌وخیز آن‌ها یکی از لذت‌های سفر به جهنم دره است. این رودخانه مهم‌ترین زیستگاه قزل‌آلاهای خال‌قرمز در استان اردبیل است.

جهنم دره زیستگاه دائمی حیواناتی از قبیل قوچ و میش ارمنی، آهو، خرس قهوه‌ای و خاکستری، گراز، بز سفید طوق‌دار، کفتار و پرندگانی چون عقاب و شاهین و سایر گونه‌های دیگر پرندگان و وحوش است که اینجا را به‌عنوان مأمن و محل زندگی خود برگزیده‌اند. در زمان سفر به این منطقه باید جوانب احتیاط را رعایت کرد؛ چراکه در این حجم از طبیعت بکر که به‌نظر همه‌چیز در آرامش کامل به سر می‌برد، حیواناتی مانند خرس‌ها در صورتی که احساس کنند خطری توله‌هاشان را تهدید می‌کند، می‌توانند خطرناک باشند. اگر حین قدم زدن در کنار رودخانه به زمین زیر پایتان دقت کنید، جای پای خرس‌ها را آشکارا خواهید دید.

بهترین زمان سفر به جهنم دره

عکسی متفاوت از جهنم دره؛ عکس از صابر پورایمان خیاوی

به خاطر موقعیت جغرافیایی، جهنم دره زمستان‌های سردی دارد؛ بنابراین، اگر علاقه‌ای به سرما ندارید و می‌خواهید از طبیعت سرسبز و باطراوت آن لذت ببرید، بهتر است اواسط بهار تا اوایل تابستان به جهنم دره سفر کنید که آب‌وهوای مطبوعی دارد و طبیعت، سبزترین پیراهن خود را به تن کرده است. تا پیش از اردیبهشت، با اینکه زمین‌ها سرسبز هستند، اما هنوز دره مه‌آلود است و زمین لغزنده و پر از چمن‌های یخزده. در سایر فصل‌های سال هوای این دره بسیار سرد و کوهستانی و مه‌آلود است؛ طوری که حتی یک قدم جلوتر را نمی‌توان دید و در این مواقع فقط با کمک راهنماهای محلی می‌توان به دره جهنم سفر کرد.

شاید یک دلیل نام‌گذاری پارادوکس‌گونه جهنم دره نیز همین آب‌وهوای نامتعارف آن باشد؛ اما به‌خاطر وجود آب‌ها و چشمه‌های آب گرم آن، اینجا این قابلیت را دارد که مقصدی ایدئال برای روزهای سرد زمستانی هم باشد؛ به‌ویژه اینکه تماشای آبشارهای یخ‌زده و قندیل‌های آویزان از دیواره‌های صخره‌ای کنار رودخانه خود به‌تنهایی عاملی برای جذب مسافر است.

جاهای دیدنی نزدیک به جهنم دره

روستای موئیل

دو عکس متفاوت از روستای گردشگری موئیل در دو فصل متفاوت؛ منبع عکس: اینستاگرام meshkin_kandlari

روستای موئیل یکی از جاهای دیدنی مشگین شهر و یکی از روستاهای کمتر شناخته شده در استان اردبیل و در فاصله ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی مشگین‌شهر است که در دره‌ای به همین نام قرار دارد. موئیل که حدود ۱۰۰ سال پیش شکل روستا به خود گرفت روی شیب‌های تند دامنه‌های غربی کوه‌های سبلان استقرار یافته است و علاوه بر مناطق ییلاقی و چشم‌اندازهای تماشایی، به‌خاطر ارتفاع ۲۱۸۰ متری از سطح دریا، بهار و تابستانی خنک و دل‌انگیز و پاییزها و زمستان‌هایی سرد و یخبندان دارد. کوه‌های ساری گونی، دوله سر، قره قیه و گیویل درسی این روستا را احاطه کرده‌اند و آب‌وهوای فرح‌بخش و باغ‌های زیبایی این روستا حاصل وجود چشمه‌های پرآبی چون قینرجه، ایلاندو و ملک‌سویی است. از جاذبه‌های گردشگری روستای موئیل می‌توان به دره‌ی موئیل، مناطق ییلاقی متعدد، آب‌گرم‌های طبیعی و درمانی، تفرجگاه‌ها و اتراقگاه‌های عشایر و زیستگاه‌های دائمی حیات وحش اشاره کرد.

شیروان دره

تصویری هوایی از شیروان دره مشگین شهر؛ عکس از مهدی راد

یکی از چندین زیستگاه وحشی منطقه ساوالان که ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی مشگین‌شهر و در نزدیکی لاهرود است. این دره عمیق و عریض مساحتی حدود ۷۵ کیلومتر مربع دارد و به‌خاطر وجود سنگ‌هایی به‌شکل تندیس‌های تراشیده‌شده، جلوه‌ای زیبا دارد؛ این اتفاق یک پدیده زمین‌شناسی و حاصل فرسایش رسوب‌های آذرآواری آتشفشان سبلان و رانش و ریزش‌های متعدد طی هزاران سال است. برخی از این اشکال فرسایشی عبارت هستند از دودکش جن، تخت دیو و لانه‌زنبوری. این منطقه از تنوع گیاهی و جانوری غنی برخوردار است و می‌توان آن را یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های حیات وحش ایران دانست که حیواناتی چون کل، بز، خوک، روباه، گرگ، قوچ، میش ارمنی، خرگوش، کبک، قمری و فاخته در آن زندگی می‌کنند و هر سال، پرندگان بسیاری در فصل مهاجرت به آنجا پرواز می‌کنند.

کدام جهنم دره بودی؟

• 
• 
• 
• 

گالری عکس جهنم دره مشگین شهر

 

جهنم دره در لغتنامه دهخدا این‌گونه تعریف شده است:

جای نامعلوم در تداول عامه، هنگامی که ندانند کسی به کجا رفته و از رفتن او یا نبودن او خشمگین باشند می‌گویند: نمی‌دانم کدام جهنم دره‌ای رفته است.

بار دیگر که کسی از سر خشم شما را به «جهنم دره» حواله داد، پیش از هر واکنش متقابلا خشم‌گینانه‌ای، نفس عمیق بکشید و با طمانینه از «جهنم دره‌سی مشگین‌شهر» برای او صحبت کنید. اصلا، به خاطر همین سوال هم که شده است، باید یک بار به این دره بهشت‌گونه سفر کنید؛ اما مراقب باشید که به‌جای جهنم دره روستای موئیل در نزدیکی مشگین شهر، سر از جهنم دره روستای قریس در نزدیکی خوی سر در نیاورید. شاید متعجب شوید اگر بشنوید که دره‌ای دیگر با همین نام در استان آذربایجان غربی وجود دارد که به‌خاطر هم‌نام بودن، بسیاری آن‌ها را با هم اشتباه می‌گیرند؛ هرچند آنجا نیز از نظر زیبایی چیزی کمتر از دره هم‌نام خود ندارد. 

عکس‌های دوم و سوم گالری از مهدی راد

 

نویسنده: زینب موحدی

----------------------------------------------------------------------------جهنم دره 2

 

---

 

ایران، استان آذربایجان غربی، نزدیکی خوی، به سمت چالدران، نزدیکی روستای قریس

مدت زمان بازدید از این جاذبه: بین ۲ تا ۳ ساعت

نمایش در نقشهdirections مسیر یابی

جهنم دره در فاصله کمی از خوی و در نزدیکی روستای قریس قرار دارد. این منطقه کوهستانی با کوه‌های بلند، دره‌های خطرناک و صخره‌های سنگی بسیار تیز شناخته می‌شود. طول این دره ۱۳ کیلومتر و عمق آن بین ۱۷۰۰ تا ۲۸۰۰ متر متغیر است. در کف این دره همواره رودی جریان دارد. با شیب تند ۷۰ درجه‌ای دره، تنها گروه‌های کوهنوردی خاص با تجهیزات کامل می‌توانند به اعماق آن بروند. شاید علت نامگذاری این دره نیز خطرناک بودن آن است؛ چراکه تا به امروز عده‌ای هنگام پایین رفتن در آن، سقوط کرده‌اند. در طول تاریخ، به علت اقلیم خشن این منطقه، جهنم دره مرکز تجمع گروه‌های مخالف حکومت‌های منطقه بوده است. مسیر جهنم دره صعب‌العبور است و به همین علت طبیعت بسیار بکری دارد. همچنین در این منطقه حیواناتی همچون خرس، قوچ، آهو، گراز، کفتار، شاهین، عقاب و ... دیده می‌شود.

جهنم دره