اشترانکوه

اولین صعود خط الراس اشترانکوه (منطقه اشترانکوه) بیاد فریدون

مرداد1352

نقشه اشترانکوه برگرفته از شادروان عبداواحدخنجی نقشه بردار سازمان جغرافیائی ارتش

کروکی اشترانکوه پس از صعود واستفاده از اطلاعات بومی ودیداری تهیه شده

تهیه و تنظیم: کوهنوردان همدان فريدون اسماعيل زاده – نعمت اخضري

با همکاری کوهنوردان مدرسه عالی بازرگانی تهران

اشترانکوه

رشته كوه اشترانکوه از سلسله جبال زاگرس به طول تقریبی 50 کیلومتر واقع در مرکز بخش الیگودرز و شهرستان بروجرد خط الراس آن در حهت شمال غربی و جنوب شرقی امتداد دارد و از ایستگاه راه آهن دربند واقع در 27 کیلومتری شرق درود در جهت جنوب شرقی و همچنین از ایستگاه راه آهن ازنا واقع در 48 کیلومتری درود در جهت جنوب قابل رویت است. این رشته کوه یکی از زیبا ترین کوه های کشور به شمار می آید و دارای یخچال های طبیعی و دائمی است که در تمام سال مستور از برف و یخ است.

از فرهنگ کوههای ایران _ نوشته آقای عبد الواحد حنجنی _ مجله شکار و طبیعت شماره 7 ، اولین شناسائی روی این منطقه توسط استاد کوهنوردی کیغام میناسیان و محمود اجل انجام شده بیشتر صعود ها به دو قله بلند و معروف سن بران با ارتفاع 4150 متر و گل گل (4050 متر ) انجام شده و در این اواخر صعود های محدودی به بعضی از قله های این رشته انجام شده است. از جمله صعود های کانون کوهنوردان تهران _ سازمان کوهنوردی آرش ، بااين وجود قلل متعددی در این رشته کوه وجود داشت که صعود نشده بودند و ما کوهنوردان همدان برای صعود تمامي قله ها با داشتن اطلاعات خیلی کم و ناقص تصمیم گرفتیم عازم این منطقه بشویم.

از همدان این افراد: فریدون اسماعیل زاده، فریدون معبودی ، محمد باقری، اکبر مسلم خانی ، اصغر صالحی و نعمت اخضری عازم اجرای این برنامه شدیم که برای توضیح کامل برنامه ، شرح اجرای برنامه را تا آنجائی که امکان دارد به صورت ساده می نویسیم تا قابل استفاده برای عموم کوهنوردان باشد.

ابتدا لازم است توضیحی در باره چگونگی منطقه اشتران کوه بنویسیم:

ناحیه شمالی اشترانکوه را می توان به 3 منطق یا حوزه یا آبریز تقسیم کرد:

الف- منطقه کمندون شامل این قله ها از شرق به غربي می باشد:

کوله جنو (کوله جنان)
تخت شاه
ازنادر
پیاره کمندون

ب- منطقه سراب شاه تخت (منطقه دره دره تخت) شامل:

قله پیاره دره تخت
قله مهر جمال
سوزنی مهر جمال
سراب شاه تخت
قله لگه
قله فیا لسون

می باشد.

ج- منطقه پاتاف وتيون شامل قلل:

میرزائی
کوله لایو
سن بران
گل گهر
گل گل

فاصله منطقه کمندون و منطقه سراب شاه تخت را گردنه پیاره بهم وصل می کند و منطقه سراب شاه تخت با پا تاف را گرد نه چمبر میرزائی جدا می کند.

و ما بر نامه مان را از منطقه کمندون یعنی از شمال شرقی به جنوب غرب اشترانکوه ، شروع کردیم.

روز اول :

ابتدااز ازنا با ماشین جیپ که مخصوص روستا های اطراف ازنا است به سوی کمندون حرکت کردیم. جاده کمندون خیلی خراب و پر از دست انداز بود و ما بعد از 2 ساعت به ده کمندون رسیدیم. روز بعد با گرفتن اطلاعاتی از محلی ها عازم قله کوله جنو شدیم، ولی کد خدای ده از صعود ما جلو گیری کرد و با وجودی که معرفی نامه داشتیم می گفت باید از ژاندارمری منطقه نامه بیاورید و به ناچار دو نفراز افراد اکیپ عازم ده عزیز آباد شدند که در فاصله یک ساعتی ده کمندون واقع شده بود و ژاندارمری منطقه در آنجا بود و بعد از گرفتن نامه ای از ژاندارمری به سوی کمندون برگشتند و ما چون وقت زیادی را از دست داده بودیم و نمی توانستیم به قله صعود کنیم ، فقط تا تونل برف پیر که دو ساعت از ده فاصله داشت رفتیم و چادر را آنجا بر قرار کردیم و روز بعد صعود را شروع کردیم. برای رسیدن به تونل برف پیر باید از کنار رودخانه کمندون رو به بالا رفت تا جائی که رودخانه دو قسمت می شود و باید مسیر رودخانه سمت چپ را رفت (به طرف شرق) .

در پایین تنگه فاصله تخت شاه و از نادر تونل برف پیر قرار دارد و برای صعود به قلل از نادر و تخت شاه و کوله جنان محل بسیار خوبی است.

روز دوم صعود به قلل تخت شاه و کوله جنان:

ساعت 5/5 صبح از چادر حرکت کردیم و درست از جلو تخت شاه (شمال تخت شاه) صعود را ادامه دادیم. در مسیر حرکت و در مسیر راه صخره های زیادی وجود داشت و در گیری با صخره زیاد بود. بعد از چند ساعت به روی یال تخت شاه رسیدیم و مسیر یال را روبه سمت چپ که به قله می رسید ادامه دادیم تا به قله تخت شاه( ساعت 5/11 )رسیدیم.

بعد از عكسبرداري و نام نويسي در روي قله عازم قله كوله جنوشديم كه در سمت مشرق تخت شاه قرار دارد و يال بريده اي را طي نموده تا به گردنه بين قله تخت شاه و كوله جنو رسيديم در اين جا ادامه مسير از روي يال بطرف قله كوله جنو (مسير غربي ) صخره اي و نياز به وسايل فني دارد . مسيري كه از داخل يخچال بطرف قله ميرود ديواره اي و بسيار مشكل مي باشد به ناچار از غرب ديواره و از داخل يخچال كه آب خوردن هم به سختي پيدا مي شد و قابل شرب هم نبود به طرف يال شمالي كوه رفته و از يال شمالي به طرف قله كه راه عادي مي باشد حركت كرديم تا به دره اي رسيديم كه به قله منتهي مي شد و بالا خره ساعت 6 بعد از ظهر به قله رسيديم در حالي كه كم آبي خيلي ما را رنج مي داد و براي برگشت خيلي عجله كرديم كه زياد در تاريكي نمانيم و بهترين راه برگشت مسير يخچال زير قله كوله جنو بود و از انجا مستقيم به پايين آمده و بالا خره ساعت 10 شب به محل چادرمان رسيديم .

روز سوم صعود قله ازنادر:

دراین روز به دو دسته تقسیم شدیم. یک دسته باید چادر را جمع کرده همراه با قاطر به سوی گردنه پیاره بروند تا صعود قلل بعدی راحت شود و دسته دیگر هم عازم قله ازنادر شوند. قله از نادر سمت راست تنگه تونل برف پیر قرار دارد و برای صعود آن باز هم باید از جلوی کوه (شمال) شروع به صعود کرد. 4 نفر از افراد ، ساعت 5/7 صبح براه افتادند.

مسیر این کوه هم صخره ای بود و کمی در گیری با سنگ داشت . بعد از 4 ساعت به بالای کوه جلو ا زنادر رسیدیم و از آنجا یک یال مضرس و دندانه ای داشت که 5/1 ساعت تا قله طول می کشید و بالاخره ساعت 45/3 بعدازظهر قله ازنادر صعود شد. برای برگشت چون می بایستی به گردنه پیاره برویم مجبور بودیم راه سمت راست ازنادر را انتخاب کرده.این راه هم کمی مشکل و طولانی بود و اواخر راه هم به تاریکی بر خوردیم و در نتیجه پیدا کردن راه هم خیلی مشکل بود.بالاخره ساعت 5/10 شب به محل چادر جدید رسیدیم. دو تن از افراد همان روز محل چادر را به آنجا تغییر داده بودند. محل چادر نزدیک چادر نشین آن محل به نام حاجی نگهدار انتخاب شده بود و فاصله چادر قبلی با این چادر در حدود 5/3 ساعت طی شده بود و بهترین جا برای صعود بعدی یعنی قله پیاره کمندون و پیاره دره تخت همین جا بود. در ضمن در جوار چادر نشین این منطقه می توانستیم از آنجا لبنیات تهیه کنیم.

روز چهارم صعود قله پیاره کمندون و پیاره دره تخت:

در این روز با 3 نفر از افراد گروه عازم صعود قلل فوق شدیم و بقیه افراد به استراحت پر داختند. برای صعود این قله ها ابتدا به گردنه پیاره رفتیم. ساعت حرکتمان 8 صبح بود. بعد از رسیدن به گردنه یال روبه قله پیاره را صعود کردیم. صعود این قله از قله های دیگر کمی راحت تر بود. ساعت 12 ظهر به قله پیاره رسیدیم. این قله مشرف به ده کمندون است و محلی ها آن را قله پیاره کمندون می گویندو قله های دیگر هم در سمت راست این قله قرار دارند.که مشرف به منطقه دره تخت است که آن را پیاره دره تخت می نامند. بعد از صعود پیاره کمندون یال سمت راست آن را بطرف قله پیاره دره تخت ادامه داديم .این یال کمی طولانی و سنگی بود. و بالاخره ساعت 5/2 بعد از ظهر به قله پیاره دره تخت رسیدیم و بعد از نوشتن اسم و عکسبرداری به سوی گردنه پیاره بر گشتیم.ابتدا رو به یخچال پائین این کوه رفته و از آنجا راه مالروئی وجود داشت که به گردنه می رفت و بالاخره ساعت 5/5 بعد ازظهر به محل چادرمان رسیدیم.

روز پنجم عبور از منطقه کمندون به سراب شاه تخت ( منطقه دره تخت ):

در این روز افراد برای تغییر محل چادر از گردنه پیاده رو به سراب شاه تخت با قاطر هایی که چادرنشین حاجی نگهدار در اختیار ما گذاشت به سراب شاه تخت رفتیم همراه ما دو پسر بودند یکی از آنها فرزند حاجی نگهدار و دیگری مهنا عموزاده ی نادر که این دو نفر خیلی با آن منطقه آشنایی داشتند و می توانستند راهنمای خوبی برای ما باشند وبا وجود جوانی که از قدرت و استقامت خیلی خوبی بهره مند بودند،بعد از 3 ساعت ما به سراب شاه تخت رسیدیم . چادرنشین معروف این منطقه موسی وحاجی مراد می باشند . ما چادرمان را نزدیک چادر موسی درست بالای چشمه های سراب برپا نمودیم . برای آشنایی با منطقه و آشنا شدن با نام کوهها و محل ها می توان از موسی و حاجی مراد استفاده نمود، ولی از حاجی مراد انتظار کمک و راهنمائی بیشتری می توان داشت.

سراب شاه تخت نزدیک ده دره تخت می باشد و اگر از نظر آذوقه در مضیقه باشیم می توانیم به ده دره تخت یا ده نصرت آباد که در فاصله 5/1 ساعتی قرار دارد برویم و از فروشنده ها و راهنمایان خوب نصرت آباد استفاده نمود. ناد علی راهنمای خیلی خوب و مهمام نواز آن منطقه می باشد و ما برای شناختن نام کوه ها کمک زیادی از او گرفتیم.

روزششم صعود قلل لگه، سراب شاه تخت، برج مهر جمال و قله مهر جمال:

در این روز ساعت شش و نیم صبح از چادر به راه افتادیم در جلوی ما دره ای تنگ قرار دارد که به تدریج بزرگ می شود و در قسمت آخر دره دیواره ای با شیب 75 درجه روبه قله سراب شاه تخت می رود ما ابتدا از یال دست راست این دره که محلی ها به آن کوه لمه سو ، می گویند. شروع به صعود کردیم. ناگفته نماند یکي از افراد ما جهت محافظت وسایل در چادر ماند و بقیه برای صعود قلل مذکور به راه افتادند.

یال دست راست نسبتاً خوب بود . کمی درگیری با صخره داشت تا اینکه ما ساعت 12 ظهر به قله لگه رسیدیم. سمت راست قله لگه قله فیال سون و چال فیال سون قرار دارد و سمت چپ قلل سراب شاه تخت و مهر جمال. راه لگه به سراب شاه تخت را باید از گردنه فاصله دو کوه عبور کرد . بعضی قسمت های پایین آمدن بسیار فنی است و باید از طناب استفاده کرد. بعد از رسیدن به گردنه عازم قله سراب شاه تخت شدیم و با سنگ نوردی متوسط خودمان را به این قله رساندیم.(ساعت 3 بعد از ظهر) از آن جا عازم قله سوزنی شکلی شدیم که بنا به مجاورت قله مهر جمال نام آن را سوزنی مهر جمال گذاشتیم و بعد از آن عازم قله مهر جمال شدیم. فاصله قله لگه تا مهر جمال 4 ساعت طول کشید . برای برگشت گردنه کوچکی میان سوزنی مهر جمال و قله مهر جمال قرار داشت. به آن گردنه رفتیم از گردنه تا پایین چال سراب شاه تخت یک تکه یخچال به طول تقریبی یک کیلو متر با شیب 50 تا 75 درجه قرار داشت. مسیر فرود ما آن یخچال بود و قسمت هایی از شکاف های فاصله یخچال با صخره بقل یخچال مورد استفاده قرار گرفت و خیلی جالب و مشکل بود و احتیاج به استفاده از کلنگ بود که ما کلنگ همراه نداشتیم و تنوعی در کوه نوردی ایجاد می کرد. و قسمت های پایین یخچال که شیب تند می شد مجبور بودیم افراد را با طناب حمایت کنیم که خوشبختانه وقت زيادی نگرفت و ما در مدت تقریباً 2 ساعت به پایین یخچال رسيدیم و چال سراب شاه تخت تا محل چادر را یک ساعت پیموده و بالاخره ساعت 8 شب به چادر رسیدیم.

روز هفتم صعود قلل میرزایی کوله لایو سن بران :

البته این صعود بهتر بود و از طرف پاتاف انجام می شد. ولی چون آشنایی دقیقی نداشتیم و کلاً تقسیم بندی منطقه ها روشن نشده بود. این صعود ازمنطقه سراب، شاه تخت انجام شد و در صورتی که منظور فقط صعود این سه قله از این منطقه باشد،مسیر خوبی است و در صورتی که قلل دیگر (گل گهر و گل گل ) هم مد نظر باشد بهتر است از محل پاتاف صعود انجام شود. در این روز ساعت 30/7 صبح به راه افتادیم در نزدیکی سراب جایی است به نام شنستان که از ابتدای آن دره بزرگی شروع می شد که مسیر راه ما بود ما برای اجرای این برنامه سه نفر حرکت کردیم و بقیه به استراحت پرداختند . دره مذکور خیلی طولانی بود و اوائل آن چال فیالسون به سمت جنوب جدا می شد. بعد از 5/3 ساعت به آخر دره رسیدیم که گردنه چمبر میرزایی نام داشت . پشت گردنه دره ای است سنگي وشنی که به چال بران (به قول محلی هاچال کبود) منتهی می شد. بعد از 1 ساعت به چال بران رسیدیم که جائی بسیار بزرگ بود و یخچال های زیبایی داشت .

در غرب این چال ،قله ی سن بران و جنوب غربی آن کوله لایو و در مشرق ان قله میرزایی قرار داشت . ما از جهت شرق به غرب راه را ادامه دادیم . اول به قله میرزایی صعود کردیم در سمت شرق قله میرزایی دو سه قله کوچکتر قرار داشت که بزرگترین آنها قله ی فیالسون است و ما متاسفانه به علت کمی وقت نتوانستیم این قله را صعود کنیم . غرب قله میرزایی را یک یال مضرس و دندانه دار به قله کوله لایو متصل می کند و ما بعد از گذشتن از این یال ساعت 30/2 بعد از ظهر به قله کوله لایو رسیدیم ، از کوله لایو تا قله ی سن بران فاصله ی زیادی نبود و بالاخره ما ساعت 4 بعد ازظهر به قله ی سن بران رسیدیم .

در غرب قله سن بران چال کبود قرار دارد که محلی ها به آن چال میشان می گویند .

در غرب چال کبود قله گل گل و در جنوب آن قله ی گل گهر و در شرق آن قله ی سن بران قرار گرفته است . بعد از عکسبرداری از قله ی سن بران شیب تندی را رو به چال بران پائین رفتیم و بالاخره ساعت 6 بعد ازظهر در میان دوستان خود بودیم .

روز هشتم عبور از منطقه ی سراب شاه تخت به منطقه ی پاناف :

در این روز همراه با حاجی مراد چادرنشین این منطقه با الاغ هائی که جهت حمل بارهای ما تهیه کرده بود به سوی پاتاف راه افتادیم . پاتاف هم از محل دره شنستان عبور می کرد منتهی مسیر آن نرسیده به آخر دره از گردنه ای به سمت پشت یال دست راست می رفت و با تراورس مسیر به محل پاتاف که عده ای چادرنشین در آنجا هستند منتهی می شد ولی خود پاتاف راهی طولانی بود و قرار دادن مرکز صعود این منطقه از آنجا مسیر را طولانی می کرد در نتیجه می باید مقدار زیادی از پاتاف بالا رفت ،تا به جائی رسیدکه از محل گون های کتیرا عبور کرده و به پائین دره چال بران می رسد و از آنجا جوی آبی روان است . البته برای رسیدن به این محل اگر از گردنه چمبر میرزایی chambare mirzaie اقدام شود خیلی بهتر است (مسيري که روز قبل از آنجا صعود کردیم) و راه نزدیکتری را می توان گذراند. جوی آب درست در زیر گردنه چمبر میرزایی به فاصله ی 1 ساعت قرار دارد که ادامه آن هم به چال بران می رسد و بالاخره ما چادرمان را در بغل جوی آب بر پا کرده و شب را در آنجا گذراندیم .

روز نهم تراورس قلل سن بران _ گل گهر و گل گل :

در این روز 3 نفر از افراد گروه به راه افتاده و عازم صعود این قلل شدند مسیر یال سمت راست چادر بود که بعد از 5/3 ساعت این یال به قله سن بران رسید و از قله ی سن بران به قله گل گهر 45 دقیقه وقت گرفت که راه کمی مشکل بود و از قله ی گل گهر به گل گل هم 5/1 ساعت که اواخر راه خیلی مشکل می شد و صعود با سنگنوردی مشکل ،انجام گرفت و بالاخره ساعت 3 بعد ازظهر قله ی گل گل هم صعود شد و برای برگشت هم از یال سمت راست چال کبود به چال کبود آمده و دنباله مسیر یال سن بران را که فاصله ی چال کبود و چال بران است به پائین آمده و بالاخره ساعت 5/5 بعد از ظهر روز دهم صعود تمام قله های اشترانکوه به جز فیالسون به اتمام رسید (سن بران هم دو مرتبه صعود شد)و روز بعد هم همه به پاتاف آمده و از آنجا از طرف کرچیون kerchion به دربند رفته و از دربند عازم درود شدیم .از درود هم مستقیم به همدان برگشتیم.

نکاتی که لازم است توضیحات بیشتری داده شود :

1- نام مناطق مختلف اشترانکوه مخصوصاًچال های معروف آن قبل از اجرای برنامه تنها منبعی که برای اسامی مناطق مختلف اشترانکوه وجود داشت از کروکی آقای خنجی بود ولی در موقع اجرای برنامه بیشتر اسامی کروکی آقای خنجی برای محلی ها نا ماًنوس بود و آنها اسامی دیگری برای قله ذکر می کردند مثلاً در کروکی نام برده قله كفت : همایون kaftehomayoun از طرف مشرق اولین قله ایست که در این رشته کوه وجود دارد ولی چادرنشینان و روستائیان نام آنرا کوله جنو می گفتند و همچنین در چگونگی چال های منطقه ی اشترانکوه با کروکی آقای حنجنی در بیشتر موارد تفاوت ، زیادی مشاهده می شود از این جهت ما کلیه اسامی قله ها را با استفاده از اطلاعات چادرنشین ها و روستائیان در روی کروکی نوشته ایم .

اطلاعاتی درباره ی وضعیات جغرافیای انسانی و اقتصادی منطقه ی اشترانکوه :

مردم این منطقه اهل تشیع هستند و به شدت متعصب می باشند . ساکنین این منطقه روستائیان و عشایر چادرنشین هستند که زمستان به نزدیکی های دزفول و اندیمشک کوچ می کنند. زندگی روستائیان بیشتر از طریق کشاورزی تاٌمین می شود .

محصول عمده ی کشاورزی آنها گندم و جو است . میوه خیلی کم بدست می آید و معمولاً در جوار شغل کشاورزی به مقدار محدودی دامپروری هم به عمل می آید و عشایر هم از راه گله داری زندگی را می گذرانند و به مقدار خیلی محدودی هم کشاورزی می کنند. دامهائی که بیشتر در آنجا وجود دارد گوسفند و بز است . گاو و گوساله هم خیلی کم وجود دارد و به طور کلی وضع دامپروری نسبت به جاهای مختلف فرق می کند و در مناطق مختلف اختلافات زیادی وجود دارد . لبنیاتی که از طریق دامپروری بدست می آید کم بوده و معمولاً مصرف داخلی خانواده های عشایر را تاٌمین می کند . در خانواده های روستائی و عشایری ، پرورش مرغ و خروس خیلی کم مشاهده می شود . گیاهانی که در مناطق اشترانکوه مشاهده می شود عبارتند از :

1-مفرا 2-آذربه (آبشه) که و از گیاهان معطر هستند 3-گیاه زرآبی که مصرف پزشکی دارد و برای رفع دل درد استفاده می شود 4-چبیل 5-فیاله 6-گون که هر سه برای خوراک مال و احشام استفاده می شود.

از درختهای کوهستانی سرو کوهی را می توان نام برد.

حیوانات وحشی :خرس که خیلی زیاد وجود دارد و تقریباً بی خطر هستند(گرگ)

حیوانات موذی :مارهای کوتاه و نازک خیلی خطرناک_مارمولک.

حشرات:زنبور عسل،پشه ی گزنده

بعضی لغات و اسامی و اصطلاحات :

توچ = قله Toch

کول جنو = منظور کوهی است که در زمستانها از آن صداهایی می آید(ممکن است صدای بهمن باشد) ومحلی ها معتقدند که از کوه صدای جن می آید از این جهت آنرا کوه جن ها یا جنان می گویند و کول جنو تلفظ می کنند .

لمه سو lame sou = کوهی است که قله آن لگه می باشد و به معنای کوهی است که خشک و بی آب است.

فیالسون = فیاله یک نوع تیغ است که برای خوراک احشام استفاده می شود و شاید منظور از فیاله سون منطقه ای باشد که در آن این نوع تیغ به مقدار زیاد وجود دارد و به عمل می آید . چرانه = چراگاه

توضيح : در سال 1352 كه دومين صعود منطقه اي را داشتيم (اولين صعود منطقه اي جويار ) و طي مدت 10 روز در منطقه اشترانكوه موفق به صعود تمامي قله هاي منطقه شديم . تجربه امروز صعود خط الراس يا صعود آلپي ا و سبك باررا نداشتيم و به همين علت مجبور بوديم در چهار نقطه كمپ زده و از هر نقطه قلل مشرف بهد آن را صعود نماييم و اين كار خيلي وقت گير ، پر زحمت و با صرف انرژي بود در حاليكه بعد ها كه صعود هاي خط الراسي رسم شد در سال 1368 در يك صعود خط الراسي و الپي و سبك بار موفق شديم ظرف مدت کمتراز4 روز كل خط الراس را طي نماييم كه بسيار جالب بود و بعدها هم صعود هاي خط الراسي روي كوه گرين نهاوند دنا (ياسوج ) زرد كوه ( چهار محال بختياري ) – جبال بارز و ... اجرا نموديم .

قله های زیبای شاتخت.مهرجمال وسوزنی مهرجمال ومانده یخجال پرشیب مهرجمال

قله های روبرو شاه تخت .مهرجمال وسوزنی مهرجمال

قله کمندون

محمد باقری.فریدون معبودی.اصغر صالحی..نعمت اخضری واکبر مسلم خانی

اکبر مسلم خانی فریدون. معبودی . .اصغر صالحی محمد باقری وفریدون اسماعیل زاده

عکس های سال 1352

در سال 1368 در يك صعود خط الراسي و الپي و سبك بار موفق شديم ظرف مدت کمتراز4 روز كل خط الراس را طي نماييم كه بسيار جالب بود و بعدها هم صعود هاي خط الراسي روي كوه گرين نهاوند دنا (ياسوج ) زرد كوه ( چهار محال بختياري ) – جبال بارز و ... اجرا نموديم .(شهرام میرزائی .مجید قادری ونعمت اخضری)

عکس های سال1368

مجید قادری .شهرام میرزایی ونعمت اخضری