پیروزی پر ارزش کوهنوردان ایرانی روی دیوراه علم کوه  

 

در سالهای اخیر کوهنوردان جوان ما روی کوههای زیبا و سخت ایران به کارهایی دست می زنند که از نظر فن کوهنوردی ارزش بین المللی دارد.

یکی از کوههای ایران که طی چند سال گذشته نه فقط کعبه آمال کوهنوردان ورزیده ایرانی قرار گرفته ، بلکه از جمله هدفهای بزرگ کوهنوردان برجسته بین المللی هم بوده علم کوه و دیواره معروف آن است.

علم کوهبا ارتفاع تقریبی 4870 متر دومین قله بلند ایران بعد از دماوند است و دیوراه هشتصد متری آن یکی از پنج دیواره مشکل و معروف جهان است . این دیواره هولناک از سنگ خارای سفید است و از این نظر نیز کوه منحصر به فرد ایران است.

علم کوه در منطقه غربی کلاردشت و روبروی قله معروف تخت سلیمان قرار گرفته است .

روی دیواره این کوه بلند تا کنون هیئت های متعدد از کشورهای اتریش ، فرانسه ، انگلستان ، ایتالیا ، اسپانیا ، آلمان و اخیراً لهستان فعالیتهایی شده است و تعداد گروههایی که توانسته اند از قسمتهای مختلف این دیواره تا قله صعود کنند انگشت شمارند و در این میان برای کوهنوردان ایرانی اسباب افتخار است که تا کنون سه گروه از این دیواره به قله صعود کرده اند.

 

افراد سازمان کوهنوردی ابر مرد که از کوهنوردان جوان تشکیل شده است علاوه بر آنکه اخیراً از دیواره هزار متری بیستون صعود کرده اند سال گذشته برای نخستین بار از روی این دیواره به قله صعود کردند هفته گذشته نیز از همان طریقی که گروه کوهنوردان فرانسوی سه سال پیش از این قله صعود کردند موفق به کسب افتخار شدند.

بعضی از نقاط این دیواره از نظر صعود به اندازه ای سخت است که کوهنوردان آمریکایی آن را درجه ششم تعیین کرده اند (در کوهستانهای سنگی و یخی آسانترین راه درجه یکم و سخت ترین راهها درجه ششم است.)

ابراهیم بابائی چهره تاریخی کوهنوردی فنی ایران

و صعود از آن با استفاده از کوبیدن میخ در شکاف سنگ و استفاده از رکابهای کوبیده شده از طناب صورت میگیرد.

گروه کوهنوردان ابرمرد که امسال موفق به صعود از راه (مسیر) معروف به فرانسویها شدند ، عبارت بودند از : ابراهیم بابایی ، کیومرث بابازاده ، بیژن صادقی ، غلامرضا دانشور ، جمشید حساس و غلامحسین وهاب زاده .

 

کیومرث بابازاده استاد کوهنوردی کوه ایران

این عده مجبور شدند برای صعود از این راه(مسیر) چند بار از روی یخچالهای دائمی زیر دیواره صعود کرده و درآنجا طنابهای ثابت و وسایل فنی کوهنوردی قرار دهند و شب هنگام به اقامتگاه اصلی خود باز گردند. سرانجام روز صعود اصلی فرا رسید ، ابراهیم بابایی ، کیومرث بابازاده و غلامحسین وهاب زاده راه قله را در پیش گرفتند و آقایان صادقی ، دانشور و حساس بعنوان گروه مراقب زیر دیواره نشستند.

یکی از بزرگترین اشکالات گروه صعود کننده روی این دیوراه سخت حمل کوله پشتی های سنگین بود که در آن علاوه بر وسایل کوهنوردی فنی خوراک و آذوقه خود را نیز همراه داشتند . زیرا یک شب را میان دیواره د رحالی که خود را با طناب به تخته سنگها بسته بودند بسر برده شب دوم نیز روی قله ماندند . اتفاقاً هر دو شب مذکور هوا بسیار سرد بود ، زیرا طی مدت روز بارندگی شده بود و حرارت سنج در بارگاه اصلی زیر دیواره 9 درجه زیر صفر را نشان میداد.

روز دوم صعود دو تن از افراد گروه مراقب آقایان صادقی و دانشور که احساس کردند کار گروه صعود کننده بسیار دشوار است از تیغه ای که در سمت راست این دیوار قرار دارد و به تیغه آلمانیها معروف است (چون برا ی نخستین بار آلمانیها در سال 1939 از آن صعود کردند) شروع به بالا رفتن کردند تا در صورت لزوم بتوانند از فاصله نزدیکتر به کمک دوستان خود بشتابند.

این دو کوهنورد جوان موفق شدند با سرعت زیاد از این طریقه خود را به قله برسانند و در صورت لزوم با استفاده از روش روی طناب به افراد گروه صعود کننده کمک کنند.

گروه صعود کننده که برای پیش گیری از خطر سنگهای لغزانی که تقریباً بطور دایم یخچال های زیر دیواره را بمباران می کنند کلاه خود های مخصوص (کلاه کاسک) صعود بر سر داشتند و این کلاه ها بخصوص در آخرین هشتاد متر زیر قله کمک شایانی به ایشان نمود.

این سه تن که پس از دو روز صعود بسیار دشوار به قله رسیده بودند به اتفاق دوستان خود از گروه مراقب دومین شب را در قله علم کوه به صبح رسانیدند و بامداد روز بعد از طریق یخچالهایی که در قسمت غربی کوههای معروف به خرسان و هفت خوان و گردنه شانه کوه به اردوگاه اصلی خود بازگشتند و پس از یک روز استراحت به دو کار شگرف دیگر روی این کوه دست زدند که یکی از آنها هم صعود و هم فرود از روی تیغه آلمانیها بود که تا کنون سابقه نداشته . زیرا تا حال کوهنوردان از راه تیغه آلمانیها خود را به قله رسانیده و از راههای آسانتر دیگر به اردوگاه اصلی باز می گشتند.

کار جالب توجه دیگر این گروه صعود از یخچال عمودی معروف به اسپیلت است که در سمت مغرب تیغه معروف آلمانیها قرار دارد و صعود از ان اغلب توسط کوهنوردان اروپایی بوده است ، چون به علت کم بودن نقاطی که روی کوههای ایران دارای برف و یخ باشد تجربه کوهنوردان ایرانی در فنون مخصوص صعود از دیوراه های برفی و یخی کافی نیست و تنها 2 سال قبل عده ای از مربیان کوهنوردی ایران به اتفاق مربی اتریشی از یخچال اسپیلت صعود کردند و گروه ابرمرد تنها گروه کامل ایرانی بود که این خط سیر مشکل را پیروز مندانه طی کرد.

مجموع مدت سفر این کوهنوردان 11 روز بود .

 

توضیح

1 گزارش فوق عینا به نقل ازکیهان ورزشی شماره7833 مورخ9شهریورسال1348 میباشد.

صعودکنندگان فوق بعدا گروه کوهنوردی آرش راه اندازی که تا کنون ازبزرگترین گروههای کوهنوردی کشور بوده وفعالیتهای چشمگیری درامر صعودهای فنی دیواره نوردی زمستانی وتابستانی وهمچنین صعودهای خطالراسی وزمستانی در داخل وخارج ازکشور داشته واز افتخارات کوهنوردی کشور میباشند.