جرج مالوری
کوهنوردان نامدار جهان
افسانه ای به نام جورج مالوریجرج هربرت مالوری
جرج هربرت مالوری(۱۸ ژوئن ۱۸۸۶ تا ۸ ژوئن ۱۹۲۴) کوهنوردی انگلیسی بود که برای اولین بار در دهه ۱۹۲۰ میلادی از سوی کشور انگلستان برای فتح قله اورست اقدام نمود.او سه بار به صعود اقدام کرد اما در مرتبه سوم به همراه اندرو ایروین در مکانی نامعلوم در قسمتهای فوقانی تیغهً شرقی کوه اورست ناپدید گردید. مشخص نیست که ناپدید شدن او بعد یا قبل از رسیدن به نوک قله اورست بوده است اما آخرین بار وی و همراهش تنها در فاصله چند صد متری قله مشاهده شده بودند. این کار او اولین تلاش انسان برای فتح قلهً اورست محسوب میگردد.سرنوشت مالوری برای ۷۵ سال نا مشخص بود تا اینکه نهایتا بدن یخ زده اش در سال ۱۹۹۹ کشف گردید با این حال تا کنون مشخص نشده است که آیا او موفق به فتح قله اورست شده بود یا خیر.
جرج مالوری
جمله مشهوری درباره مالوری وجود دارد:یک بار از او پرسیده بودند : “چرا شما می خواهید اورست را فتح کنید؟”که او پاسخ داده بود : “برای اینکه آنجا است”!این چهار کلمه مشهورترین کلمات بین کوهنوردان هستند. البته اخیرا درباره اینکه آیا این کلمات گفتهً خود مالوری بوده یا اینکه زادهً خیال پردازی یکی از روزنامه نگاران آن زمان بوده شک و شبهه بوجود آمده است.برادر مالوری نیز مانند خود او در حادثهً کوهنوردی در کوههای آلپ فرانسه در گذشت.
منبع: وبلاگ پسران کوهستان
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اولین تلاش کننده بر روی قله اورست
جورج مالوری با نام کامل جورج هربرت لی مالوری (به انگلیسی: George Herbert Leigh Mallory) (زاده ۱۸ ژوئن ۱۸۸۶ – درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۲۴) کوهنوردی انگلیسی بود که برای اولین بار در دهه ۱۹۲۰ میلادی از سوی کشور انگلستان برای فتح قله اورست اقدام نمود. او سه بار به صعود اقدام کرد اما در مرتبه سوم به همراه اندرو ایروین در مکانی نامعلوم در قسمتهای فوقانی تیغهً شرقی کوه اورست ناپدید گردید.
جورج مالوری و اروین اندرو
زندگی، تحصیلات و شغل جرج مالوری:
مالوری در سال ۱۸۸۶ در چشایر (Cheshire) انگلیس متولد شد و در سال ۱۹۰۵ به تحصیل تاریخ در کمبریج پرداخت و قبل از آن با کوهنوردی و صخرهنوردی آشنا شده بود. سپس در Chaterhouse شروع به تدریس کرد. در این هنگام با همسرش روت ترنر (Ruth Turner) (1942-1892) آشنا شد و آنها در سال ۱۹۱۴ درست ۶ روز قبل از جنگ آلمان و انگلیس (جنگ جهانی اول) با هم ازدواج کردند که حاصل آن ازدواج ۲ دختر و یک پسر بود. در دسامبر ۱۹۱۵ به عنوان ستوان دوم به ارتش سلطنتی پیوست و بعد از اتمام جنگ مالوری بار دیگر برای تدریس به Chaterhouse بازگشت و از آنجایی که همیشه عاشق کوهنوردی و ارتفاع بود و رویای رسیدن به اورست را در سر میپرورانید در سال ۱۹۲۱ برای پیوستن به اولین اکسپدیشن انگلیسیها به قله اورست از کارش استعفا داد. محل درآمد او از آن پس نوشتن و ایراد سخنرانی بود که البته موفقیت شایانی در این زمینه نداشت.
یافتن جسد و بقایای جرج مالوری
در سال ۱۹۹۹، اکسپدیشن جستجوی مالوری ـ ایروین که توسط BBC و TV Show Nowa حمایت مالی میشد توسط اریک سیمونسون سازماندهی شد. آنها به منطقه رفتند و در ماه می ۱۹۹۹ کنراد آنکر (Conrad Anker) جسد یخزده و تقریباً مومیایی شدهای را در ارتفاع ۸۱۵۷ متری در رخ شمالی کوه اورست مشاهده کرد. جایی که جسد قرار داشت زیر محلی بود که تبر یخی ایروین قبلاً یافت شده بود. با برچسب لباس به نام G. Leigh Mallory اطمینان یافتند مالوری را سرانجام بعد از ۷۵ سال یافتهاند.بدن در وضعیت خوبی باقی مانده بود. به همراه جسد، عینک برفی، چاقوی جیبی، ارتفاعسنج و ساعت یافت شد. گروه جستجو موفق به یافتن دوربین کداکی که آنها در اختیار داشتند و میتوانست نشان دهد که این دو نفر به قله رسیدهاند، نشد.متخصصین کداک اعلام کردند اگر دوربین یافت شود، فیلم آن به علت سیاه و سفید بودن و دمای فریز ارتفاع بالا قابل بازیابی است و میتوان آن را پرینت کرد. چندین گروه تحقیقی دیگر برای یافتن دوربین کداک و در عین حال یافتن جسد اندرو ایروین ایجاد شد که تاکنون ناموفق بوده است.
پیدا شدن جسد جورج مالوری پس از 75 سال در اورست
بقیه در ادامه مطلب
راز مبهم مرگ جورج مالوریاولین تلاش کننده بر روی قله اورست(از وبسایت خبرگزاری ایسنا)
فتح قله اورست به عنوان بام جهان همواره کاری پر مخاطره بوده و با وجود پیشرفتهای صورت گرفته و امکان مسیریابی دقیقتر، هنوز هم شماری از کوهنوردان در راه رسیدن به اورست ناکام میمانند.رویای صعود به این کوه 8848 متری را کوهنوردان زیادی در سر پروراندهاند و شماری هم در راه رسیدن به این رویا جان خود را از دست دادهاند. بر اساس آمار ارائه شده، تا کنون حدود 250 کوهنورد در مسیر رسیدن به اورست جان خود را از دست دادهاند و جسد شماری از این کوهنوردان نیز هرگز پیدا نشده است. یکی از مشهورترین نامهایی که اقدام به صعود اورست کرده یک کوهنورد انگلیسی با نام “هربرت مالوری” بود. این کوهنورد و کاوشگر مشهور انگلیسی اولین انسانی بود که برای فتح اورست تلاش کرد.مالوری سه بار برای فتح اورست شانس خود را امتحان کرد که تلاش اول در سال 1921 (اولین اکسپدیشن بر روی کوه اورست) تا ارتفاع 7 هزار متری پیش رفت. او در دومین گام در سال 1924 به ارتفاع 7 هزار و 550 متری رسید. تلاش مالوری و ارتفاع صعود وی با توجه به امکانات کوهنوردی در آن زمان بسیار حائز اهمیت بود و نشان دهنده توان و نبوغ بسیار بالای این کوهنورد بود. مالوری به همراه همنوردش “آندرو اروین” در سال 1924 برای بار سوم تلاشی را به سمت قله آغاز کرد و این تلاش یکی از مهمترین رازهای قرن بیستم را رقم زد. پس از چند روز تلاش و بر قراری کمپهای شش گانه سرانجام در روز 8 ژوئیه 1924 روز موعود برای فتح بام دنیا فرا رسید. اعضای اکسپدیشن بریتانیایی از بیس کمپ مشغول رصد مالوری و اروین بودند. آخرین بار مالوری و اروین در ارتفاع هشت هزار و 600 متری و درست 250 متر زیر قله در حالی که با قدرت به سمت قله پیش میرفتند، مشاهده شدند. پس از آن دیگر هیچکس این دو کوهنورد را ندید و ناپدید شدن مالوری، بزرگترین راز تاریخ کوهنوردی را رقم زد و این سوال را در اذهان مطرح کرد که آیا آنها قبل از رسیدن به قله ناپدید شدند یا بعد از آن؟
جبهه شمالی اورست – مسیر جورج مالوری
29 سال بعد از مالوری “سر ادموند هیلاری” بر فراز اورست ایستاد تا اولین انسانی باشد که قدم بر روی بام دنیا گذاشته باشد. اما آیا او واقعا اولین کوهنوردی بود که اورست را فتح میکرد؟ صعود هیلاری از سمت نپال و از جبهه جنوب شرقی صورت گرفت که بسیار آسان تر از جبهه شمالی است. پیدا کردن جسد مالوری نیز به اندازه ناپدید شدن وی پر رمز و راز بود. “کنراد آنکر” کوهنورد معروف آمریکایی یکی از افرادی بود که سالها در اورست و در ارتفاع بالا و در منطقه مرگ به جستجو برای پیدا کردن جسد مالوری پرداخت. سرانجام گروه کنراد آنکر در سال 1999 موفق شد جسد مالوری را بیابد. اما پیدا کردن جسد مالوری ، راز صعود او به اورست را پیچیده تر کرد.
پیکر یخ زده و تقریبا سالم مالوری بعد از 75 سال در اورست پیدا شد. عده ای او را نخستین فاتح قله اورست میدانند و دو دلیل اساسی را برای اثبات فرضیه صعود او به اورست مطرح میکنند.
جسد جورج مالوری پس از 75 سال در اورست
اول آنکه دختر مالوری گفته بود که پدرش عکسی از مادر وی به همراه داشته و به او قول داده بود که عکس او را بر روی بام دنیا قرار دهد. زمانی که پیکر یخ زده مالوری پیدا شد تقریبا لباسها و مدارک وی سالم بودند اما در مدارک و جیب مالوری عکسی از همسرش یافت نشد و این یعنی عکس را از مدارکش خارج کرده بود. اما آیا این عکس را مالوری روی قله گذاشته بوده؟ دوم آنکه زمانی که پیکر مالوری پیدا شد، عینک آفتابی او درون جیبش قرار داشت این در حالی بود که در آن ارتفاع تقریبا صعود بدون عینک غیر ممکن است. مالوری این نکته را خوب میدانست. به ویژه آنکه یکی از همنوردانش در صعودهای قبلی بر اثر اشتباه استفاده نکردن از عینک دچار برف کوری شدید شده بود. این موضوع میتواند نشان دهنده این امر باشد که مالوری بعد از فتح قله و در حین بازگشت از قله و در زمانی که هوا رو به تاریکی میرفته، دچار حادثه شده است.
جمله مشهوری درباره مالوری وجود دارد. از او پرسیده بودند “چرا میخواهی اورست را فتح کنی؟” که او پاسخ داده بود: “برای اینکه آنجا است!“
این کوهنورد چه به قله رسیده باشد چه نه برای همیشه یک ” افسانه” باقی میماند؛ افسانهای به نام “جورج مالوری”.
منبع: وبسایت خبرگزاری ایسنا (با ویرایش)
.............................................................................................................................
×رازی که برملا شد؛ جورج مالوری به قله نرسید
در تاریخ 10 آگوست 2010 محققان کانادایی و هندی ادعا کردند که بزرگ ترین راز کوهنوردی مربوط به مرگ دو کوهنورد بریتانیایی که فکر می شد در سال 1924 به قله اورست صعود کرده باشند، تقریبا 30 سال قبل از اینکه ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی به قله اورست برسند، آشکار شده است.
جورج مالوری و آندره ایروین در 1924 در نزدیکی قله اورست ناپدید شدند و مرگ آن ها به مدت 86 سال به صورت رازی در تاریخ کوهنوردی بر جای مانده است. جسد مالوری در سال 1999 در طی یک اکسپدیشن اورست پیدا شد اما جسد ایروین تا این تاریخ یافت نشده است.
این باور هست که این دو کوهنورد حقیقتا به قله اورست رسیده بودند و زمانی که در مسیر بازگشت به کمپ اصلی شان بودند جان خود را از دست داده اند. آنها می گویند که اگر دوربینی که ایروین همراه داشته کشف شود، می تواند حاوی مدرکی برای اثبات صعود به قله تقریبا 30 سال قبل از صعود هیلاری و نورگی به قله باشد. هیلاری و نورگی در سال 1953 به قله رسیدند.
هیمالیا نوردان یکصدسال پیش
تیم اکسپدیشن 1921 انگلستان – جورج مالوری نفر اول ایستاده از سمت راست
بنا به گفته Postmedia News اما اکنون، دو استاد دانشگاه تورنتو و یک محقق هندی می گویند که کاهش شدید فشار بارومتری، کولاک کور کننده و محرومیت ناگهانی از اکسیژن عوامل کلیدی مرگ این دو بودند. کنت مور و جان سمپل از دانشگاه تورنتو و دو راج سیکا محقق هندی پس از بررسی گزارش های ثبت شده هواشناسی که مدت های طولانی نادیده گرفته شده بودند و دیگر گزارش های هوا در روزی که این کوهنوردان ناپدید شدند، به این نتیجه رسیدند.
کنت مور در این باره گفت: “گم شدن مالوری و ایروین یکی از طولانی ترین رازهای قرن بیستم است، با این حال، در سر تا سر بحث های مربوط به گم شدن آنها، مسئله وضعیت هوا هرگز مورد توجه قرار نگرفته است. تا زمان کامل کردن اطلاعات مان، تنها اطلاعات در دسترس مشاهده انجام شده توسط نوئل اودل کوهنوردی که پشت سر مالوری و ایروین صعود می کرد، بود که ادعا کرد در بعدازظهر روزی که آن ها ناپدید شدند کولاک گرفت.”
بنا به این گزارش با تجزیه و تحلیل اطلاعات هواشناسی سال 1924 کوه های هیمالیا که در آرشیو جامعه سلطنتی جغرافیا در لندن نگهداری می شود، این سه محقق مشخص کردند که مالوری و ایروین احتمالا در معرض افت ناگهانی در فشار بارومتری به اندازه 18 میلی بار به هنگام نزدیک شدن به قله اورست قرار گرفته اند.
منابع: (1) و (2)
مالوری در این آخرین سفر برای 75 سال از دیده ها پنهان ماند تا اینکه در سال 1999 جسد او پائین تر از پله دوم مسیر شمالی قله اورست پیدا شد. شاید بد نباشد نامه جرج مالوری در عزیمت به اورست را بخوانید
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
.
قله اورست سال 2019
اطلاعات فوق از اینترنت گرفته شده است نعمت اخضری دی 1398
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم دی ۱۳۹۸ ساعت 10:18 توسط نعمت اخضری
|
ده سال ، بیست سال ،سی سال چهل سال نزدیک به پنجاه سال است که فعالیت کوهنوردی داشته برنامه های زیادی را اجرا نموده ازجمله صعود بسیاری از قلّه های کشور ، صعودهای منطقه ای ( صعود تمامی قلّه های یک خط الرأس ) سنگنوردی ، دیواره نوردی ، صعودهای زمستانی ، اجرای برنامه های نو و جدید و برای اولین بار بازدید از غارها برگزاری کلاسهای آموزش سنگنوردی و کوهنوردی ، برخورد با حوادث و اتفاقات در کوهستان ، مواجه با شرایط سخت زمستانی ، ریزش بهمن ها ، امداد و نجات و حمل مصدومان در شرایط بسیار سخت ، ارتباط بسیار خوب و صمیمانه با کوهنوردان وقت گروههای کوهنوردی و تشکیلات کوهنوردی ، حضور فعال در تشکیلات کوهنوردی دولتی و غیر دولتی در طول زمان و کسب تجربیات بسیار زیاد و دوستانی جاودانی وفراموش نشدنی.