قبیله ماسایا

نیم میلیون ماسایی و صدها هزار گردشگری برای دیدارشان ارزش این قبیله را نشان میدهد .

سکونت گاه ماسایی ها در جنوب کنیا و رد استانهای آروشا و باراکیو می باشد.

گله های گاو اصلی ترین سرمایه آنهاست و هر طایفه با حک کردن نشان خود بر بدن گله ها آنها را از یکدیگر مشخص می کنند.

زمین های ماسایی ها به قسمت های کوچکتر تقسیم و در هر قسمت که کران گفته می شود ۱۰ کلبه را شامل و با بوته های طبیعی از دیگری جدا می شوند کلبه ها از خشت ُ چوب و علف ساخته شده و داخل آنها با ژوست حیوانات تزئین می شود داخل هر کلبه به اتاق های کوچکتر ۱*۵/۱ متری برای ژدر ُ همسر و فرزندان و بچه های تازه به دنیا آمده گاو تقسیم شده است .

غذای ماسایی ها عمدتاْ از خون گاو و شیر می باشد که در داخل کدوهای مخصوص ذخیره می شوند و خون گاو از شاهرگ اصلی یک گوساله وحشی یا گاو بیرون می آید برای آنها بسیار ژر ارزش و مقوی می باشد. ماسایی ها معتقدند سلامتی و برکت با تعداد گله سنجیده می شود و در صورت زیاد شدن تعداد همسران آنها هم اضافه می شود.

ماسایی ها در داخل کلبه های خود به بچه ها آموزش درس داده و زبان انگلیسی صحبت می کنند.

معلم بچه های قبیله ماسایی

لباسهای قبیله انواع مهره ای سنتی و بسیار دیگر از صنایع دستی توسط زنان ماسایی ساخته می شود و در معرض فروش برای جهانگردان قرار می گیرد.