زمستان تمام شد وبهارآمد

فرا رسیدن فصل بهار ونوروز عید باستانی ایرانیان بر همه شما

خوبان  دلسوزان  دلسوختگان  انسانهای بزرگ  خدمتگزاران  کوهنوردان و ورزشکاران پاک و پاک نیت مبارک باد.

 

بهار را با شعر معروف فریدون مشیری  شاعر بزرگ سرزمین  ایران که اشعار عارفانه او بوی حافظ  مولانا  شیخ عطار و فردوسی میدهد   آغاز می کنم .

 

خوش بحال غنچه های نیمه باز

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،
شاخه‌های شسته، باران‌خورده پاک،
آسمانِ آبی و ابر سپید،
برگ‌های سبز بید،
عطر نرگس، رقص باد،
نغمۀ شوق پرستوهای شاد                                                 
خلوتِ گرم کبوترهای مست

 

نرم‌نرمک می‌‌رسد اینک بهار
خوش به‌حالِ روزگار

خوش به‌حالِ چشمه‌ها و دشت‌ها
خوش به‌حالِ دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش به‌حالِ غنچه‌های نیمه‌باز
خوش به‌حالِ دختر میخک که می‌خندد به ناز

خوش به‌حالِ جام لبریز از شراب
خوش به‌حالِ آفتاب

ای دلِ من گرچه در این روزگار
جامۀ رنگین نمی‌پوشی به کام
بادۀ رنگین نمی‌بینی به‌ جام
نُقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می‌باید تُهی‌ست
ای دریغ از تو اگر چون گُل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای‌ دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشۀ غم را به سنگ
هفت‌رنگش می‌شود هفتاد رنگ

                                                                                          « فریدون مشیری »